Adhyaya 112
அத்தியாயம் 112-ல் ஈச்வரன் தேவியிடம் பயண வழிகாட்டல் போல உபதேசித்து, ராமேசத்தின் கிழக்கே முப்பது தனுஸ் தூரத்தில் உள்ள புகழ்பெற்ற லக்ஷ்மணேஸ்வரத் திருத்தலத்தைச் சுட்டுகிறார். அங்குள்ள லிங்கம் தீர்த்தயாத்திரைச் சமயத்தில் லக்ஷ்மணனால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதாகவும், அது மகாபாபங்களை நீக்கும், தேவர்களால் வழிபடப்படும் எனவும் கூறப்படுகிறது. பக்தி முறைகள்—நடனம், பாடல், வாத்தியங்களுடன் பூஜை, ஹோமம், ஜபம், மேலும் தியான-சமாதியில் நிலைத்து ஆராதனை—இவற்றின் பயனாக ‘பரமகதி’ கிடைக்கும் என வாக்குறுதி அளிக்கப்படுகிறது. தான விதியும் வகுக்கப்படுகிறது: நறுமணம், மலர் முதலியவற்றை வரிசையாக அர்ப்பணித்து தேவனைப் போற்றி, தகுதியான த்விஜருக்கு அன்னம், நீர், பொன் தானம் செய்ய வேண்டும். மாசி/மா மாதத்தின் கிருஷ்ண சதுர்தசி சிறப்பாகக் கூறப்படுகிறது; அன்றைய ஸ்நானம், தானம், ஜபம் அక్షய பலன் தரும் என அறிவிக்கிறது. இறுதியில் இது பிரபாச கண்டம் மற்றும் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தின் உட்பிரிவாக இருப்பதும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लक्ष्मणेश्वरमुत्तमम् । रामेशात्पूर्वदिग्भागे धनुस्त्रिंशकसंस्थितम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவியே, பின்னர் ராமேஸ்வரத்திலிருந்து கிழக்குத் திசையில் முப்பது தனுஸ் தூரத்தில் உள்ள சிறந்த லக்ஷ்மணேஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
Verse 2
स्थापितं लक्ष्मणेनैव तत्र यात्रागतेन वै । महापापहरं देवि तल्लिंगं सुरपूजितम्
அங்கே யாத்திரைக்காக வந்த லக்ஷ்மணனே அந்த லிங்கத்தை நிறுவினான். தேவியே, அது மகாபாபங்களை நீக்கி, தேவர்களால் பூஜிக்கப்படுகிறது.
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या नृत्यगीतादिवादनैः । होमजाप्यैः समाधिस्थः स याति परमां गतिम्
பக்தியுடன் நடனம், பாடல், வாத்திய நாதம் ஆகியவற்றாலும், ஹோமம் மற்றும் ஜபத்தாலும், சமாதியில் நிலைத்து அவரை வழிபடுவான் பரமகதியை அடைவான்।
Verse 4
अन्नोदकं हिरण्यं च तत्र देयं द्विजातये । संपूज्य देवदेवेशं गंधपुष्पादिभिः क्रमात्
அங்கே இருபிறப்பாளரான (பிராமணருக்கு) அன்னமும் நீரும் பொன்னும் தானமாக அளிக்க வேண்டும். பின்னர் முறையாக நறுமணம், மலர் முதலியவற்றால் தேவர்களின் தேவேசனைச் சிறப்பாக வழிபட்டு—
Verse 5
माघे कृष्णचतुर्दश्यां विशेषस्तत्र पूजने । स्नानं दानं जपस्तत्र भवेदक्षयकारकम्
மாசி (மா) மாதத்தின் கிருஷ்ண சதுர்தசியன்று அங்கே வழிபாட்டிற்கு விசேஷ பலன் உண்டு. அங்கே செய்யும் ஸ்நானம், தானம், ஜபம் அனைத்தும் அழியாப் புண்ணியமாகும்।
Verse 112
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रामेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मणेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरशततमो ऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஷீதி-ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், ராமேஸ்வரக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘லக்ஷ்மணேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று பன்னிரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।