Adhyaya 51

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ चंद्रोद्भेदमनुत्तमम् । तीर्थं पापहरं नृणां निशानाथेन निर्मितम्

புலஸ்த்யர் கூறினார்—அரசர்களில் சிறந்தவனே, அதன் பின் ஒப்பற்ற ‘சந்திரோத்பேத’ தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது மனிதரின் பாபங்களை அகற்றும், நிசாநாதன் (சந்திரன்) நிறுவியது.

Verse 2

प्रतिज्ञातं यदा राजन्ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः । राहुणा कृतवैरेण च्छिन्ने शिरसि विष्णुना

அரசே, சந்திரன்-சூரியன் கிரகணம் நிகழும் எனப் பிரதிஞ்ஞை நிலைபெற்றபோது—பகையால் உந்தப்பட்ட ராகுவின் தலை விஷ்ணுவால் வெட்டப்பட்ட பின்—

Verse 3

तदा भयान्वितश्चन्द्रो मत्वा दैत्यं दुरासदम् । पीयूषभक्षणोद्युक्तं ततश्चार्बुदमभ्यगात्

அப்போது சந்திரன் அச்சத்தால் கலங்கி, அந்த அசுரனை வெல்ல இயலாதவன் என்றும் அமிர்தத்தை உண்ணத் தயாரானவன் என்றும் கருதி, பின்னர் அர்புத மலைக்குச் சென்றான்.

Verse 4

तत्र भित्त्वा गिरेः शृंगे कृत्वा विवरमुत्तमम् । प्रविष्टस्तस्य मध्ये तु तपस्तेपे सुदुश्चरम्

அங்கே அவன் மலைச் சிகரத்தைப் பிளந்து சிறந்த ஓர் திறப்பை உண்டாக்கி, அதற்குள் நுழைந்து உள்ளே மிகக் கடினமான தவம் செய்தான்।

Verse 5

ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः । अब्रवीद्वृणु भद्रं ते वरं यत्ते हृदिस्थितम्

நீண்ட காலத்திற்குப் பின் மகேஸ்வரன் அவன்மேல் திருப்தியடைந்து கூறினார்—“உனக்கு மங்களம் உண்டாக; உன் உள்ளத்தில் நிலைத்த வரத்தை வேண்டிக் கொள்।”

Verse 6

चंद्र उवाच । प्रतिज्ञातं सुरश्रेष्ठ राहुणा ग्रहणं मम । बलवानेष दुर्धर्षः प्रकृत्या सिंहिकासुतः

சந்திரன் கூறினான்—தேவர்களில் சிறந்தவரே! ராகு என்னை விழுங்குவேன் என்று உறுதி செய்துள்ளான். அவன் வலிமைமிக்கவன், இயல்பாகவே அடக்கமுடியாதவன்—சிம்ஹிகையின் புதல்வன்।

Verse 7

सांप्रतं भक्षितं तेन पीयूषं सुरसत्तम । अहं मध्ये धृतश्चापि राहुणाऽसौ दुरासदः

சுரசத்தமரே! இப்பொழுதே அவன் அமிர்தத்தை அருந்திவிட்டான்; நானும் அந்தத் தடுக்கமுடியாத ராகுவின் பிடியில் நடுவே சிக்கியுள்ளேன்।

Verse 8

पीयमानेऽमृते देव देवैः पूर्वं पराजितैः । दैवतं रूपमास्थाय दानवोऽसौ समागतः

தேவனே! அமிர்தம் அருந்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, தேவர்கள் முன்பு தோற்றிருந்த நிலையில், அந்த தானவன் தேவ வடிவம் ஏற்று அங்கே வந்தடைந்தான்।

Verse 9

अपिबच्चामृतं राहुस्तेनास्य मृत्युवर्जितम् । अमृतं चाक्षयं जातं शिरो देवभयप्रदम्

ராகு அமிர்தத்தை அருந்தினான்; அதனால் அவன் மரணமற்றவன் ஆனான். அமிர்தத்தின் விளைவு அழியாததாகி, அவன் தலை தேவர்களுக்கு அச்சத்தை அளிப்பதாகியது.

