Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 17
ध्रुव उवाच । ब्राह्म्यं वैष्णवं माहेन्द्रं पदमावृत्तिलक्षणम् । विदितं मम तत्सर्वं मनसाऽपि न कामये
dhruva uvāca | brāhmyaṃ vaiṣṇavaṃ māhendraṃ padamāvṛttilakṣaṇam | viditaṃ mama tatsarvaṃ manasā'pi na kāmaye
துருவன் கூறினான்— பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேந்திரன் (இந்திரன்) ஆகியோரின் உலகங்கள் மீள்பிறவி (புனராவர்த்தி) இலக்கணமுடையவை; அவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரியும்; மனத்தாலும் அவற்றை விரும்பேன்।
Dhruva
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Somnātha)
Type: kshetra
Listener: Īśvara (Śiva)
Scene: Dhruva, composed and resolute, addresses the Lord with folded hands, rejecting the splendor of celestial realms; the background hints at Prabhāsa’s coastal sacred landscape and a radiant liṅga-shrine.
FAQs
True spiritual maturity rejects even exalted heavens when they remain within the cycle of return.
Prabhāsa Kṣetra, where the narrative elevates renunciation and pure devotion as the highest pursuit.
None; the verse teaches discernment (viveka) about realms that still entail āvṛtti.