Adhyaya 185

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवमातरमव्ययाम् । मंकीशान्नैरृते भागे गौरीरूपसमाश्रिताम् । देवमाता सरस्वत्या नाम लोकेषु गीयते

ஈஸ்வரன் கூறினான்—மகாதேவி! பின்னர் மங்கீசனின் நைருதி திசையில், கௌரிரூபம் தாங்கி நிலைக்கும் அழிவிலா தேவமாதாவிடம் செல்ல வேண்டும். அவள் சரஸ்வதி; உலகங்களில் ‘தேவமாதா’ எனப் புகழப்படுகிறாள்.

Verse 2

पादुकासनसंस्था च तत्र देवी सरस्वती । गौरीरूपेण सा तत्र वडवाश्रितविग्रहा

அங்கே தேவியான சரஸ்வதி பாதுகாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கிறாள். அதே இடத்தில் அவள் கௌரிரூபமாக, வடவா (கடல்தீ) சார்ந்த திருமேனியை ஏற்று விளங்குகிறாள்.

Verse 3

मातृवद्रक्षिता देवा वडवानलभीतितः । देवमातेति लोकेऽस्मिं स्ततः सा विबुधैः कृता

அவள் தாய்போல் வடவானலத்தின் அச்சத்திலிருந்து தேவர்களை காத்தாள். ஆகவே இவ்வுலகில் ஞானிகள் அவளை ‘தேவமாதா’—தேவர்களின் தாய்—என்று போற்றி புகழை நிறுவினர்.

Verse 4

माघे मासे तृतीयायां यस्तामर्चयते नरः । नारी वा संयता साध्वी सर्वान्कामानवाप्नुयात्

மாசி (மா஘) மாதத்தின் திருதியை நாளில் யார் அவளை வழிபடுகிறாரோ—ஆணாக இருந்தாலும், கட்டுப்பாடுடன் வாழும் சாத்வி பெண்ணாக இருந்தாலும்—அவர் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவார்.

Verse 5

दंपती भोज येद्यस्तु पायसैः शर्करादिभिः । गौरीसहस्रभोज्यस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्

யார் பாயசம், சர்க்கரை முதலிய இனிப்புகளால் தம்பதியருக்கு அன்னதானம் செய்கிறாரோ, அவர் கௌரிக்கு ஆயிரம் பேருக்கு விருந்து அளித்ததற்குச் சமமான புண்ணியப் பயனை அடைவார்.

Verse 6

सुवर्णपादुका देया तत्र विप्राय शीलिने

அங்கே நல்லொழுக்கமுள்ள பிராமணருக்கு தானமாக பொன்னால் ஆன பாதுகைகளை அளிக்க வேண்டும்.