Adhyaya 143
ஈசுவரன் மகாதேவியிடம் விசித்ரேஸ்வரத் தீர்த்தயாத்திரையின் முறையை உரைக்கிறார். பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தின் அந்தப் பகுதியில் கிழக்குத் திசையில், சிறிது ஆக்னேய (தென்-கிழக்கு) எல்லைக்குள், பத்து வில்-அளவு தூரத்தில் அமைந்துள்ள உயர்ந்த லிங்கம் என இடவிவரம் கூறப்படுகிறது. தோற்றக் கதையில் யமனின் எழுத்தர் ‘விசித்ர’ கடுந்தவம் செய்து இந்த மகாலிங்கத்தை நிறுவினான் என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த லிங்கத்தை தரிசித்து வழிபட்டால் எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கும்; விதிமுறையுடன் பூஜை செய்தால் பக்தன் துயரால் பாதிக்கப்படமாட்டான்—என்று பலன் உரைக்கப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयगोचरे । धनुषां दशके तत्र स्थितं पापप्रणाशनम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் பின் சிறந்த விசித்ரேஸ்வரனை அடைய வேண்டும். அங்கிருந்து கிழக்குத் திசையில், சிறிது ஆக்னேய (தென்-கிழக்கு) நோக்கி, பத்து வில் அளவு தூரத்தில் அந்தப் பாவநாசகர் அமைந்துள்ளார்.
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेख केन यमस्य च । स्थापितं तन्महालिंगं तपः कृत्वा सुदुश्चरम्
ஓ மகாதேவி, விசித்ரனும் யமனின் எழுத்தரும் மிகக் கடினமான தவம் செய்து அந்த மகாலிங்கத்தை நிறுவினர்।
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजितं चैव मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः । संपूज्य च विधानेन न दुःखी जायते नरः
அவரைத் தரிசித்து வழிபட்டால் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்; விதிப்படி முறையாக வழிபட்டால் அவன் துயரில் பிறக்கமாட்டான்।
Verse 143
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு, ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘விசித்ரேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று நாற்பத்து மூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।