Adhyaya 16

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठा गदातीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नात्वा नरो भक्त्या लभेद्भूदानजं फलम्

பிரஹ்லாதன் கூறினான்—ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! அதன் பின் ஒப்பற்ற கதாதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே பக்தியுடன் நீராடினால் மனிதன் பூதானத்தின் புண்ணியப் பயனை அடைவான்.

Verse 2

तर्पयेत्पितृदेवांश्च ऋषींश्चैव यथाक्रमम् । श्राद्धं च कारयेत्तत्र पितॄणां तृप्तिहेतवे

அங்கே முறையே பித்ருக்கள், தேவர்கள், ரிஷிகள் ஆகியோருக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் பித்ருக்கள் திருப்திக்காக அங்கேயே சிராத்தமும் நடத்த வேண்டும்.

Verse 3

गदातीर्थे तु देवेशं विष्णुं वाराहरूपिणम् । समभ्यर्च्य नरो भक्त्या विष्णुलोके महीयते

கதா-தீர்த்தத்தில் தேவேசனான திருமால் வராக ரூபத்தில் பக்தியுடன் வழிபட்டால், அவன் விஷ்ணுலோகத்தில் பெருமையுடன் போற்றப்படுவான்.

Verse 4

नागतीर्थं ततो गच्छेत्सरः परमशो भनम् । यत्र स्नात्वा नरः सम्यङ्नागलोकमवाप्नुयात्

அதன்பின் மிக அழகிய ‘நாக-தீர்த்த’ ஏரிக்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு முறையாக நீராடினால் நாகலோகத்தை அடைவான்.

Verse 5

भद्रतीर्थं ततो गच्छेत्सरस्त्रिभुवनार्चितम् । स्नानमात्रेण लभते तिलधेनुफलं नरः

பின்பு மூவுலகமும் போற்றும் ‘பத்ர-தீர்த்த’ ஏரிக்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு நீராடுதல் மட்டுமே செய்தாலும் எள்ளுப் பசு (திலதேனு) தானத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 6

चित्रातीर्थं ततो गच्छेत्सरः परमशोभनम् । स्नानमात्रेण लभते घृतधेनुफलं नरः

அதன்பின் மிக அழகிய ‘சித்ர-தீர்த்த’ ஏரிக்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு நீராடுதல் மட்டுமே செய்தாலும் நெய்ப்பசு (க்ருததேனு) தானத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 7

यदा द्वारावती विप्रा प्लाविता सागरेण हि । पुण्यानि बहुतीर्थानि च्छन्नानि जलपांसुभिः

ஓ விப்ரர்களே! த்வாராவதி நகரம் கடலால் வெள்ளமடைந்தபோது, பல புனித தீர்த்தங்கள் நீரும் மணலும் மூடி மறைந்துவிடுகின்றன.

Verse 8

दृश्यानि कतिचित्संति ह्यदृश्यान्यपराणि च । तानि सर्वाणि विप्रेन्द्राः कथयिष्यामि सर्वतः

சிலவை கண்ணுக்குப் புலப்படும்; சிலவை புலப்படாதவையும் ஆகும். ஓ பிராமணச் சிறந்தோரே, அவை அனைத்தையும் முழுமையாக நான் உரைப்பேன்.

Verse 9

चंद्रभागां ततो गच्छेत्सर्वपापप्रणाशिनीम् । यत्र स्नात्वा नरो भक्त्या वाजपेयफलं लभेत्

அதன்பின் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் சந்திரபாகா தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே பக்தியுடன் நீராடினால் வாஜபேய யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 10

देवी चंद्रार्चिता यत्र यशोदा नंदनंदिनी । कौमारिका शक्तिहस्ता खङ्गखेटकधारिणी

அங்கே சந்திரனால் அர்ச்சிக்கப்பட்ட தேவியுள்ளார்—யசோதா, நந்தனின் அன்பு மகள்; கௌமாரிகை, கையில் சக்தி ஏந்தி, வாள் மற்றும் கேடகம் (கேடயம்) தாங்கியவள்.

Verse 11

केश्यादिदैत्यदलिनी स्वसा वै रामकृष्णयोः । यस्या दर्शनमात्रेण सर्वान्कामानवाप्नुयात्

அவள் கேசி முதலிய அசுரர்களை அழிப்பவள்; உண்மையிலே ராமன்-கிருஷ்ணனின் சகோதரி. அவளின் தரிசனமட்டுமே எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும்.

