Adhyaya 186

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नागस्थानमनुत्तमम् । मंकीशात्पश्चिमे भागे संगमत्रितयं गतम्

ஈசுவரன் கூறினார்—பின்னர், ஓ மகாதேவி, மங்கீசத்தின் மேற்கு பகுதியில் உள்ள, திரிசங்கமம் அமைந்துள்ள அந்த ஒப்பற்ற நாகஸ்தானத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां पातालविवरं महत्

அது எல்லா உயிர்களினதும் பாவங்களை அழிக்கிறது; மேலும் அது பாதாளத்திற்குச் செல்லும் பெரிய திறப்பாகும்.

Verse 3

बलभद्रः पुरा देवि श्रुत्वा कृष्णस्य पंचताम् । भल्लतीर्थे तु भल्लेन ततः प्रभासमागतः

ஓ தேவி, முற்காலத்தில் பலபத்ரன் கிருஷ்ணனின் மறைவைச் செய்தியாகக் கேட்டு, பல்லதீர்த்தத்தில் அம்பால் காயமடைந்து, அங்கிருந்து பிரபாசத்திற்கு வந்தான்.

Verse 4

क्षेत्रं महाप्रभावं हि ज्ञात्वा सर्वार्थसिद्धिदम् । यादवानां क्षयं कृत्वा ततो वैराग्यमेयिवान्

இந்த க்ஷேத்திரம் மிகுந்த மகிமையுடையதும் எல்லா நோக்கங்களிலும் வெற்றியளிப்பதும் என அறிந்து, யாதவர்களின் அழிவை நிகழ்த்தி, பின்னர் அவர் வைராக்யத்தை அடைந்தார்.

Verse 5

शेषनागेशरूपेण निष्क्रम्य च शरीरतः । गच्छन्गच्छंस्तदा प्राप्य तीर्थं त्रैसंगमं परम्

அப்போது அவர் நாகாதிபதி சேஷனின் வடிவில் உடலிலிருந்து வெளிப்பட்டு முன்னே சென்று, பரமமான ‘த்ரைசங்கம’ தீர்த்தத்தை அடைந்தார்.

Verse 6

पातालस्य तदा दृष्ट्वा द्वारं विवररूपकम् । प्रविष्टोऽथ जगामाशु यत्रानंतः स्वयं स्थितः

பின்னர் பாதாளத்தின் பிளவு போன்ற வாயிலைப் பார்த்து அவர் அதில் நுழைந்து, தாமே அனந்தன் (சேஷன்) உறையும் இடத்துக்கு விரைவாகச் சென்றார்.

Verse 7

यतो नागस्वरूपेण स्थानेऽस्मिंश्च समाविशत् । तत्प्रभृत्येव देवेशि नागस्थानमिति श्रुतम्

ஏனெனில் அவர் இவ்விடத்தில் நாக வடிவில் புகுந்தார்; ஆகையால், தேவீ, அந்நாளிலிருந்து இது ‘நாகஸ்தானம்’ எனப் புகழ்பெற்று வழங்கப்படுகிறது.

Verse 8

नागरादित्यपूर्वेण यत्र कायो विसर्जितः । तदद्यापि प्रसिद्धं वै शेषस्थानमिति श्रुतम्

நாகராதித்யத்தின் கிழக்கே உடல் துறக்கப்பட்ட இடம் உள்ளது; அது இன்றும் உண்மையாக ‘சேஷஸ்தானம்’ எனப் புகழ்பெற்று வழங்கப்படுகிறது.

Verse 9

अतः स्नात्वा महादेवि तत्र तीर्थे त्रिसंगमे । नागस्थानं समभ्यर्च्य पञ्चम्यामकृताशनः

ஆகையால், மகாதேவீ, அந்த த்ரிசங்கம தீர்த்தத்தில் நீராடி, நாகஸ்தானத்தை முறையாக அர்ச்சித்து, பஞ்சமி நாளில் நிராஹாரமாக (உபவாசமாக) இருக்க வேண்டும்.

Verse 10

श्राद्धं कृत्वा यथाशक्त्या दत्त्वा विप्राय दक्षिणाम् । विमुक्तः सर्वदुःखेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

யதாசக்தியாக ஸ்ராத்தம் செய்து, பிராமணருக்கு உரிய தக்ஷிணை அளித்தால், அவன் எல்லாத் துயரங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு ருத்ரலோகத்தை அடைவான்.

Verse 11

पायसं मधुसंमिश्रं भक्ष्यभोज्यैः समन्वितम् । शेषनागं समुद्दिश्य विप्रं यस्तत्र भोजयेत् । कोटिभोज्यं कृतं तेन जायते नात्र संशयः

அங்கே சேஷநாகனை நோக்கி, தேன் கலந்த பாயசமும் பலவகை உணவுகளும் உடன் பிராமணருக்கு போஜனம் அளிப்பவன், கோடி பேருக்கு போஜனம் செய்த புண்ணியத்தை அடைவான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 186

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नाग स्थानमाहात्म्यवर्णनंनाम षडशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘நாகஸ்தான மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் நூற்று எண்பத்தாறு ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.