
புலஸ்தியர் ராமதீர்த்தத்திற்கான தீர்த்தயாத்திரையை விளக்குகிறார்; இது ரிஷிகள் அடிக்கடி வந்தாடும் புனிதத் தலம், இங்கு நீராடினால் பாபநாசம் உண்டாகும். பின்னர் காரணக் கதை கூறப்படுகிறது: ப்ருகுவம்ச வீரத் தபஸ்வி பார்கவராமன் (பரசுராமன்) பகைவர் குறைய வேண்டி மூன்று நூறு ஆண்டுகள் கடும் தவம் செய்கிறான். தவத்தால் மகிழ்ந்த மகாதேவன் தோன்றி வரம் அளித்து உத்தம பாசுபத அஸ்திரத்தை வழங்குகிறான்; அதன் நினைவு மட்டுமாலும் பகைநாசம் நிகழும் எனச் சொல்லப்படுகிறது. மேலும் தெய்வ அருளால் அந்தத் தீர்த்தக் குளம் மூன்று உலகங்களிலும் “ராமதீர்த்தம்” எனப் புகழ்பெறும் என்று சங்கரன் அறிவிக்கிறான். பின்னர் விதி: கார்த்திக பௌர்ணமியில் க்ருத்திகா-யோகம் இருக்கும் போது இங்கு ஒருமுகமாகச் சிராத்தம் செய்தால் பித்ருக்களுக்கு முழுப் பயன் கிடைக்கும்; பகைவர் குறைதலும் நீண்ட சுவர்க்கவாசமும் பெறப்படும். இறுதியில் மகாதேவன் மறைந்து விடுகிறான்; ஜமதக்னி வதத்தின் துயரால் பரசுராமன் ‘ஏழு-ஏழு’ என மூன்று முறை தர்ப்பணம் செய்து, க்ஷத்திரியர்களுடன் மோதும் சபதச் சூழல் உருவாகிறது—ஆகவே குறிப்பாக க்ஷத்திரியர்கள் முயற்சியுடன் இங்கு சிராத்தம் செய்ய வேண்டும் என அறிவுறுத்தப்படுகிறது.
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । रामतीर्थं ततो गच्छेत्पुण्यमृषिनिषेवितम् । तत्र स्नातस्य मर्त्त्यस्य जायते पापसंक्षयः
புலஸ்த்யர் கூறினார்—அதன்பின் முனிவர்கள் வழிபட்ட புனிதமான ராமதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடும் மனிதனுக்கு பாவநாசம் உண்டாகும்।
Verse 2
पितॄणां च परा तुष्टिर्यावदाभूतसंप्लवम् । पुरासीद्भार्गवो रामः सर्वशस्त्रभृतां वरः
மேலும் பித்ருக்களுக்கு பரம திருப்தி உண்டாகும்; அது பிரளயம் வரை நிலைத்திருக்கும். முற்காலத்தில் பார்கவ ராமர் இருந்தார்; அவர் எல்லா ஆயுததாரர்களிலும் சிறந்தவர்।
Verse 3
तेन पूर्वं तपस्तप्तं शत्रूणामिच्छता क्षयम् । ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ
எதிரிகளின் அழிவை விரும்பி அவர் முன்பு தவம் செய்தார். அப்போது (மகாதேவர்) அவருக்கு ‘பாசுபதம்’ எனப்படும் உத்தம அஸ்திரத்தை அருளினார்।
Verse 4
तपस्तुष्टो महादेवो गते वर्षशतत्रये । अब्रवीद्वरदोऽस्मीति स वव्रे शत्रुसंक्षयम्
தவத்தால் மகிழ்ந்த மகாதேவர், மூன்றுநூறு ஆண்டுகள் கடந்தபின், “நான் வரம் அளிப்பவன்” என்று கூறினார். அப்போது அவர் எதிரி நாச வரத்தை வேண்டினார்।
Verse 5
ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ । स्मरणेनापि शत्रूणां यस्य संजायते क्षयः
அதன்பின் அவர் அவனுக்கு ‘பாசுபதம்’ எனப்படும் பரம திவ்ய அஸ்திரத்தை அருளினார்; அதன் நினைவு மட்டும் கொண்டாலே பகைவர்களின் அழிவு நிகழும்.
Verse 6
अब्रवीद्वचनं चापि प्रहस्य वृषभध्वजः । जामदग्न्य महाबाहो शृणु मे परमं वचः
அப்போது வृषபத்வஜனான பகவான் சிவன் புன்னகையுடன் கூறினார்— “ஜாமதக்ன்யா, மஹாபாஹோ, என் பரம வாக்கை கேள்.”
