Adhyaya 122

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं चित्रांगदेश्वरम् । तस्यैव नैरृते भागे धनुर्विंशतिभिः स्थितम्

ஈசுவரன் கூறினார்—மகாதேவி, அடுத்து ‘சித்ராங்கதேச்வர’ எனப்படும் லிங்கத்தினிடம் செல்ல வேண்டும். அது அதன் நைர்ருத (தென்-மேற்கு) பகுதியில் இருபது தனுஸ் அளவு தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.

Verse 2

चित्रांगदेन देवेशि गंधर्वपतिना प्रिये । क्षेत्रं पवित्रं ज्ञात्वा वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम् । कृत्वा तपो महाघोरं समाराध्य महेश्वरम्

தேவேசி பிரியே, கந்தர்வர்களின் தலைவன் சித்ராங்கதன் அந்தக் க்ஷேத்திரத்தின் புனிதத்தைக் கண்டு அங்கே லிங்கத்தை நிறுவினான். மிகக் கடுமையான தவம் செய்து மகேஸ்வரனை முறையாக ஆராதித்து மகிழ்வித்தான்.

Verse 3

अथ यो भावसंयुक्तस्तल्लिगं संप्रपूजयेत् । गांधर्वलोकमाप्नोति गन्धर्वैः सह मोदते

இப்போது யார் மனமுருகி அந்த லிங்கத்தை முறையாகப் பூஜிக்கிறாரோ, அவர் காந்தர்வலோகத்தை அடைந்து அங்கே கந்தர்வர்களுடன் மகிழ்வார்.

Verse 4

तत्र शुक्लत्रयोदश्यां संस्नाप्य विधिना शिवम् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्गंधधूपैरनु क्रमात् । स प्राप्नोत्यखिलं कामं मनसा यद्यदीप्सितम्

அங்கே சுக்லபக்ஷத் திரயோதசியன்று விதிப்படி சிவனை அபிஷேக ஸ்நானம் செய்து, வரிசையாக பலவகைப் புஷ்பங்கள், நறுமணப் பொருட்கள், தூபம் ஆகியவற்றால் பூஜிக்க வேண்டும். மனத்தில் விரும்பிய அனைத்துக் காமனைகளும் நிறைவேறும்.

Verse 122

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रांगदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு திரு ஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘சித்ராங்கதேச்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று இருபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.