Adhyaya 151

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे तृतीयो भैरवः स्थित । ब्रह्मकुण्डसमीपे तु सावित्र्या संप्रतिष्ठितः

ஈஸ்வரன் கூறினார்—அதே இடத்தின் தென் பகுதியில் மூன்றாம் பைரவன் நிலைகொண்டிருக்கிறான். பிரஹ்மகுண்டத்தின் அருகில் அவனை சாவித்ரி முறையாக பிரதிஷ்டை செய்தாள்।

Verse 2

आराध्य तत्र देवेशं देवानां प्रपितामहम् । वायुभक्षा निराहारा तोषयामास शंकरम्

அங்கே தேவர்களின் அதிபதி, தேவர்களின் பரம்பிதாமகனை ஆராதித்து, காற்றையே உணவாகக் கொண்டு அன்னமின்றி இருந்து சாவித்ரி சங்கரனைத் திருப்திப்படுத்தினாள்।

Verse 3

तुष्टः प्राहेश्वरो देवि शंकरस्तां वराननाम्

தேவி! மகிழ்ந்து பரமேஸ்வரன் சங்கரன் அந்த அழகிய முகத்தையுடையவளான (சாவித்ரி)யிடம் கூறினான்।

Verse 4

योऽस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा मल्लिंगं पूजयिष्यति । पौर्णमास्यां विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्

இந்த குண்டத்தில் நீராடி, பௌர்ணமி நாளில் முறையின்படி படிப்படியாக சந்தனம், மலர்கள் முதலியவற்றால் என் லிங்கத்தை வழிபடுகிறவன் யாராயினும்—

Verse 5

दास्यं तस्य वरा निष्टान्मनसाऽभीसिताञ्छुभान्

நான் அவனுக்கு சிறந்த வரங்களை அருள்வேன்—மனத்தில் விரும்பிய மங்கள ஆசீர்வாதங்கள் உறுதியாக நிறைவேறும்.

Verse 6

महापातकयुक्तोऽपि मुक्तो भवति पातकैः । सर्वकामसमृद्धात्मा स भूयाद्वृषभध्वजः

மகாபாதகங்களில் மூழ்கினவனும் பாபங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவான். எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி, வृषபத்வஜன் (சிவன்) நிலையை அடைவான்.

Verse 7

इत्येवमुक्त्वा देवेशि ततोऽन्तर्धानमागतः । सावित्री ब्रह्मलोके तु गता संस्थाप्य शंकरम्

தேவேசி! இவ்வாறு கூறி அவர் அங்கே மறைந்தார். சாவித்ரீ சங்கரனை நிறுவி பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றாள்.

Verse 8

इति संक्षेपतः प्रोक्तं सावित्रीशमहोदयम् । शृणुयाद्यस्तु मतिमान्स मुक्तः पातकैर्भवेत्

இவ்வாறு சாவித்ரீசரின் மகத்தான உயர்வு சுருக்கமாக உரைக்கப்பட்டது. அறிவுள்ளவன் இதைக் கேட்டால் பாபங்களிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 151

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये सावित्रीश्वरभैरवमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு திரு ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட சம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், பிரம்மகுண்டமாஹாத்ம்யத்தில், ‘சாவித்ரீஸ்வர-பைரவ மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் நூற்று ஐம்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.