Adhyaya 102

Verse 1

ततो गच्छेन्महादेवि देवीं कंटकशोधिनीम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुर्द्वितयसंस्थिताम्

அதன்பின், ஓ மகாதேவி, ‘கண்டகசோதினி’ எனப்படும் தேவியைச் சென்று தரிசிக்க வேண்டும். அவள் அதே புனிதத் தலத்தின் வடதிசைப் பகுதியில், இரண்டு தனு அளவு தூரத்தில் அமைந்திருக்கிறாள்.

Verse 2

महिषघ्नीं महाकायां ब्रह्मदेवर्षिपूजिताम् । पुरा ये कल्मषोपेता दानवा देवकंटकाः

அவள் மகிஷத்தை (மகிஷாசுரனை) வதைத்தவள்; பேருருவம் கொண்டவள்; பிரம்மா, தேவர்கள், முனிவர்கள் போற்றிப் பூஜிப்பவள். முற்காலத்தில் பாவக்கலங்கிய, தேவர்களுக்கு முள்ளாக இருந்த தானவர்களை அவள் அடக்கினாள்.

Verse 3

युगेयुगे शोधयेत्तांस्तेन कंटकशोधिनी । आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तामथार्चयेत्

யுகம் யுகமாக அவள் அந்த ‘முள்ளுகள்’ போன்ற துன்பங்களைச் சுத்திகரித்து அகற்றுகிறாள்; ஆகவே அவள் ‘கண்டகசோதினி’ என அழைக்கப்படுகிறாள். ஆஸ்வயுஜ மாத சுக்லபட்ச நவமியில் அவளைப் பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.

Verse 4

पशुपुष्पोपहारैश्च दीपधूपैस्तथोत्तमैः । तस्याऽरयो न जायंते यावद्वर्षं वरानने

பசு-பலியும் மலர்-உபஹாரங்களும், சிறந்த தீபமும் தூபமும் கொண்டு அவளைப் போற்ற வேண்டும். ஓ அழகிய முகத்தாளே, அந்த பக்தனுக்கு ஒரு வருடம் முழுவதும் பகைவர்கள் எழுவதில்லை.

Verse 5

यस्तां पश्यति सद्भक्त्या भूताया नित्यमेव वा तं पुत्रमिव कल्याणी संरक्षति न संशयः

யார் உண்மையான பக்தியுடன் அவளைத் தரிசிக்கிறாரோ—அந்த திருத்தலத்தில் அல்லது தினந்தோறும் கூட—அந்த நபரை கல்யாணி தேவி தன் மகனைப் போலக் காக்கிறாள்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 6

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । देवि कंटकशोधिन्याः श्रुतं रक्षाकरं परम्

இவ்வாறு சுருக்கமாகப் பாபநாசகமான மஹாத்மியம் கூறப்பட்டது. தேவி, கந்தகசோதினியின் பரம மகிமையைச் செவிமடுத்தல் தானே உன்னதமான காவலாகும்.