Verse 10

ततो देवैः कृतं साम ग्रहमध्ये प्रतिष्ठितः । प्रतिज्ञाते ग्रहेऽस्माकं ततो मे भयमाविशत्

பின்னர் தேவர்கள் சமாதானச் சொற்கள் கூறினர்; அவன் கிரகணத்தின் நடுவே நிலைத்திருந்தான். ஆனால் எங்கள்மீது கிரகணம் ஒப்பந்தமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டபோது எனக்குள் அச்சம் புகுந்தது.

Verse 11

भयात्तस्य सुरश्रेष्ठ भित्त्वा शृंगं गिरेरिदम् । कृतं श्वभ्रमगाधं च तपोऽर्थं सुरसत्तम । तस्मादत्र प्रसादं मे कुरु कामनिषूदन

அவனுடைய அச்சத்தால், தேவர்களில் சிறந்தவரே, இந்த மலைச் சிகரத்தைப் பிளந்து தவத்திற்காக ஆழ்ந்த குகை-குழியை அமைத்தேன். ஆகவே, காமனை அழித்தவரே, இங்கே என்மேல் அருள் புரிவீராக.

Verse 12

भगवानुवाच । अवध्यः सर्वदेवानामजेयः स महाबलः । करिष्यति ग्रहं नूनं राहुः कोपपरायणः । परं तव निशानाथ करिष्येऽहं प्रतिक्रियाम्

பகவான் கூறினார்—ராஹு எல்லாத் தேவர்களுக்கும் அவத்யன், அஜேயன், மகாபலன்; கோபத்தில் மூழ்கி அவன் நிச்சயமாக கிரகணம் செய்வான். ஆனால், இரவின் நாதனே, உனக்காக நான் எதிர்வினைச் சடங்கை அமைப்பேன்.

Verse 13

ग्रहणे तव संप्राप्ते स्नानदानादिकाः क्रियाः । करिष्यंति जना लोके सम्यक्छ्रेयःसमन्विताः

உன் கிரகணம் வந்தடைந்தால், உலக மக்கள் நீராடல், தானம் முதலிய செயல்களைச் செய்வார்கள்; அவை உண்மையான ஶ்ரேயஸால் நிறைந்தவையாக இருக்கும்.

Verse 14

ताभिस्तव न संतापः स्वल्पोऽप्येवं भविष्यति । अक्षयं सुकृतं तेषां कृतं कर्म भविष्यति

அந்த அனுஷ்டானங்களால் உனக்கு சிறிதளவும் துன்பம் ஏற்படாது; மேலும் அவர்கள் செய்த கருமங்களின் புண்ணியம் அழியாததாகும்.

Verse 15

ग्रहणे तव संजाते मम वाक्यादसंशयम् । एतद्भिन्नं त्वया यस्मात्तपोऽर्थं शिखरं गिरेः । चन्द्रोद्भेदमिति ख्यातं तीर्थं लोके भविष्यति

உன் கிரகணம் நிகழும் போது, என் வாக்கினால்—ஐயமின்றி—தவத்திற்காக நீ மலைச் சிகரத்தைப் பிளந்ததால், இந்தத் தீர்த்தம் உலகில் ‘சந்திரோத்பேதம்’ எனப் புகழ்பெறும்.

Verse 16

ग्रहणे तव संप्राप्ते योऽत्र स्नानं करिष्यति । न तस्य पुनरेवात्र जन्म लोके भविष्यति

உன் கிரகணம் வரும் போது இங்கே நீராடுபவனுக்கு இந்த உலகில் மீண்டும் பிறப்பு இல்லை.

Verse 17

यो वा सोमदिने स्नानं दर्शनं तत्र चाचरेत् । तव लोके ध्रुवं वासस्तस्य चंद्र भविष्यति

அல்லது சோமவாரத்தில் அங்கே நீராடி தரிசன-பூஜை செய்பவனுக்கு, ஓ சந்திரா, உன் உலகில் உறுதியாக வாசம் கிடைக்கும்.

Verse 18

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चांतर्दधे हरः । चन्द्रोऽपि प्रययौ हृष्टः स्वस्थानं नृपसत्तम

இவ்வாறு கூறி பகவான் ஹரன் அங்கிருந்து மறைந்தார். சந்திரனும் மகிழ்ந்து தன் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றான், அரசர்களில் சிறந்தவனே.

Verse 51

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे चन्द्रोद्भेदतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशत्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் மூன்றாம் அர்புதகண்டத்தில் ‘சந்த்ரோத்பேத தீர்த்த மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் ஐம்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।