Adhyaya 171

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीमेकल्लवीरिकाम् । एकल्लवीरायाम्ये तु नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—ஓ மகாதேவி, அதன் பின் ஏகல்லவீராவின் தெற்கில், அதிகத் தொலைவு அல்லாத இடத்தில் உள்ள தேவியான ஏகல்லவீரிகாவிடம் செல்ல வேண்டும்।

Verse 2

पूर्वं दशरथो योऽसौ सूर्यवंशविभूषणः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपश्चक्रे सुदुश्चरम्

முன்னொரு காலத்தில் சூரியவம்சத்தின் அலங்காரமான தசரதன் பிரபாசக் க்ஷேத்ரத்தை அடைந்து மிகக் கடினமான தவத்தைச் செய்தான்।

Verse 3

लिंगं तत्र प्रतिष्ठाप्य तोषयामास शांकरम् । स देवं प्रार्थयामास पुत्रं चैवामितौजसम्

அங்கே லிங்கத்தை நிறுவி சங்கரனை மகிழ்வித்தான்; பின்னர் அளவற்ற ஒளிவளமுடைய புதல்வனை அருளுமாறு தேவனை வேண்டினான்।

Verse 4

ददौ तस्य तदा पुत्रं देवं त्रैलोक्यपूजितम् । रामेति नाम यस्यासीत्त्रैलोक्ये प्रथितं यशः

அப்போது அவர் அவனுக்கு மூவுலகமும் போற்றும் தெய்வீகப் புதல்வனை அருளினார்; அவன் பெயர் ராமன், அவன் புகழ் மூவுலகிலும் பரவியது।

Verse 5

यस्याद्यापीह गायन्ति भूर्भुवःस्वर्नि वासिनः । देवदैत्यासुराः सर्वे वाल्मीक्याद्या महर्षयः

அவரைப் பற்றி இன்றும் பூः, புவः, ஸ்வர் உலக வாசிகள் பாடுகின்றனர்—தேவர்கள், தைத்யர்கள், அசுரர்கள் அனைவரும், வால்மீகி முதலான மகரிஷிகளும்।

Verse 6

तल्लिंगस्य प्रभावेन प्राप्तं राज्ञा महद्यशः । कार्तिक्यां कार्तिके मासि विधिना यस्तमर्चयेत् । दीपपूजोपहारेण यशस्वी सोऽपि जायते

அந்த லிங்கத்தின் மகிமையால் அரசன் பெரும் புகழ் பெற்றான். கார்த்திக மாதத்தில், குறிப்பாக கார்த்திகை பௌர்ணமியில், விதிப்படி தீபபூஜை காணிக்கைகளுடன் அதை வழிபடுவோனும் புகழ்மிக்கவனாகிறான்।

Verse 171

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दशरथेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘தசரதேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் நூற்று எழுபத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।