Adhyaya 156

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैनतेयप्रतिष्ठितम् । रत्नेश्वरादुत्तरतो धनुषां त्रितये स्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் பின் வைநதேயன் (கருடன்) பிரதிஷ்டை செய்த அந்தத் திருத்தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அது ரத்னேஸ்வரத்தின் வடக்கில் மூன்று தனுஷ் அளவு தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.

Verse 2

वैनतेयश्च देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सर्वपापप्रणाशनम्

தேவேசி, வைநதேயன் (கருடன்) இக்க்ஷேத்திரம் வைஷ்ணவ புண்ணியப் பகுதி என அறிந்து, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் சிவலிங்கத்தை பிரதிஷ்டை செய்தான்.

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या पंचम्यां तु विधानतः । न विषं क्रमते तस्य सप्त जन्मानि सर्पजम्

பஞ்சமி நாளில் முறையாக பக்தியுடன் அவரை வழிபடுகிறவனை, பாம்பில் பிறந்த விஷம் ஏழு பிறவிகளிலும் அணுகாது.

Verse 4

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः । प्राप्नुयात्सकलं पुण्यं मोदते दिवि देववत्

பஞ்சாமிருதத்தால் அபிஷேகம் செய்து முறையாக வழிபட்டால், எல்லாப் புண்ணியமும் கிடைத்து, விண்ணுலகில் தேவரைப் போல மகிழ்வான்.

Verse 156

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्ये गरुडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், ரத்னேஸ்வரமாஹாத்ம்யத்தின் உட்பிரிவாக ‘கருடேஸ்வரமாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 156ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.