Adhyaya 175

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुण्यमर्कस्थलं शुभम् । तस्मादाग्नेयकोणस्थं सर्वपातकनाशनम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின் புண்ணியமும் மங்களமும் நிறைந்த அர்கஸ்தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கிருந்து அக்னேய திசையில் உள்ள அந்த இடம் எல்லாப் பாதகங்களையும் அழிக்கும்.

Verse 2

तं दृष्ट्वा मानुषो देवि न शोच्यः संप्रजायते । सप्त जन्मानि देवेशि दारिद्र्यं नैव जायते

தேவி! அதனை தரிசித்த மனிதன் இரங்கத்தக்க நிலையிலாக மாறான். தேவேசி! ஏழு பிறவிகள்வரை அவனுக்கு வறுமை தோன்றாது।

Verse 3

कुष्ठानि नाशमायांति तं दृष्ट्वा दशधा प्रिये । गोशतस्य प्रदत्तस्य कुरुक्षेत्रेषु यत्फलम्

அன்பே, அந்தப் புனிதத் தலத்தை/தெய்வத்தை தரிசித்தால் குஷ்டநோய்கள் பத்துமடங்காக அழிகின்றன. குருக்ஷேத்திரத்தில் நூறு பசுக்களை தானம் செய்த புண்ணியப் பலன் எதுவோ, அதே பலன் இங்கு தரிசனத்தால் கிடைக்கும்.

Verse 4

तत्फलं समवाप्नोति दृष्ट्वा वार्कस्थलं रविम् । स्नात्वा त्रिसंगमे तीर्थे सप्तैव रविवासरान्

அர்கஸ்தலத்தில் சூரியனை தரிசித்தால் அதே புண்ணியப் பலன் கிடைக்கும். மேலும் திரிசங்கம தீர்த்தத்தில் ஏழு ஞாயிற்றுக்கிழமைகள் நீராடினாலும் அதே பலன் பெறுவர்.

Verse 5

ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु महिषीं तत्र दापयेत् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु स्वर्गलोके महीयते

பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து அங்கே மகிஷி (எருமை) தானம் செய்ய வேண்டும். அப்பொழுது அவன் ஸ்வர்கலோகத்தில் ஆயிரம் திவ்ய ஆண்டுகள் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 175

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽर्कस्थलमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘அர்கஸ்தல மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் நூற்றெழுபத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.