Adhyaya 153

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मकुण्डस्य वायव्ये धनुषां द्वितये स्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், ஓ மகாதேவி, பிரம்மகுண்டத்தின் வடமேற்கு திசையில், இரண்டு வில் அளவு தூரத்தில் அமைந்துள்ள உத்தம ஹிரண்யேஸ்வரனை அணுக வேண்டும்।

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं दारिद्र्यौघविनाशनम् । कृतस्मराच्च परतो ह्यग्नितीर्थाच्च पूर्वतः

அது எல்லாப் பாவங்களையும் தணித்து, வறுமையின் பெருக்கை அழிப்பதாகும்; க்ருதஸ்மராவின் மேற்கிலும், அக்னிதீர்த்தத்தின் கிழக்கிலும் அமைந்துள்ளது।

Verse 3

यमेश्वराच्च नैरृत्ये समुद्रस्योत्तरे तथा । तस्य लिंगस्य प्राग्भागे ब्रह्मा तेपे महत्तपः । आराधयामास तदा देवदेवं त्रिलोचनम्

யமேஸ்வரத்தின் தென்மேற்கிலும், கடலின் வடக்கிலும்—அந்த லிங்கத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் பிரம்மா மகத்தான தவம் செய்து, அப்போது தேவர்களின் தேவனான திரிலோசனனை ஆராதித்தார்।

Verse 4

ततस्तुष्टो महादेवो ब्रह्मन्ब्रूहि वरो मम

அப்போது திருப்தியடைந்த மகாதேவன் கூறினான்—ஓ பிரம்மனே, சொல்; என் பக்கத்திலிருந்து உனக்கு வரம் அளிக்கப்பட்டது।

Verse 5

ब्रह्मोवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव याज यामीति मे मतिः । स्थानं च यन्महापुण्यं तन्ममाख्यातुमर्हसि

பிரம்மா கூறினார்—ஓ தேவா, நீர் என்மேல் திருப்தியாயின், யாகம் செய்யவேண்டும் என்பதே என் விருப்பம்; மேலும் அந்த மகாபுண்ணியத் தலத்தை எனக்கு அறிவிக்க அருள வேண்டும்।

Verse 6

ईश्वर उवाच । कृतस्मराद्ब्रह्मकुंडं यमेशात्सागरावधि । एतदंतरमासाद्य पापी चापि विमुच्यते

ஈசுவரன் கூறினான்—கிருதஸ்மரா முதல் பிரம்மகுண்டம் வரை, யமேஸ்வரன் முதல் கடற்கரை வரை உள்ள இந்தப் புனித இடைவெளிப் பகுதியை அடைந்து தங்குபவன், பாவி ஆனாலும் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவான்।

Verse 7

वहेद्विषुवती तत्र सदा पुण्यात्मनां नृणाम् । यत्र तत्र कुरु विभो मनसा ते यथेप्सितम्

அங்கே புண்ணிய உள்ளம் கொண்ட மனிதர்களின் நலனுக்காக விஷுவதி நதி எப்போதும் ஓடட்டும். ஓ வல்லவனே, நீ எங்கு எங்கு விரும்புகிறாயோ அங்கு அங்கு உன் மனம் விரும்பியதைச் செய்।

Verse 8

इत्युक्तः स तदा ब्रह्मा प्रारेभे यज्ञमुत्तमम्

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் பிரம்மா அப்போது சிறந்த யாகத்தைத் தொடங்கினார்।

Verse 9

ततो भागार्थिनो देवा इन्द्राद्यास्तत्र चागताः । ऋषयो भागकामास्तु सर्वे तत्र समागताः

பின்னர் தங்கள் தங்கள் பங்கைக் கோரி இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் அங்கே வந்தனர்; பங்கைக் விரும்பிய எல்லா ரிஷிகளும் அங்கே கூடினர்।

Verse 10

ततो यज्ञागतेभ्यः स दक्षिणामददात्पुनः । ततोऽथ दक्षिणा क्षीणा दीयमाना यशस्विनि

பின்னர் யாகத்திற்கு வந்தவர்களுக்கு அவர் மீண்டும் தக்ஷிணை அளித்தார்; ஓ புகழ்மிக்கவளே, அளித்துக் கொண்டே இருக்கையில் அந்தத் தக்ஷிணை குறைந்து தீர்ந்தது।

Verse 11

ततोब्रह्मा बहूद्विग्नो दध्यौ वै मनसा तदा । बद्धाञ्जलिपुटो भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्

அப்போது மிகுந்த கலக்கமுற்ற பிரம்மா மனத்தால் தியானித்தான். பின்னர் கைகூப்பி வணங்கி, இவ்வசனங்களைப் பகர்ந்தான்.

