Adhyaya 135

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितां पश्येद्देवीं दुःखांतकारिणीम् । शीतलेति पुरा ख्याता युगे द्वापरसंज्ञिते । कलौ पुनः समाख्यातां कलिदुःखान्तकारिणीम्

ஈசுவரன் கூறினார்—அங்கேயே நிலைத்திருக்கும், துயரங்களை முடிவுறச் செய்யும் தேவியை தரிசிக்க வேண்டும். துவாபர யுகத்தில் அவள் ‘சீதலா’ எனப் புகழப்பட்டாள்; கலியுகத்தில் மீண்டும் ‘கலித் துயராந்தகாரிணி’ என அறிவிக்கப்படுகிறாள்.

Verse 2

शीतलं कुरुते देहं बालानां रोगवर्जितम् । पूजिता भक्तिभावेन तेन सा शीतला स्मृता

பக்தியுடன் வழிபட்டால், அவள் குழந்தைகளின் உடலை குளிர்ச்சியாகவும் நோயற்றதாகவும் ஆக்குகிறாள்; ஆகவே அவள் ‘சீதலா’ என நினைவுகூரப்படுகிறாள்.

Verse 3

विस्फोटानां प्रशांत्यर्थं बालानां चैव कारणात् । मानेन मापितान्कृत्वा मसूरांस्तत्र कुट्टयेत्

வெடிப்புநோய்களின் (விஸ்போட) அமைதிக்காகவும் குழந்தைகளின் நலனுக்காகவும், அளவுகோலால் அளந்த மசூர் பருப்பை அங்கேயே இடித்து (அர்ப்பணத்திற்காக) தயாரிக்க வேண்டும்.

Verse 4

शीतलापुरतो दत्त्वा बालाः सन्तु निरामयाः । विस्फोटचर्चिकादीनां वातादीनां शमो भवेत्

சீதலா தேவியின் முன்னிலையில் அதை அர்ப்பணித்து, குழந்தைகள் நோயற்றவர்களாக இருக்கட்டும்; மேலும் விஸ்போடம், சர்மநோய்கள் முதலியனவும் வாதம் முதலிய குறைகளும் தணியட்டும்.

Verse 5

श्राद्धं तत्रैव कुर्वीत ब्राह्मणांस्तत्र भोजयेत्

அங்கேயே ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அங்கேயே பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 6

कर्पूरं कुसुमं चैव मृगनाभिं सुचन्दनम् । पुष्पाणि च सुगन्धानि नैवेद्यं घृतपायसम् । निवेद्य देव्यै तत्सर्वं दंपत्योः परिधापयेत्

தேவிக்குக் கற்பூரம், மலர்கள், கஸ்தூரி, நற்சந்தனம், மணமிகு புஷ்பங்கள், நெய்யுடன் செய்த பாயச நைவேத்யம் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அனைத்தையும் சமர்ப்பித்த பின் அந்தப் புனிதப் பிரசாதம்/மாலையை தம்பதியர் அணியச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

नवम्यां शुक्लपक्षे तु मालां विल्वमयीं शुभाम् । भक्त्या निवेद्य तां देव्यै सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्

சுக்லபட்ச நவமியில் வில்வ இலைகளால் செய்யப்பட்ட நல்வாழ்த்துமாலையை பக்தியுடன் தேவிக்கு அர்ப்பணித்தால், அவன் சர்வசித்தியை அடைவான்.

Verse 135

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुःखान्तकारिणीतिलागौरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘துஃகாந்தகாரிணீ திலாகௌரீ மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 135ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.