Adhyaya 169

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वैवस्वतेश्वरम् । देव्या दक्षिणदिग्भागे धनुस्त्रिंशकसंस्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின் ‘வைவஸ்வதேஸ்வர’ எனப்படும் லிங்கத்திடம் செல்ல வேண்டும்; அது தேவியின் தலத்தின் தெற்குப் பகுதியில், முப்பது வில் அளவு தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.

Verse 2

वैवस्वतेन मनुना स्थापितं सर्वकामदम् । तत्समीपे देवखातं तिष्ठते तु महाद्भुतम्

வைவஸ்வத மனுவால் நிறுவப்பட்ட இத்தீர்த்தம் எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்வதாகும். இதன் அருகில் ‘தேவகாத’ எனப்படும் மிக அதிசயமான நீர்த்தேக்கம் உள்ளது.

Verse 3

स्नात्वा तत्र वरारोहे यस्तं पूजयते नरः । पञ्चोपचारैर्विधिना भक्तिप्रह्वो जितेन्द्रियः । जपेदघोरविधिना स्तोत्रं सिद्धिं स चाप्नुयात्

அழகிய இடுப்புடையவளே! அங்கே நீராடி, பக்தியால் தலைவணங்கி, புலன்களை அடக்கி, விதிப்படி ஐந்து உபசாரங்களால் அந்த (லிங்கத்தை) வழிபட்டு, பின்னர் அகோர முறையில் ஸ்தோத்திரத்தை ஜபித்தால், அவன் சித்தியை அடைவான்.

Verse 169

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वैवस्वतेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘வைவஸ்வதேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று அறுபத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.