
அத்தியாயம் 162-ல் சிவன் தேவிக்கு உபதேசமாகப் பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தின் புனித அமைப்பில் அஷ்டகுலேஸ்வர லிங்கத்தின் இடத்தைச் சொல்கிறார்—ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திலிருந்து தெற்கே, லக்ஷ்மணேசரின் கிழக்கே என்று. பின்னர் இத்தலத்தின் தத்துவப் பயன் கூறப்படுகிறது: இது எல்லாப் பாவங்களையும் தணிப்பது, கடும் துன்பங்கள்–நோய்களை அழிப்பது; ‘மஹாவிஷம்’ போன்ற அச்சுறுத்தும் அபாய-ரூபத் தோஷத்தையும் சமப்படுத்துவது. சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள் போன்ற தெய்வீக உபாசகர்கள் இங்கு வழிபடுகின்றனர் எனக் கூறி தலமகிமை உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இது வேண்டிய வரங்களை அளிப்பதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. குறிப்பாக கிருஷ்ணாஷ்டமி நாளில் விதிப்படி வழிபட வேண்டும் என்ற வ்ரதவிதி தரப்படுகிறது. பலश्रுதியில் மகாபாதகங்களிலிருந்து விடுதலைவும், நாகலோகத்தில் மரியாதை பெறுதலும் கூறப்படுகிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्दक्षिणतः स्थितम् । लक्ष्मणेशाच्च पूर्वस्मिंल्लिंगमष्टकुलेश्वरम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின்னர் அந்த இடத்தின் தெற்கில் அமைந்தும், லக்ஷ்மணேஸரின் கிழக்கில் அமைந்தும் உள்ள ‘அஷ்டகுலேஸ்வர’ எனும் லிங்கத்திடம் செல்ல வேண்டும்।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं महाविषप्रणाशनम् । पूजितं सिद्धगन्धर्वैर्वाञ्छितार्थप्रदायकम्
அவர் (அஷ்டகுலேஸ்வரர்) எல்லாப் பாவங்களையும் தணிப்பவர், கொடிய விஷத்தையும் அழிப்பவர்; சித்தரும் கந்தர்வரும் வழிபடுபவர், வேண்டிய பயனை அருள்பவர்।
Verse 3
यस्तं पूजयते मर्त्यः कृष्णाष्टम्यां विधानतः । स मुक्तः पातकैर्घोरैर्नागलोके महीयते
கிருஷ்ணாஷ்டமி நாளில் விதிப்படி அவரை வழிபடும் மனிதன், கொடிய பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு நாகலோகத்தில் பெருமையுடன் போற்றப்படுவான்।
Verse 162
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽष्टकुलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तर शततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரம் ச்லோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘அஷ்டகுலேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று அறுபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।