Adhyaya 127

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेमेश्वरमनुत्तमम् । तस्मादुत्तरकोणस्थं कपालेशाग्निगोचरे

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் பின் ஒப்பற்ற க்ஷேமேஸ்வரனை அணுக வேண்டும். அங்கிருந்து அது வடக்கு மூலையில், கபாலேஸனும் அக்னியும் காணும் கோசரத்தில் (தரிசன எல்லையில்) உள்ளது.

Verse 2

धनुषां पंचदशके कपालेश्वरतः स्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्

கபாலேஸ்வரரிலிருந்து பதினைந்து தனுசு தூரத்தில் மகாப்ரபாவமுடைய லிங்கம் உள்ளது; அது எல்லா மகாபாதகங்களையும் நாசம் செய்கிறது.

Verse 3

क्षेममूर्तिः पुरा राजा बभूव स महाबलः । तेन तत्र तपस्तप्तं चिरकालं महात्मना

முன்னொரு காலத்தில் க்ஷேமமூர்த்தி என்னும் மகாபலமுடைய அரசன் இருந்தான். அந்த மகாத்மா அங்கே நீண்ட காலம் தவம் செய்தான்.

Verse 4

ततः संस्थापितं लिंगं भक्त्या भावितचेतसा । तद्दृष्ट्वा क्षेममायाति कार्यं क्षेमेण सिद्ध्यति

பின்னர் பக்தியால் நிறைந்த மனத்துடன் அவன் லிங்கத்தை நிறுவினான். அதைத் தரிசித்தால் க்ஷேமம் உண்டாகி, செயல் நலமுடன் நிறைவேறும்.

Verse 5

सर्वकामसमृद्धात्मा भूया ज्जन्मनिजन्मनि । एवं क्षेमेश्वरं लिंगं ख्यातं पातकनाशनम्

மனிதன் பிறவி பிறவியாக எல்லா விருப்பங்களாலும் நிறைவு பெறுவானாக. இவ்வாறு க்ஷேமேஸ்வர லிங்கம் பாவநாசகமாகப் புகழ்பெற்றது.

Verse 6

सर्वकामप्रदं नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम् । दर्शनेनापि तस्यापि गोशतस्य फलं स्मृतम्

இது மனிதர்க்கு எல்லா விருப்பங்களையும் அளித்து, நல்வாழ்வைத் தருவதாகக் கேள்விப்பட்டோம். இதன் தரிசனமட்டுமே நூறு பசு தானத்தின் பலனுக்கு ஒப்பென கூறப்படுகிறது.

Verse 7

तस्मात्क्षेत्रफलाकांक्षी नित्यं तल्लिंगमाश्रयेत्

ஆகையால் க்ஷேத்திரப் பலனை விரும்புவோர் எப்போதும் அந்த லிங்கத்தைச் சரணடைய வேண்டும்।

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमंकरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘க்ஷேமங்கரேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் 127ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।