Adhyaya 115

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुष्करेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे जानकीश्वरमुत्तमम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—அதன்பின், ஓ மஹாதேவி, சிறந்த புஷ்கரேஸ்வரனை அடைய வேண்டும். அதே தலத்தின் தெற்கு பகுதியில் பரம மங்களமான ஜானகீஸ்வரன் உள்ளான்।

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु ब्रह्मपुत्रेण पूजितम् । सनत्कुमारमुनिना श्रद्धया हेम पुष्करैः

மிகுந்த தெய்வீகப் பெருமையுடைய அந்த லிங்கம், பிரம்மாவின் புதல்வனான சனத்குமார முனிவரால், பக்தியுடன் பொன் தாமரைகளால் பூஜிக்கப்பட்டது।

Verse 3

पूजितं तद्विधानेन तेन तत्पुष्करेश्वरम् । ख्यातं तत्र वरारोहे सर्वपातकनाशनम्

அவர் விதிமுறையின்படி பூஜித்ததனால், ஓ வராரோஹே, அது அங்கே ‘புஷ்கரேஸ்வரன்’ என்று புகழ்பெற்றது; அது எல்லாப் பாபங்களையும் அழிப்பது।

Verse 4

यस्तं पूजयते भक्त्या गंषपुष्पादिभिः क्रमात् । यात्रा कृता भवेत्तेन पौष्करी नात्र संशयः

யார் அவரை பக்தியுடன்—வரிசையாக நறுமணம், மலர்கள் முதலியவற்றை அர்ப்பணித்து—பூஜிக்கிறாரோ, அவரால் பௌஷ்கரீ யாத்திரை நிச்சயமாக நிறைவேறுகிறது; இதில் ஐயமில்லை।

Verse 115

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वामनस्वामिमाहात्म्ये पुष्करेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चदशोत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாசீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், வாமனஸ்வாமி மாஹாத்ம்யத்தின் உட்பிரிவாக “புஷ்கரேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனும் பெயருடைய 115ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।