Adhyaya 133

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि महाकालीति विश्रुता । अधः स्थिते महापीठे पातालविवरान्विते

ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவி, அங்கேயே ‘மஹாகாளி’ எனப் புகழ்பெற்ற தேவியாள் உறைகின்றாள்; கீழே உள்ள மகாபீடத்தில் பாதாளத்திற்குச் செல்லும் பிளவுடன் கூடியது.

Verse 2

सर्वदुःखप्रशमनी सर्वशत्रुक्षयंकरी । पूजनीया विधानेन कृष्णाष्टम्यां महानिशि । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैः क्रव्यैर्बलिभिरेव च

அனைத்து துயரங்களையும் தணித்து, எல்லா பகைவரையும் அழிக்கும் அவளை, கிருஷ்ணபட்ச அஷ்டமியின் மகாநிசையில் விதிப்படி வழிபட வேண்டும்—நறுமணங்கள், மலர்கள், தூபம், மாமிச நைவேத்யம் மற்றும் பலி அர்ப்பணிப்புகளுடன்।

Verse 3

फलतृतीयां नारी च कुर्याद्वै तत्र भाविता । वर्षमेकं सिते पक्षे देवीं पूज्य विधानतः । फलानि ब्राह्मणे देयान्येव नूनं विधानतः

அங்கே மனம் ஒருமித்து பெண் ‘பல-த்ரிதீயா’ விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். ஒரு வருடம் முழுவதும் சுக்லபட்சத்தில் விதிப்படி தேவியை வழிபட்டு, நியமப்படி பிராமணருக்கு பழங்களை நிச்சயமாக தானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 4

एतानि वर्जयेन्नक्ते ह्यन्नानि सुरसुन्दरि । निष्पावा आढकी मुद्गा माषाश्चैव कुलित्थकाः

அழகிய தேவியே, நக்த விரதத்தில் மாலை உணவில் இத்தானியங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்—நிஷ்பாவம், ஆடகி, முத்கம் (பாசிப்பயறு), மாஷம் (உளுந்து), குலித்தம்.

Verse 5

मसूरा राजमाषाश्च गोधूमास्त्रिपुटास्तथा । चणका वर्तला वापि मकुष्ठाश्चैवमादयः

மேலும் மசூரம் (பருப்பு), ராஜமாஷம், கோதூமம் (கோதுமை), திரிபுடம், சணகம் (கொண்டைக்கடலை), வர்தலா மற்றும் மகுஷ்டம் முதலியனவும் (நக்த விரதத்தில்) தவிர்க்கப்பட வேண்டும்।

Verse 6

न भक्ष्यास्तावत्ते देवि यावद्गौरीव्रतं चरेत् । तस्याः पुण्यफलं वक्ष्ये कथ्यमानं शृणुष्व मे

தேவி! கௌரீவிரதம் அனுஷ்டிக்கப்படும் வரையில் இவை உண்ணத்தகாதவை. இப்போது அந்த விரதத்தின் புண்ணியப் பயனை நான் உரைக்கிறேன்—என் சொற்களைச் செவிமடுக்க.

Verse 7

धनं धान्यं गृहे तस्या न कदाचित्क्षयं व्रजेत् । दुःखिता दुर्भगा दीना सप्त जन्मानि नो भवेत्

அவளுடைய இல்லத்தில் செல்வமும் தானியமும் எப்போதும் குறையாது. அவள் ஏழு பிறவிகளிலும் துயருற்றவளாகவும் துர்பாக்கியவளாகவும் துன்புறும் ஏழையாகவும் ஆகமாட்டாள்.

Verse 8

महाकालीव्रतं प्रोक्तं देव्या माहात्म्यसंयुतम् । कृतं पातकनाशाय सर्वकामसमृद्धये

தேவியின் மஹாத்மியத்துடன் கூடிய மகாகாளி விரதம் உரைக்கப்பட்டது. இது பாவநாசத்திற்கும், எல்லாக் காமங்களின் நிறைவு-செழிப்பிற்கும் அனுஷ்டிக்கப்படுகிறது.

Verse 9

एवं देवि समाख्यातं महाकालीमहोदयम् । क्षेत्रपीठं महादेवि मन्त्रसिद्धिप्रदायकम्

தேவி! இவ்வாறு மகாகாளியின் மகோदयமும் விளக்கப்பட்டது. மகாதேவி! இந்தக் க்ஷேத்திரத்தின் புனித பீடம் மந்திரசித்தியை அருள்வதாகும்.

Verse 10

आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तत्र जागृयात् । पीठे पूजाबलिं दत्त्वा मन्त्रं कामं जपन्निशि । सौम्यचित्तः समाप्नोति वांछितां सिद्धिमुत्तमाम्

ஆச்வயுஜ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ நவமியன்று அங்கே ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும். பீடத்தில் பூஜையும் பலியையும் அர்ப்பணித்து, இரவில் விரும்பிய மந்திரத்தை ஜபித்தால், சாந்தமான மனத்துடன் வேண்டிய உயர்ந்த சித்தியை அடைவான்.

Verse 133

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालीमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘மஹாகாளீ மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் நூற்று முப்பத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।