Adhyaya 160

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि राजभट्टारकं परम् । रैवन्तकं सूर्यपुत्रमश्वारूढं महाबलम्

ஈஸ்வரன் கூறினான்—அதன்பின், மகாதேவி, பரம அரசப் பட்டாரகனாகிய சூரியபுத்திரன் ரைவந்தகனிடம் செல்ல வேண்டும்; அவன் குதிரைமேல் ஏறிய மகாபலன்.

Verse 2

संस्थितं क्षेत्रमध्ये तु सावित्र्या नैरृते प्रिये । तं दृष्ट्वा मानवो देवि सर्वापद्भ्यो विमुच्यते

அன்பே! அவர் க்ஷேத்திரத்தின் நடுவில், சாவித்ரீ தேவியின் நைர்ருதி (தென்-மேற்கு) திசையில் நிறுவப்பட்டுள்ளார். தேவியே! அவரைத் தரிசித்தால் மனிதன் எல்லா ஆபத்துகளிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

Verse 3

रविवारेण सप्तम्यां यस्तं पूजयते नरः । तस्याऽन्वयेऽपि नो देवि दरिद्री जायते नरः

தேவியே! ஞாயிற்றுக்கிழமையுடன் வரும் சப்தமி திதியில் யார் அவரை வழிபடுகிறாரோ, அவருடைய வம்சத்திலும் எவரும் வறுமையில் பிறக்கமாட்டார்.

Verse 4

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तमेवाराधयेन्मनाक् । निर्विघ्नं क्षेत्रवासार्थं राजा वाऽश्वविवृद्धये

ஆகையால் எல்லா முயற்சியுடனும்—சிறிதளவாயினும்—அவரையே ஆராதிக்க வேண்டும்; அதனால் க்ஷேத்திரத்தில் வாசம் தடையின்றி அமையும், அல்லது அரசனுக்கு குதிரைகள் (குதிரைப்படை வலிமை) பெருகும்.

Verse 160

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रैवंतकराजभट्टारकमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு திரு ஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதி-ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘ரைவந்தக ராஜ-பட்டாரக மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்றறுபதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.