Verse 7
अस्त्रेणानेन युक्तस्त्वमजेयः सर्वदेहिनाम् । भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्भृगूद्वह
“இந்த அஸ்திரத்தால் ஆயுதமடைந்தால், எல்லா உடலுடையோராலும் நீ வெல்ல முடியாதவன் ஆவாய்—இதில் ஐயமில்லை; ஓ ப்ருகு குலச் சிறந்தவனே, என் அருளால் இது நிகழும்.”
Verse 8
एतज्जलाशयं पुण्यं त्रैलोक्ये सचराचरे । रामतीर्थमिति ख्यातं मत्प्रसादाद्भविष्यति
“இந்த புண்ணிய நீர்த்தேக்கம், அசையும் அசையாத அனைத்துடனும் மூன்று உலகங்களிலும் ‘ராமதீர்த்தம்’ என்று புகழ்பெறும்—என் அருளால் அது நிகழும்.”
Verse 9
येऽत्र श्राद्धं करिष्यंति पौर्णमास्यां समाहिताः । संप्राप्ते कार्त्तिके मासि कृत्तिकायोगसंयुते
“கார்த்திக மாதம் வந்தபோது, க்ருத்திகா-யோகத்துடன் கூடிய பௌர்ணமி நாளில், ஒருமனத்துடன் இங்கே ஸ்ராத்தம் செய்வோர்—”
Verse 10
पितृमेधफलं तेषामशेषं च भविष्यति । तथा शत्रुक्षयो राजन्वासः स्वर्गेषु चाक्षयः
அவர்களுக்கு பித்ருமேதக் கர்மத்தின் முழுமையான, குறையாத பலன் உண்டாகும்; மேலும், அரசே, பகைவர் அழிவு நிகழும்; விண்ணுலகங்களில் அழியாத வாசமும் கிடைக்கும்.
Verse 11
पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । रामोऽप्यसूदयत्क्षत्रं पितृदुःखेन दुःखितः
புலஸ்தியர் கூறினார்—இவ்வாறு சொல்லி மகாதேவர் அப்போது கண்முன்னிருந்து மறைந்தார். ராமன் (பரசுராமன்) தந்தைத் துயரால் துயருற்று க்ஷத்திரிய வலிமையை அழித்தான்.
Verse 12
त्रिःसप्त तर्पयामास पितॄंस्तत्र प्रहर्षितः । जमदग्नौ मृते तेन प्रतिज्ञातं महात्मना
அங்கே மகிழ்ச்சியுடன் அவன் பித்ருக்களுக்கு இருபத்தொன்று முறை தர்ப்பணம் செய்தான். ஜமதக்னி கொல்லப்பட்டபோது அந்த மகாத்மா எடுத்த உறுதி அதுவே.
Verse 13
दृष्ट्वा मातुः क्षतान्यंगे त्रिःसप्त मनुजाधिप । शस्त्रजातानि विप्राणां समाजे समुपस्थिते
மனிதரின் தலைவனே! தாயின் உடலில் காயங்களைப் பார்த்து அவன் ‘மூன்று முறை ஏழு’ எனத் தீர்மானித்தான்; பிராமணர் சபையில் ஆயுதங்கள் திரட்டி ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டன.
Verse 14
पिता मे निहतो यस्मात्क्षत्रियैस्तापसो द्विजः । अयुध्यमान एवाथ तस्मात्कृत्वा त्रिसप्त वै
என் தந்தை—தபஸ்வி பிராமணர்—போரிடாமலேயே க்ஷத்திரியர்களால் கொல்லப்பட்டார்; ஆகையால் நான் நிச்சயமாக ‘மூன்று முறை ஏழு’ என்பதை நிறைவேற்றுவேன்.
Verse 15
क्षत्त्रहीनामहं पृथ्वीं प्रदास्ये सलिलं पितुः । तत्सर्वं तस्य संजातं तीर्थमाहात्म्यतो नृप
நான் பூமியை க்ஷத்திரியர் இன்றியாக்கி, என் பிதாவுக்கு நீர்தர்ப்பணம் அளிப்பேன். அரசே, இவை அனைத்தும் அந்தத் தீர்த்தத்தின் மஹிமையாலேயே நிறைவேறின.
Verse 16
तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् । क्षत्रियश्च विशेषेण य इच्छेच्छत्रुसंक्षयम्
ஆகையால் முழு முயற்சியுடன் அங்கே ஸ்ராத்தக் கிரியையைச் செய்ய வேண்டும். குறிப்பாக பகைவரழிவு விரும்பும் க்ஷத்திரியன் அந்தப் புனித இடத்திலேயே அதை நடத்த வேண்டும்.
Verse 49
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे रामतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपंचाशत्तमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்று ஆயிரம் ஸ்லோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் மூன்றாம் அர்புதகண்டத்தில் ‘ராமதீர்த்த மஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் நாற்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.