Verse 12

ततो गच्छेत विप्रेन्द्रास्तीर्थं महिषसंज्ञकम् । यस्य दर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

பின்பு, ஓ பிராமணச் சிறந்தோரே, ‘மஹிஷ’ எனப்படும் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அதன் தரிசனமட்டுமே எல்லாப் பாவவீழ்ச்சிகளிலிருந்தும் விடுதலை அளிக்கும்.

Verse 13

मुक्तिद्वारं ततो गच्छेत्तीर्थं पाप प्रणाशनम्

அதன்பின் பாவநாசகமான ‘முக்தித்வார’ எனும் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 14

वसिष्ठेन समानीता मुनिना यत्र गोमती । स्नातो भवति गंगायां यत्र स्नात्वा कलौ युगे

வசிஷ்ட முனிவர் கொண்டு வந்த கோமதி எங்கு உள்ளதோ, அங்கு நீராடுதல் கங்கையில் நீராடுவதற்கு சமம்—கலியுகத்தில் அங்கு நீராடுபவர்க்கு சிறப்பாகும்।

Verse 15

गोमती निःसृता यस्मा त्प्रविष्टा वरुणालयम् । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या अश्वमेधफलं लभेत्

கோமதி எங்கிருந்து வெளிப்பட்டு வருணனின் ஆலயத்தில் புகுகின்றதோ, அங்கு பக்தியுடன் நீராடும் மனிதன் அச்வமேத யாகத்தின் பலனை அடைவான்।

Verse 16

भृगुणा हि तपस्तप्तं स्थापिता यत्र चांबिका । भृग्वर्चिता ततो देवी प्रसिद्धा श्रूयते क्षितौ

பிருகு தவம் செய்த இடத்தில் அம்பிகை நிறுவப்பட்டாள்; ஆகவே பிருகுவால் அர்ச்சிக்கப்பட்ட தேவி பூமியில் புகழ்பெற்றவளாகக் கேட்கப்படுகிறாள்।

Verse 17

संसिद्धिं परमां याति यस्याः संस्मरणान्नरः । शिवलिंगान्यनेकानि यत्र सन्ति महीतले

அவளை நினைவு கூர்வதாலேயே மனிதன் பரமசித்தியை அடைகிறான்; மேலும் அந்த இடத்தில் பூமியில் பல சிவலிங்கங்கள் உள்ளன।

Verse 18

ततो गच्छेत विप्रेन्द्राः कालिन्दीसर उत्तमम् । कालिन्दी सूर्यतनया सरश्चक्रे त्वनुत्तमम्

பின்பு, ஓ சிறந்த பிராமணர்களே, உத்தமமான காலிந்தீ சரோவரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். சூரியகுமாரி காலிந்தீயே அந்த ஒப்பற்ற சரோவரத்தை அமைத்தாள்.

Verse 19

तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या न दुर्गतिमवाप्नुयात् । सांबतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वपापप्रणाशनम्

அங்கே பக்தியுடன் நீராடினால் மனிதன் துர்கதியை அடையான். அதன் பின் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் சாம்பதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 20

कृत्वा श्राद्धं च विधिवल्लभेद्गोदानजं फलम्

மேலும் விதிப்படி சிராத்தம் செய்தால், கோதானத்தால் உண்டாகும் புண்ணியப் பயனை அடைவான்.

Verse 21

गच्छेच्च शांकरं तीर्थं ततस्त्रैलोक्यपावनम् । यत्र स्नात्वा नरो भक्त्या लभेद्बहुसुवर्णकम्

பின்பு மூவுலகையும் தூய்மைப்படுத்தும் சாங்கர தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே பக்தியுடன் நீராடினால் மனிதன் மிகுந்த பொன் (அதாவது பெரும் செல்வமும் புண்ணியமும்) பெறுவான்.

Verse 22

ततो नागसरो गच्छेत्तीर्थं पापप्रणाशनम् । पितॄन्सन्तर्प्य विधिवन्नागलोकमवाप्नुयात्

அதன்பின் பாவநாசகமான தீர்த்தமான நாகசரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே விதிப்படி பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து நாகலோகத்தை அடைவான்.

