Adhyaya 132

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैष्णवीं शक्तिमुत्तमाम् । सोमेशादीशदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ஈஸ்வரர் கூறினார்—பின்னர், ஓ மஹாதேவி, சோமேசரத்திலிருந்து ஈசான (வடகிழக்கு) திசைப் பகுதியில், அதிகத் தூரமல்லாத இடத்தில் அமைந்துள்ள உத்தம வைஷ்ணவீ சக்தியிடம் செல்ல வேண்டும்।

Verse 2

सिद्धलक्ष्मीति विख्याता ह्यत्र पीठाधिदेवता

இங்கு இந்த பீடத்தின் அதிஷ்டாத்ரி தேவியாக ‘சித்தலக்ஷ்மி’ என்று புகழ்பெற்றுள்ளார்।

Verse 3

ब्रह्माण्डे प्रथमं पीठं यत्प्रभासं व्यवस्थितम् । तत्र देवि महापीठे योगिन्यो भूचराः खगाः । भैरवेण समे तास्तु क्रीडन्ते स्वेच्छया प्रिये

ஓ தேவி, பிரபாசத்தில் நிறுவப்பட்ட இந்தப் பீடமே பிரபஞ்சத்தில் முதன்மையான பீடமாகும். அங்கே, ஓ பிரியே, அந்த மஹாபீடத்தில் நிலத்தில் நடமாடியும் ஆகாயத்தில் பறந்தும் செல்லும் யோகினிகள் பைரவனுடன் சேர்ந்து தம் விருப்பம்போல் விளையாடுகின்றனர்।

Verse 4

जालंधरं महापीठं कामरूपं तथैव च । श्रीमद्रुद्रनृसिंहं च चतुर्थं पीठमुत्तमम्

ஜாலந்தரம் ஒரு மகாபீடம்; காமரூபமும் அதுபோலவே. மேலும் ஸ்ரீமத்-ருத்ர-நரசிம்மம் நான்காவது, மிகச் சிறந்த பீடம்.

Verse 5

रत्नवीर्यं महापीठं काश्मीरं पीठमेव च । एतानि देवि पीठानि यो वेत्ति स च मन्त्रवित्

ரத்னவீர்யம் மகாபீடம்; காஷ்மீரமும் ஒரு பீடமே. தேவி, இப் பீடங்களை உண்மையாக அறிந்தவன் மந்திரவித் ஆவான்.

Verse 6

सर्वेषां चैव पीठानामाधारं पीठमुत्तमम् । सौराष्ट्रे तु महादेवि नाम्ना ख्यातं महोदयम् । कामरूपधरं ज्ञानं यत्राद्यापि प्रवर्तते

அனைத்து பீடங்களுக்கும் ஆதாரமான அந்த பரமோத்தம பீடம்—மகாதேவி—சௌராஷ்டிரத்தில் ‘மஹோதய’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றது. அங்கே காமரூப-வடிவான ஞானம் இன்றும் செயல்படுகிறது.

Verse 7

तत्र पीठे स्थिता देवी महालक्ष्मीति विश्रुता । सर्वपापप्रशमनी सर्वकार्यशुभप्रदा

அந்த பீடத்தில் தேவி உறைகின்றாள்; ‘மஹாலக்ஷ்மி’ என்று புகழ்பெற்றாள். அவள் எல்லாப் பாவங்களையும் தணிப்பவள்; எல்லா காரியங்களுக்கும் சுபம் அளிப்பவள்.

Verse 8

श्रीपञ्चम्यां नरो यस्तु पूजयेत्तां विधानतः । गन्धपुष्पादिभिर्भक्त्या तस्यालक्ष्मीभयं कुतः

ஸ்ரீபஞ்சமி நாளில் யார் விதிப்படி நறுமணம், மலர் முதலியவற்றால் பக்தியுடன் அவளை வழிபடுகிறாரோ—அவருக்கு அலட்சுமியின் அச்சம் எங்கே நிலைக்கும்?

Verse 9

उत्तरां दिशमास्थाय महाल क्ष्म्यास्तु सन्निधौ । यो जपेन्मन्त्रराज्ञीं तां सिद्धलक्ष्मीति विश्रुताम्

வடதிசையை நோக்கி, மகாலக்ஷ்மியின் சன்னிதியில் ‘சித்தலக்ஷ்மி’ எனப் புகழ்பெற்ற அந்த மந்திரராணியை ஜபிப்பவன் அதன் புனிதப் பலனை அடைகிறான்.

Verse 10

लक्षजाप्यविधानेन दीक्षास्नानादिपूर्वकम् । दशांशहोमसंयुक्तं त्रिमधुश्रीफलेसुभिः

லட்ச ஜப விதிப்படி, தீக்ஷை, ஸ்நானம் முதலியவற்றை முன்னிட்டு, ஜபத்தின் பத்தில் ஒரு பங்கு அளவு ஹோமத்துடன், திரிமது மற்றும் புனித ஸ்ரீபலன் (தேங்காய்) போன்ற நல்வழிபாட்டு பொருட்களால் செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

एवं प्रत्यक्षतां याति तस्य लक्ष्मीर्न संशयः । ददाति वांछितां सिद्धिमिह लोके परत्र च

இவ்வாறு அந்த பக்தனுக்கு லக்ஷ்மி நேரில் வெளிப்படுவாள்—இதில் ஐயமில்லை—இவ்வுலகிலும் அப்புலகிலும் விரும்பிய சித்தியை அருள்வாள்.

Verse 12

तृतीयायामथा ष्टम्यां चतुर्दश्यां विधानतः । यस्तां पूजयते भक्त्या तस्य सिद्धिः करे स्थिता

திதி த்ரிதீயை, அஷ்டமி, சதுர்தசி ஆகிய நாட்களில் விதிப்படி பக்தியுடன் அவளைப் பூஜிப்பவனுக்கு, சித்தி கைப்பத்திலேயே இருப்பதுபோல் உறுதியாகும்.

Verse 132

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धलक्ष्मीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு, ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்று ஆயிரம் செய்யுட்கள் கொண்ட சம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘சித்தலக்ஷ்மி மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று முப்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.