Adhyaya 116

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं सौभाग्यकारिणीम् । कुण्डेश्वरीति विख्यातां पुष्कराद्वायुगोचरे

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின், செல்வமங்கலத்தை அருளும் ‘குண்டேஸ்வரி’ எனப் புகழ்பெற்ற தேவியை நாடிச் செல்ல வேண்டும்; அவள் புஷ்கரத்திலிருந்து வாயு-திசை வழியில் உள்ளாள்।

Verse 2

धनुषां त्रिंशता देवि भूतनाथाच्च नैरृते । संस्थिता पापदमनी दारिद्र्यौघविनाशिनी

தேவி! பூதநாதரின் நைர்ருதி திசையில், முப்பது தனுஸ் தூரத்தில் அவள் உறைகிறாள்; பாவத்தை அடக்கும் அவள், வறுமையின் பெருக்கை அழிப்பவள்।

Verse 3

तस्या नैरृतदिग्भागे धनुःपञ्चदशे स्थितम् । शंखोदकंनाम कुण्डं सर्वपातकनाशनम्

அவளுடைய நைர்ருதி திசைப் பகுதியில், பதினைந்து தனுஸ் தூரத்தில் ‘சங்கோதகம்’ எனும் குளம் உள்ளது; அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது।

Verse 4

तत्र स्नात्वा तु ये मर्त्या नारी वा शुभवारिणि । पूजयेत्तां महादेवि शंखावर्तेति विश्रुताम्

மகாதேவி! அந்த மங்களகரமான நீரில் ஆணோ பெண்ணோ யார் स्नானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் स्नானத்திற்குப் பின் ‘சங்காவர்த்தா’ எனப் புகழ்பெற்ற அந்த தேவியை வழிபட வேண்டும்।

Verse 5

कलौ कुण्डेश्वरीनाम सर्वसौख्यप्रदायिनी । शंखो नाम पुरा देवि विष्णुना निहतः प्रिये

கலியுகத்தில் அவள் ‘குண்டேஸ்வரி’ எனப் பெயர்பெற்று, எல்லாச் சுகங்களையும் அருள்பவள். ஓ தேவி, ஓ பிரியே, முற்காலத்தில் ‘சங்கு’ என்னும் அசுரனை விஷ்ணு வதைத்தான்.

Verse 6

तस्य देहं समादाय महान्तं शंखरूपिणम् । तीर्थोदकेन संपूर्य प्रभासं क्षेत्रमागतः

அவனுடைய மிகப் பெரிய உடலைச் சங்கு வடிவில் எடுத்துக்கொண்டு, தீர்த்தத்தின் புனித நீரால் அதை நிரப்பி, பிரபாசம் எனும் புண்ணியக் க்ஷேத்திரத்துக்கு வந்தான்.

Verse 7

तत्र शंखं तु प्रक्षाल्य कृतं तीर्थं महाप्रभम् । तत्र पूरितवाञ्छङ्खं मेघगम्भीरनिस्वनम्

அங்கே சங்கைத் துவைத்து, மிக ஒளிமிக்க தீர்த்தத்தை நிறுவினான். அங்கேயே மேகத்தின் இடிமுழக்கம் போன்ற ஆழ்ந்த ஒலியுடைய சங்கை நிரப்பினான்.

Verse 8

तस्य नादेन महता देवी तत्र समागता । पृच्छती कारणं तत्र तत्कुण्डस्य समीपगा । तेन कुण्डेश्वरी ख्याता कुण्डं शंखोदकं स्मृतम्

அந்த மகத்தான ஒலியால் ஈர்க்கப்பட்ட தேவியார் அங்கே வந்தார். குண்டத்தின் அருகே சென்று காரணத்தை வினவினார். அதனால் அவள் ‘குண்டேஸ்வரி’ எனப் புகழ்பெற்றாள்; அந்தக் குளம் ‘சங்கோதகம்’ என நினைவுகூரப்பட்டது.

Verse 9

माघे मासि तृतीयायां यस्तां पूजयते नरः । नारी वा भक्तिसंयुक्ता स गौरीपदमाप्नुयात्

மாசி (மா஘) மாதத்தின் திருதியை நாளில், பக்தியுடன் அவளை வழிபடும் ஆணோ பெண்ணோ, கௌரியின் பதம்/திருத்தலத்தை அடைவான்.

Verse 10

दंपत्योर्भोजनं तत्र देयं यात्राफलेप्सुभिः । कञ्चुकं फलदानं च गौरिणीनां च भोजनम्

யாத்திரை பலன் நாடுவோர் அங்கே தம்பதியருக்கு அன்னம் அளிக்க வேண்டும். மேலும் கஞ்சுகம் (மேலாடை) மற்றும் பழங்களைத் தானமாக்கி, கௌரியைப் பக்தியுடன் வழிபடும் பெண்களுக்கும் உணவு அளிக்க வேண்டும்.

Verse 116

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंखोदककुण्डेश्वरीगौरीमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு திரு ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரம் சுலோகங்களைக் கொண்ட தொகுப்பில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘சங்கோதகம், குண்டேஸ்வரி, கௌரி மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப் பெயருடைய 116ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.