Adhyaya 177
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் தேவியிடம் சுருக்கமாக சைவத் தத்துவக் குறிப்பை உரைக்கிறார். பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தின் கிழக்குத் திசையில், முன்னர் கடும் தவத்தால் सिद्धி பெற்ற பின் உயர்ந்த நிலத்தில் நிறுவப்பட்ட மூர்த்திமான லகுலீசரின் இருப்பிடத்தைச் சுட்டி, அந்தத் தலம் பாப-சமனம் மற்றும் பரிசுத்திகரணம் நோக்கமாக அமைந்தது என விளக்குகிறார். பின்னர் காலநிபந்தனை கூறப்படுகிறது—கார்த்திகி காலத்தில், குறிப்பாக க்ருத்திகா-யோகம் கூடிய வேளையில் பக்தியுடன் வழிபடுவோருக்கு அபூர்வமான அங்கீகாரம் கிடைக்கும். அத்தகைய வழிபாட்டாளர் தேவர்கள், அசுரர்கள் உட்பட எல்லா உயிர்வகைகளிடமும் மரியாதைக்குரியவராவார். இறுதியில் ஸ்கந்தபுராணத்தின் பிரபாசகண்டம், பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யப் பகுதியில் இவ்வதிகாரம் நிறைவடைந்ததென கொலோபன் குறிப்பிடுகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लकुलीशस्तु मूर्तिमान् । स्वयं तिष्ठति देवेशि कृत्वा घोरं तपः पुरा
ஈஸ்வரர் கூறினார்—தேவேசி! அதே இடத்தின் கிழக்குப் பகுதியில், முன்பு கடும் தவம் செய்த லகுலீசர் மூர்த்திமானாகத் தாமே நிற்கிறார்.
Verse 2
संस्थितः पापशमने तत्र स्थाने स्थलोपरि । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यस्तं पूजयते नरः
அவர் அங்கே அந்தப் புனிதத் தளத்தில் பாவநாசகராக நிலைத்துள்ளார்; கார்த்திக மாதத்தில் கிருத்திகா யோகத்தில் யார் அவரை வழிபடுகிறாரோ,
Verse 3
स पूज्यते महादेवि सर्वैरपि सुरासुरैः
அந்த மனிதன், மகாதேவி, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் உட்பட அனைவராலும் போற்றப்பட்டு வழிபடப்படுவான்.
Verse 177
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीशमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘லகுலீச மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் 177ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।