Verse 12

भगवन्वै विरूपाक्ष क्रतुर्नैव समाप्यते । दक्षिणाहै न्यतो देव न याति परिपूर्णताम्

பகவனே, விரூபாக்ஷனே! இக்கிரது நிறைவு பெறவில்லை. தேவனே, தக்ஷிணை இன்றித் இது பரிபூரணத்தை அடையாது.

Verse 13

दक्षिणासहिताः सर्वे यथा यांति तथा कुरु । पितामहवचः श्रुत्वा कृत्वा ध्यानं तदा मया

‘அனைவரும் தக்ஷிணையுடன் முறையாகப் புறப்படுமாறு செய்.’ பிதாமஹனின் சொற்களை கேட்ட நான் அப்போது தியானத்தில் அமர்ந்தேன்.

Verse 14

स्मृता सरस्वती देवी देवानां हितकाम्यया । आगता सा महापुण्या उक्ता देवी मया तदा

தேவர்களின் நலனைக் கருதி நான் சரஸ்வதி தேவியை நினைத்தேன். அந்த மகாபுண்யமயி தேவி தோன்றினாள்; அப்போது நான் அவளை வணங்கி உரைத்தேன்.

Verse 15

पद्मयोनेर्धनं क्षीणं क्रतुर्वै न समाप्यते । तस्मान्मम प्रसादेन भव काञ्चनवाहिनी

‘பத்மயோனியான பிரம்மாவின் செல்வம் சுருங்கிவிட்டது; ஆகையால் கிரது நிறைவு பெறவில்லை. எனது அருளால் நீ காஞ்சனவாஹினி—பொன் ஓடை சுமப்பவள்—ஆகுக.’

Verse 16

सरस्वत्यास्ततः स्रोत उत्थितं पश्चिमामुखम् । काञ्चनानां तु पद्मानि उच्छ्रितानि सहस्रशः

அப்போது சரஸ்வதியிலிருந்து ஒரு நீரோடை எழுந்து மேற்குமுகமாகப் பாய்ந்தது; ஆயிரமாயிரம் பொற்கமலங்கள் உயர்ந்து மேலெழுந்தன.

Verse 17

काञ्चनेन प्रवाहेण तोयं सारस्वतं शुभम् । दैत्यसूदनमासाद्य अग्नितीर्थावधि प्रिये । पूरयामास पद्मैश्च कोटिशश्च समंततः

பொன் போன்ற ஓட்டத்துடன் சரஸ்வதியின் மங்கள நீர் பாய்ந்தது. அன்பே, தைத்யசூதனத்தை அடைந்து அக்னிதீர்த்த எல்லை வரை, சுற்றிலும் கோடிக்கணக்கான தாமரைகளால் அந்தப் பகுதியை நிரப்பியது.

Verse 18

काञ्चनानि तु तान्येव दत्त्वा विप्रेषु दक्षिणाम् । यज्ञं निर्वर्तयामास हृष्टो ब्रह्मा द्विजैः सह

அந்தப் பொன்னையே பிராமணர்களுக்குத் தக்ஷிணையாக அளித்து, மகிழ்ந்த பிரம்மா இருபிறப்புடைய வேதியர்களுடன் யாகத்தை நிறைவேற்றினார்.

Verse 19

शेषाणि यानि पद्मानि तानि निःक्षिप्य भूतले । तदूर्ध्वं स्थापयामास लिगं तु कनके श्वरम्

மீதமிருந்த பொற்கமலங்களை அவர் தரையில் வீசி, அவற்றின் மேல் ‘கனகேஸ்வர’ எனப் பெயர்பெற்ற லிங்கத்தை நிறுவினார்.

Verse 20

तत्र लिंगं प्रतिष्ठाप्य सर्वदेवनमस्कृतम् । ऋषिभ्यो दक्षिणां प्रादादेकैकस्य यथाक्रमम् । काञ्चनानां च पद्मानां प्रत्येकमयुतं ददौ

அங்கே எல்லாத் தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் லிங்கத்தை நிறுவி, முனிவர்களுக்கு வரிசைப்படி ஒவ்வொருவருக்கும் தக்ஷிணை அளித்தார்; மேலும் ஒவ்வொருவருக்கும் பத்தாயிரம் பொற்கமலங்களைத் தந்தார்.

