Adhyaya 138
இந்த अध्यாயத்தில் ‘ஈஸ்வர உவாச’ என்ற ஷைவ வெளிப்பாட்டு நடையில், பிரபாச க்ஷேத்திரத்தின் மேற்கு பகுதியில் உள்ள திருணபிந்த்வீஸ்வரத் தலத்தின் இருப்பிடம் கூறப்படுகிறது. இது ‘ஐந்து தனு’ அளவுக்குள் அமைந்த புனிதப் பகுதி என விளக்கி, அங்கு சிவலிங்கத்தின் மகிமை சிறப்பாகப் புகழப்படுகிறது. தலத்தின் புனிதத்திற்கான காரணமாக முனிவர் திருணபிந்து செய்த கடுந்தவம் கூறப்படுகிறது. அவர் பல ஆண்டுகள் தபம் செய்து, மாதந்தோறும் குசா புல்லின் நுனியிலிருந்து ஒரு நீர்த்துளி மட்டுமே அருந்தும் நியமத்தைப் பின்பற்றி கட்டுப்பாடு, துறவு, பக்தி ஆகியவற்றின் மாதிரியாக விளங்கினார். ஈஸ்வராராதனையின் பலனாக ‘சுப பிராபாசிக க்ஷேத்திரத்தில்’ பரம சித்தியை அடைந்தார் எனச் சொல்லி, இந்த अध्यாயம் தலவரைபடம், காரணக் கதை, தபோபக்தி நெறி ஆகியவற்றைச் சுருக்கமாக நிறுவுகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे धनुपां पञ्चके स्थितम् । तृणबिन्द्वीश्वरंनाम तीव्रभक्त्या प्रतिष्ठितम्
ஈசுவரன் கூறினார்—அதே பகுதியின் மேற்கு திசையில் ஐந்து தனுசு தூரத்தில் ‘த்ருணபிந்த்வீஸ்வர’ எனும் திருக்கோவில் உள்ளது; அது தீவிர பக்தியால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது।
Verse 2
कृत्वा महत्तपो देवि तृणबिंदुमु नीश्वरः । मासिमासि कुशाग्रेण जलबिंदुं निपीय वै
தேவி, மாபெரும் தவம் செய்து மునீஸ்வரன் த்ருணபிந்து மாதந்தோறும் குசப்புல் நுனியிலிருந்து ஒரு நீர்த்துளி மட்டுமே அருந்தி தவமிருந்தான்।
Verse 3
संवत्सराण्यनेकानि एवमाराध्य चेश्वरम् । संप्राप्तं परमां सिद्धिं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे
இவ்வாறு பல ஆண்டுகள் ஈஸ்வரனை ஆராதித்தால், இந்தப் புனிதமான பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தில் பரம சித்தி கிடைக்கும்।
Verse 138
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तृणबिंद्वीश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் சங்கிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக் க்ஷேத்திர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘த்ருணபிந்த்வீஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று முப்பத்தெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।