Adhyaya 63

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । अर्बुदस्य महाराज माहात्म्यं हि समासतः

புலஸ்த்யர் கூறினார்—ஓ மகாராஜா! நீ என்னிடம் கேட்ட அனைத்தையும் உனக்கு விளக்கினேன். அர்புதத்தின் மஹாத்மியம் சுருக்கமாக உரைக்கப்பட்டது.

Verse 2

विस्तरेण च संख्या स्यादपि वर्षशतैरपि । असंख्यानीह तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च । पदेपदे गृहाण्येव निर्मितानि महर्षिभिः

விரிவாக எண்ணினால் நூறு நூறு ஆண்டுகளிலும் அது நிறைவேறாது. இங்கே எண்ணற்ற தீர்த்தங்களும் புண்ணியத் தலங்களும் உள்ளன; அடியடியில் மகரிஷிகள் அமைத்த ஆசிரமங்களும் இல்லங்களும் காணப்படும்.

Verse 3

न तत्तीर्थं न सा सिद्धिर्न स वृक्षो महीपते । न सा नदी न देवेशो यस्य तत्रास्ति न स्थितिः

ஓ மன்னரே! அங்கே நிலைபெறாத தீர்த்தம் இல்லை; அங்கே இல்லாத சித்தி இல்லை; அங்கே இல்லாத மரம் இல்லை; அங்கே இல்லாத நதி இல்லை; அங்கே நிலைபெறாத தேவேசனும் இல்லை.

Verse 4

ये वसंति महाराज सुरम्येऽर्बुदपर्वते । नूनं ते पुण्यकर्माणो न वसंति त्रिविष्टपे

ஓ மகாராஜா! அழகிய அர்புதப் பர்வதத்தில் வாழ்பவர்கள் நிச்சயமாகப் பெரும் புண்ணியக் கர்மம் செய்தவர்கள்; அவர்களுக்கு திரிவிஷ்டபம் (சுவர்க்கம்) வாழ்வும் தேவையில்லை.

Verse 5

किं तस्य जीवितेनार्थः किं धनैः किं जपैर्नृप । यो न पश्यति मन्दात्मा समन्तादर्बुदाचलम्

ஓ அரசே! எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்த அர்புதாசலத்தைப் பார்க்காத அந்த மந்தமதி மனிதனுக்கு வாழ்வு என்ன பயன்? செல்வம் என்ன மதிப்பு? ஜபம் என்ன பலன்?

Verse 6

अपि कीटपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । स्वेदजाश्चाण्डजाश्चापि ह्युद्भिज्जाश्च जरायुजाः

பூச்சி-பட்டாம்பூச்சி முதலியனும், மிருகம், பறவை, வனவிலங்குகளும்—வியர்வையால் பிறந்தவை, முட்டையால் பிறந்தவை, மண்ணிலிருந்து முளைத்தவை, கருப்பையால் பிறந்தவை—அனைத்தும் இப்புனித எல்லைக்குள் அடங்கும்.

Verse 7

तस्मिन्मृता महाराज निष्कामाः कामतोऽपि वा । ते यान्ति शिवसायुज्यं जरा मरणवर्जितम्

மகாராஜா, அங்கே இறப்போர்—ஆசையற்றவராயினும் ஆசையுடனாயினும்—மூப்பு மரணம் அற்ற சிவ-சாயுஜ்யத்தை அடைகின்றனர்.

Verse 8

यश्चैतच्छुणुयान्नित्यं पुराणं श्रद्धयान्वितः । अर्बुदस्य महाराज स यात्राफलमश्नुते

மகாராஜா, அற்புதம் (அர்புதம்) பற்றிய இப்புராணத்தை நம்பிக்கையுடன் தினமும் கேட்பவன், யாத்திரையின் பலனைப் பெறுவான்.

Verse 9

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रां तत्र समाचरेत् । य इच्छेदात्मनः सिद्धिमिह लोके परत्र च

ஆகையால் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் தன் ஆன்மசித்தியை விரும்புவோர், முழு முயற்சியுடன் அங்கே யாத்திரை செய்ய வேண்டும்.

Verse 63

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडेऽर्बुदखण्डमाहात्म्यफलश्रुतिवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதி-சாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தில், மூன்றாம் அர்புதக் கண்டத்தில், ‘அர்புதக் கண்ட மாஹாத்ம்ய பலஶ்ருதி வர்ணனம்’ எனப்படும் அறுபத்து மூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.