Adhyaya 159

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नकुण्डमनुत्तमम् । रत्नेशाद्दक्षिणे भागे धनुषां सप्तके स्थितम् । महापापोपशमनं विष्णुना निर्मितं स्वयम्

ஈஸ்வரர் கூறினார்—பின்பு, மகாதேவியே, ரத்னேசரின் தெற்குப் பகுதியில் ஏழு வில் அளவு தூரத்தில் உள்ள ஒப்பற்ற ரத்னகுண்டத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது மகாபாபங்களைத் தணிப்பது, விஷ்ணுவே தாமே அமைத்தது.

Verse 2

अष्टकोटीस्तु तीर्थानि भूद्योऽन्तरिक्षगाणि तु । समानीय तु कृष्णेन तत्र क्षिप्तानि भूरिशः

பூமி, விண்ணுலகம், அந்தரிக்ஷம் ஆகியவற்றின் எட்டு கோடி தீர்த்தங்களை ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஒன்றுசேர்த்து அங்கே மிகுதியாகச் சேர்த்தார்.

Verse 3

गणानां कोटिरेका तु तत्कुण्डं रक्षति प्रिये । कलौ युगे तु संप्राप्ते दुष्प्राप्यमकृतात्मभिः

அன்பே! ஒரு கோடி கணங்கள் அந்தக் குண்டத்தை காவல் செய்கின்றன. கலியுகம் வந்தபோது அடக்கமற்றோர்க்கு அது அரிதாகிறது.

Verse 4

तत्र स्नात्वा महादेवि विधिदृष्टेन कर्मणा । प्राप्नुयादश्वमेधस्य फलं शतगुणोत्तरम्

மகாதேவி! அங்கே சாஸ்திர விதிப்படி நீராடினால், அச்வமேத யாகத்தின் பலன் நூறு மடங்கு மேலாகக் கிடைக்கும்.

Verse 5

एकादश्यां विशेषेण पिंडं तत्र प्रदापयेत् । अक्षय्यां तृप्तिमायांति पितरस्तस्य भामिनि

பாமினி! குறிப்பாக ஏகாதசியில் அங்கே பிண்டம் அளிக்க வேண்டும்; அவன் பித்ருக்கள் அழியாத திருப்தியை அடைகின்றனர்.

Verse 6

कुर्याज्जागरणं तत्र एकादश्यां विधानतः । वाञ्छितं लभते देवि यदि श्रद्धा दृढा भवेत्

தேவி! ஏகாதசியில் அங்கே விதிப்படி ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்; நம்பிக்கை உறுதியாக இருந்தால் விரும்பிய வரம் கிடைக்கும்.

Verse 7

देयानि पीतवस्त्राणि तथा धेनुः पयस्विनी । तत्र विष्णुं समुद्दिश्य सम्यग्यात्राफलाप्तये

யாத்திரையின் முழுப் பலன் பெற அங்கே விஷ்ணுவை நோக்கி மஞ்சள் ஆடைகளையும் பால் தரும் பசுவையும் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

हेमकुण्डं कृते प्रोक्तं त्रेतायां रौप्यनामकम् । द्वापरे चक्रकुंडं तु रत्नकुंडं कलौ स्मृतम्

கிருதயுகத்தில் இது ‘ஹேமகுண்டம்’ எனப் பெயர்பெற்றது; திரேதையில் ‘ரௌப்ய’ என அறியப்பட்டது. துவாபரத்தில் ‘சக்ரகுண்டம்’, கலியில் ‘ரத்னகுண்டம்’ என நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 9

पातालवाहिनीगंगा स्रोतांसि तत्र भूरिशः । समानीतानि हरिणा तत्र तिष्ठंति भामिनि

அழகியவளே, அங்கே பாதாளவாஹினி கங்கையின் பல ஓடைகள் உள்ளன. அவற்றை ஹரி அங்கே ஒன்றுசேர்த்தார்; அவை அந்த இடத்தில் நிலைபெற்று தங்குகின்றன.

Verse 10

तत्र स्नानेन देवेशि सर्वतीर्थाभिषेचनम्

தேவேசி, அங்கே நீராடுவதால் எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடியதற்குச் சமமான புனித அபிஷேகப் பயன் கிடைக்கிறது.

Verse 159

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு திரு ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதிசாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘ரத்னேஸ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணனம்’ எனப் பெயருடைய நூற்று ஐம்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.