Verse 23

लक्ष्मीं नदीं ततो गच्छेद्गच्छन्तीं सागरं प्रति । यस्या दर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

பின்னர் கடலை நோக்கிப் பாயும் லக்ஷ்மீ நதியினை அணுக வேண்டும்; அவளைக் கண்களால் மட்டும் தரிசித்தாலே எல்லாப் பாபங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவர்।

Verse 24

श्राद्धे कृते तु विप्रेन्द्राः पितरो मुक्तिमाप्नुयुः । दाने मनोरथावाप्तिर्जायते नात्र संशयः

ஓ பிராமணச் சிறந்தோரே! சிராத்தம் செய்யப்படின் பித்ருக்கள் முக்தியை அடைவர்; தானத்தால் மனோரதம் நிறைவேறும்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 25

कंबुसरस्ततो गच्छेत्तीर्थं पापप्रणाशनम् । तर्पणे च कृते श्राद्धे ह्यग्निष्टोमफलं लभेत्

அதன்பின் பாபநாசக தீர்த்தமான கம்பு-சரஸிற்கு செல்ல வேண்டும்; அங்கு தர்ப்பணம் மற்றும் சிராத்தம் செய்தால் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 26

कुशतीर्थं ततो गच्छेत्स्नात्वा सन्तर्पयेत्पितॄन् । दानं दत्त्वा यथाशक्त्या निर्मलं लोकमाप्नुयात्

பின்பு குசதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; நீராடி பித்ருக்களை முறையாகத் தர்ப்பணத்தால் திருப்திப்படுத்த வேண்டும். இயன்ற அளவு தானம் செய்து தூய உலகை அடைவர்।

Verse 27

द्युम्नतीर्थं च तत्रैव सर्वपापप्रणाशनम् । कृत्वा श्राद्धं च तत्रैव वाजिमेधफलं लभेत्

அங்கேயே த்யும்னதீர்த்தம் உள்ளது; அது எல்லாப் பாபங்களையும் அழிப்பது. அங்கு சிராத்தம் செய்தால் வாஜிமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 28

कुशतीर्थं ततो गच्छेत्पितॄणां तृप्तिरक्षया । यत्र श्राद्धात्तर्पणाच्च जायते नात्र संशयः

பின்பு குசதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே ஸ்ராத்தமும் தர்ப்பணமும் செய்தால் பித்ருக்களின் திருப்தி அక్షயமாகும்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 29

जालतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वपापहरं शुभम् । दुर्वाससा यत्र शप्ताः कोपाद्यदुकुमारकाः

அதன்பின் ஜாலதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது மங்களகரமும் எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும்; அங்கே கோபத்தில் துர்வாசர் யது குமாரர்களை சபித்தார்।

Verse 30

देवो जालेश्वरस्तत्र सं बभूव उमापतिः । जालेश्वरं नरो दृष्ट्वा सद्यः पापात्प्रमुच्यते

அங்கே உமாபதி ஆகிய சிவபெருமான் ஜாலேஸ்வரராக வெளிப்பட்டார்; ஜாலேஸ்வரரை தரிசித்த மாத்திரத்தில் மனிதன் உடனே பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்।

Verse 31

संपूज्य देवं भक्त्या च शिवलोकमवाप्नुयात्

மேலும் பக்தியுடன் முறையாக இறைவனைப் பூஜித்து சிவலோகத்தை அடைகிறான்।

Verse 32

चक्रस्वामिसुतीर्थं च ततो गच्छेद्धि मानवः । कृत्वा स्नानं पितॄंस्तर्प्य विष्णुलोकमवाप्नुयात्

பின்பு மனிதன் சக்ரஸ்வாமி-சுதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே நீராடி பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து விஷ்ணுலோகத்தை அடைகிறான்।

Verse 33

जरत्कारुकृतं तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । स्नात्वा तत्र द्विजश्रेष्ठा न दुर्गतिमवाप्नुयात्

ஜரத்காரு நிறுவிய இந்த தீர்த்தம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும். ஓ த்விஜச்ரேஷ்டா! அங்கே நீராடினால் தீய கதியை அடையான்.

Verse 34

ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठास्तीर्थं खञ्जनकाभिधम् । आसीत्खञ्जनको नाम दैत्यश्चातिबलान्वितः

அதன்பின், ஓ த்விஜச்ரேஷ்டா! ‘கஞ்சனக’ எனப்படும் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். முன்பு ‘கஞ்சனக’ என்ற மிகுந்த வலிமை உடைய அசுரன் இருந்தான்.

Verse 35

ततः खञ्जनकं तीर्थं तस्य नाम्नेति विश्रुतम् । तत्र स्नात्वा नरो याति सोमलोकं न संशयः

அவ்வாறு அந்தத் தீர்த்தம் அவன் பெயரால் ‘கஞ்சனக-தீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்றது. அங்கே நீராடினால் மனிதன் சோமலோகத்தை அடைவான்—சந்தேகமில்லை.

