
இந்த अध्यாயத்தில் புலஸ்த்ய முனிவர் அரசருக்கு புனிதமான ருத்ரஹ்ரத தீர்த்தத்திற்குச் சென்று பக்தியுடன் நீராட வேண்டுமென உபதேசிக்கிறார். அங்கு பக்தியோடு ஸ்நானம் செய்தவர் பாவநாசம் பெற்று சிவகணங்களின் சான்னித்யம் அடைந்து ‘கணாதீசத்துவம்’ எனப்படும் உயர்ந்த நிலையைப் பெறுவார் என்று தீர்த்தமகிமை கூறப்படுகிறது. பின்னர் தோற்றக்கதை வர்ணிக்கப்படுகிறது—அந்தக அசுரனை வதைத்த பின் வृषபத்வஜன் ஆகிய பரமசிவன் தன் கணங்களுடன் அங்கு நீராடி ஒரு ஹ்ரதத்தை நிறுவினார்; அதனால் அது ‘ருத்ரஹ்ரதம்’ என்று புகழ்பெற்றது. மேலும் சதுர்தசி திதியில் ஸ்நானம் செய்தால் எல்லாத் தீர்த்தங்களின் சங்கமத்திற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும் என காலநியமம் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் இது பிரபாசகண்டத்தின் அர்புதகண்டத்தில் உள்ள 55ஆம் अध्यாயம் எனக் கொலோபன் மூலம் நிறைவு பெறுகிறது.
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ पुण्यं रुद्रह्रदं शुभम् । यत्र स्नातो नरो भक्त्या गणाधीशत्वमाप्नुयात्
புலஸ்த்யர் கூறினார்—அரசர்களில் சிறந்தவனே! அதன் பின் புண்ணியமும் மங்களமும் நிறைந்த ருத்ரஹ்ரதத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே பக்தியுடன் நீராடும் மனிதன் சிவகணங்களில் கணாதீசப் பதவியை அடைவான்.
Verse 2
पुरा हत्वांऽधकं दैत्यं सगणो वृषभध्वजः । ततः स्नातो ह्रदं कृत्वा ततो रुद्रह्रदोऽभवत्
முன்னொரு காலத்தில் வृषபத்வஜனான சிவபெருமான் தம் கணங்களுடன் அந்தகன் என்னும் அசுரனை வதைத்து அங்கே நீராடினார். அங்கே ஒரு ஹ்ரதம் உருவானதால் அந்த இடம் ‘ருத்ரஹ்ரதம்’ எனப் புகழ்பெற்றது.
Verse 3
चतुर्द्दश्यां महाराज यस्तत्र कुरुते नरः । स्नानं तस्य भवेत्पुण्यं सर्वतीर्थसमुद्भवम्
மகாராஜனே! சதுர்தசி நாளில் அங்கே நீராடும் மனிதனின் அந்த ஸ்நானப் புண்ணியம், எல்லாத் தீர்த்தங்களிலிருந்தும் உண்டாகும் புண்ணியத்திற்குச் சமமாகும்.
Verse 55
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे रुद्रह्रदमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் மூன்றாம் அர்புதகண்டத்தில் ‘ருத்ரஹ்ரத மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் ஐம்பத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.