Adhyaya 120

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपीश्वरमनुत्तमम् । बलातिबलदैत्यघ्न्या उत्तरे धनुषां त्रये

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின், பலாதிபல தைத்யக்னீயின் வடக்கே மூன்று தனுஷ் தூரத்தில் உள்ள ஒப்பற்ற கோபீஸ்வரனை அடைய வேண்டும்।

Verse 2

संस्थितं पापशमनं गोपीभिः संप्रतिष्ठितम् । समाराध्य महादेवं पुत्रहेतोर्महेश्वरम् । सर्वकामप्रदं नॄणां पूजितं संततिप्रदम्

அங்கு பாவநாசகனான கோபீஸ்வரன் நிலைபெற்றுள்ளார்; கோபியர் அவரை பிரதிஷ்டை செய்தனர். புத்ரபேறு வேண்டி மகாதேவனாகிய மகேஸ்வரனை முறையாக ஆராதித்தால், அவர் மனிதர்க்கு எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவர்; பூஜிக்கப்படின் சந்ததி மற்றும் குலத் தொடர்ச்சியையும் அருள்வார்।

Verse 3

चैत्रशुक्लतृतीयायां यस्तं पूजयते नरः । गंध पुष्पोपहारैश्च स प्राप्नोतीप्सितं फलम्

சைத்ர சுக்ல த்ரிதீயை நாளில், நறுமணம், மலர், காணிக்கைகள் கொண்டு அவரை பூஜிப்பவன் விரும்பிய பலனை அடைவான்।

Verse 4

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । गोपीश्वरस्य देवस्य प्रभासक्षेत्रवासिनः

இவ்வாறு பிரபாசக்ஷேத்ரத்தில் வாசம் செய்யும் தேவன் கோபீஸ்வரனின் பாவநாசக மாஹாத்மியம் சுருக்கமாக உரைக்கப்பட்டது।

Verse 120

इति श्री स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलातिबलदैत्यघ्नीमाहात्म्ये गोपीश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரம் சுலோகங்களைக் கொண்ட சம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில், பலாதிபல தைத்யக்ஹ்னீ மாஹாத்ம்யப் பகுதியில் “கோபீஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனப் பெயருடைய 120ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।