Adhyaya 157

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सत्यभामेश्वरं शुभम् । रत्नेश्वराद्दक्षिणे तु धनुषांतरमास्थितम्

ஈசுவரன் கூறினான்—மகாதேவி! அதன் பின் புனிதமான சத்தியபாமேஸ்வரனைத் தரிசிக்கச் செல்ல வேண்டும்; ரத்னேஸ்வரத்திற்குத் தெற்கே ஒரு தனுஷ்-அளவு தூரத்தில் அவர் அமைந்துள்ளார்.

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं स्थापितं सत्यभामया । कृष्णस्य कान्तया देवि रूपौदार्यसमेतया

தேவி! எல்லாப் பாவங்களையும் தணிக்கும் அந்தப் புனிதத் தலம், கிருஷ்ணனின் பிரியையான சத்தியபாமையால் நிறுவப்பட்டது; அவள் அழகும் பெருந்தன்மையும் உடையவள்.

Verse 3

स्नात्वा तद्वैष्णवं स्थानं नृणां पातकनाशनम्

அந்த வைஷ்ணவ புண்ணியத் தலத்தில் நீராடினால் மனிதர்களின் பாவங்கள் அழியும்.

Verse 4

माघे मासि तृतीयायां नारी वा पुरुषोऽपि वा । यस्तं पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्

மாசி (மா஘) மாதத்தின் திருதியைத் திதியில்—பெண்ணாக இருந்தாலும் ஆணாக இருந்தாலும்—பக்தியுடன் அவரை வழிபடுபவன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 5

दौर्भाग्यदुःखशोकेभ्यस्तथा विघ्नैश्च दुःखितः । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यभामान्वितो भवेत्

துர்பாக்கியம், துயரம், சோகம், தடைகள் ஆகியவற்றால் துன்புறுபவன் அவற்றிலிருந்து விடுபடுவான்—இதில் ஐயமில்லை—மேலும் சத்தியபாமையின் அருள்-சேர்க்கை பெறுவான்.

Verse 157

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यभामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்று ஆயிரம் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் “ஸத்யபாமேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனும் பெயருடைய 157ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।