Verse 36

सन्ति तीर्थान्यनेकानि सुगुप्तानि द्विजोत्तमाः । तानि गच्छेत्तु विप्रेन्द्राः सर्वपापापनुत्तये

ஓ த்விஜோத்தமரே! பல தீர்த்தங்கள் நன்கு மறைவாக உள்ளன. ஓ விப்ரேந்திரரே! எல்லாப் பாவங்களும் முழுமையாக நீங்க அவற்றைச் சென்று தரிசிக்க வேண்டும்.

Verse 37

ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठास्तीर्थमानकदुन्दुभेः । शूरतीर्थं परमकं गदतीर्थमतः परम्

அதன்பின், ஓ த்விஜச்ரேஷ்டா! ஆனகதுந்துபி (வசுதேவர்) தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அதன் பின் மிகச் சிறந்த சூர-தீர்த்தம், அதற்குப் பின் கதா-தீர்த்தம் உள்ளது.

Verse 38

गावल्गणस्य तीर्थं च अक्रूरस्य महात्मनः । बलदेवस्य तीर्थं तु उग्रसेनस्य चापरम्

இங்கே காவல்கணரின் தீர்த்தமும், மகாத்மா அக்ரூரரின் தீர்த்தமும் உள்ளது; அதுபோல பலதேவரின் தீர்த்தமும், உக்ரசேனருக்குரிய மற்றொரு தீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 39

अर्जुनस्य च तीर्थं तु सुभद्रातीर्थमेव च । देवकीतीर्थमाद्यं तु रोहिणीतीर्थमेव च

இங்கே அர்ஜுனரின் தீர்த்தமும் சுபத்ரா தீர்த்தமும் உள்ளது; மேலும் முதன்மையான தேவகீ தீர்த்தமும் ரோஹிணீ தீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 40

उद्धवस्य च तीर्थं तु सारंगाख्यं तथैव च । सत्यभामाकृतं तीर्थं भद्रातीर्थमतः परम्

இங்கே உத்தவரின் தீர்த்தமும் ‘சாரங்க’ எனப் பெயர்பெற்ற தீர்த்தமும் உள்ளது; சத்யபாமா நிறுவிய தீர்த்தம், அதன் பின் பத்ரா தீர்த்தம் உள்ளது.

Verse 41

जामदग्न्यस्य तीर्थं तु रामस्य च महात्मनः । भासतीर्थं च तत्रैव शुकतीर्थमतः परम्

இங்கே மகாத்மா ஜாமதக்ன்ய ராமரின் தீர்த்தம் உள்ளது; அங்கேயே பாச தீர்த்தமும், அதன் பின் சுக தீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 42

कर्दमस्य च तीर्थं तु कपिलस्य महात्मनः । सोमतीर्थं च तत्रैव रोहिणीतीर्थमेव च

இங்கே கர்தமரின் தீர்த்தமும் மகாத்மா கபிலரின் தீர்த்தமும் உள்ளது; அங்கேயே சோம தீர்த்தமும் ரோஹிணீ தீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 43

एतान्यन्यानि संक्षेपान्मया वः कथितानि च । सर्वपापहराणीह मोक्षदानि न संशयः

இவையும் இன்னும் பல தீர்த்தங்களையும் நான் உங்களுக்குச் சுருக்கமாகக் கூறினேன். இவை இங்கே எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கி மோட்சத்தை அளிக்கும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 44

प्रच्छन्नानि द्विजवरास्तीर्थानि कलिसंक्रमे । प्लावितानि समुद्रेण पांसुनाऽप्युदकेन च

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, கலியின் தொடக்கத்தில் இத்தீர்த்தங்கள் மறைந்தன. கடலால் மூழ்கடிக்கப்பட்டு, மணலும் நீரும் மூடியன.

Verse 45

एतन्मया वः कथितं संक्षेपात्तीर्थविस्तरम् । आत्मप्रज्ञानुमानेन किमन्यच्छ्रोतुमिच्छथ

இவ்வாறு தீர்த்தங்களின் விரிவை நான் உங்களுக்குச் சுருக்கமாகச் சொன்னேன். உங்கள் சொந்த விவேகத்தால் கூறுங்கள்—இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்கள்?

Verse 46

शृणुयात्परया भक्त्या तीर्थयात्रामिमां द्विजाः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

ஓ த்விஜர்களே, இந்தத் தீர்த்தயாத்திரை வரலாற்றை உன்னத பக்தியுடன் யார் கேட்கிறாரோ, அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு விஷ்ணுலோகத்தை அடைவார்.