Verse 21

ततः शेषाणि पद्मानि निहितानि धरातले । ब्रह्मकुण्डस्य मध्ये तु नापुण्यो लभते नरः

அதன்பின் மீதமிருந்த தாமரைகள் பூமியில் வைக்கப்பட்டன. ஆனால் பிரம்மகுண்டத்தின் நடுவில் புண்ணியமற்றவன் எந்தப் பயனையும் உரிமையையும் பெறான்.

Verse 22

तत्कुण्डतोयमद्यापि नानावर्णं प्रदृश्यते । तत्राधः पद्मसंयोगान्नीरं स्वर्णायते क्षणात्

அக்குண்டத்தின் நீர் இன்றும் பல நிறங்களில் தோன்றுகிறது. அங்கே கீழுள்ள தாமரைத் தளத்தின் தொடர்பால் நீர் கணநேரத்தில் பொன்னிறமாகிறது.

Verse 23

हिरण्मयानि पद्मानि अधः कृत्वा प्रजापतिः । लिंगमूर्ध्वं प्रतिष्ठाप्य स्वयं पूजितवांस्तदा । हिरण्यकमलैर्दिव्यैर्हिरण्येशस्ततोऽभवत्

பிரஜாபதி கீழே பொன்னமைய தாமரைகளை அமைத்து, லிங்கத்தை நேராக உயர்த்தி நிறுவி அப்போது தாமே வழிபட்டார். அந்த தெய்வீக பொன் தாமரைகளால் இறைவன் ‘ஹிரண்யேச’ எனப் புகழ்பெற்றான்.

Verse 24

सर्वपापप्रशमनं तथा दारिद्र्यनाशनम् । दृष्ट्वा हिरण्मयेशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

இது எல்லாப் பாவங்களையும் தணித்து வறுமையை அழிக்கிறது. ஹிரண்மயேசானை தரிசித்த மாத்திரத்தில் மனிதன் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.

Verse 25

माघ मासे चतुर्दश्यां यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । पूजितं तेन सकलं ब्रह्माण्डं सचराचरम्

மாசி (மா஘) மாதத்தின் சதுர்தசியன்று யார் அந்த லிங்கத்தை முறையாகப் பூஜிக்கிறாரோ, அவரால் அசரசரமாய் உள்ள முழுப் பிரபஞ்சமும் பூஜிக்கப்பட்டதுபோல் ஆகிறது.

Verse 26

सर्वदानानि दत्तानि सर्वे देवाश्च तोषिताः । ब्रह्माण्डं तेन दत्तं स्याद्येन तल्लिंगमर्चितम्

யார் அந்த லிங்கத்தை பக்தியுடன் அர்ச்சிக்கிறாரோ, அவர் எல்லா தானங்களையும் செய்தவராகவும், எல்லா தேவர்களையும் திருப்திப்படுத்தியவராகவும் கருதப்படுகிறார்; அவர் முழு பிரபஞ்சத்தையே தானமாக அளித்ததுபோல் ஆகும்.

Verse 27

एतन्मया ते कथितं स्नेहेन वरवर्णिनि । न कस्यचिन्मयाऽख्यातं महागोप्यं वरानने

அழகிய நிறமுடையவளே, அன்பினாலே இதை உனக்குச் சொன்னேன்; அழகிய முகமுடையவளே, இந்த மிக ரகசியமானதை நான் வேறு யாரிடமும் கூறவில்லை.

Verse 28

य इदं शृयुयाद्भक्त्या पठेद्वा भक्तिसंयुतः । स गच्छेद्देवलोकं तु मुक्तः सर्वैस्तु पातकैः

யார் இதை பக்தியுடன் கேட்கிறாரோ அல்லது பக்தியோடு பாராயணம் செய்கிறாரோ, அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு தேவருலகத்தை அடைவார்.

Verse 29

इति ते चातिविख्याताः पवित्राः पञ्च भैरवाः । ब्रह्मकुण्डसमीपस्थाः कथितास्तव सुन्दरि

அழகியவளே, இவ்வாறு பிரம்மகுண்டத்தின் அருகில் வாசிக்கும் மிகப் புகழ்பெற்றதும் புனிதமுமான ஐந்து பைரவங்களைப் பற்றி நான் உனக்குச் சொன்னேன்.

Verse 153

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये हिरण्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’த்தின் உட்பட்ட ‘பிரம்மகுண்ட மாஹாத்ம்ய’த்தில் ‘ஹிரண்யேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று ஐம்பத்து மூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.