Adhyaya 176

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमिति स्मृतम् । अर्कस्थलात्तथाऽग्नेय्यां नातिदूरे व्यवस्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், மகாதேவி, ‘சித்தேஸ்வர’ என்று புகழ்பெற்ற தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அது அர்கஸ்தலத்திலிருந்து அக்னேய திசையில் மிகத் தொலைவில் அல்ல.

Verse 2

अष्टादश सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तस्मिंल्लिंगे तु सिद्धानि सिद्धेश्वरमतः स्मृतम्

ஊர்த்வரேதஸ்களான பதினெட்டாயிரம் ரிஷிகள் அந்த லிங்கத்தில் சித்தியை அடைந்தனர்; ஆகவே அது ‘சித்தேஸ்வரர்’ என நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 176

स्नात्वाऽर्चयेन्नरो भक्त्या सोपवासो जितेन्द्रियः । संपूज्य विधिवद्देवं दद्याद्विप्रेषु दक्षिणाम् । सर्वकामसमृद्धस्तु स याति परमं पदम् इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरूया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

நீராடி, பக்தியுடன் நோன்பிருந்து, இந்திரியங்களை அடக்கி, மனிதன் இறைவனை வழிபட வேண்டும். விதிப்படி முழுமையாகப் பூஜை செய்து, பிராமணர்களுக்கு தட்சிணை அளிக்க வேண்டும். அப்படிச் செய்தவன் எல்லா தர்மிய ஆசைகளின் நிறைவைப் பெற்று பரமபதத்தை அடைவான். இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் பிரபாசகண்டம், பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘சித்தேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 176ஆம் அதிகாரம் நிறைவு.