Adhyaya 44
இந்த அத்தியாயம் ‘கஜதீர்த்த-ப்ரபாவ-வர்ணனம்’ எனப் பெயர்பெற்று, புலஸ்த்ய முனிவர் அரசனுக்கு ‘அனுத்தம’ தீர்த்தமான கஜதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டிய முறையை அறிவுறுத்துகிறார். முற்காலத்தில் திக்கஜங்கள் ஒழுக்கமும் தூய்மையும் உடையவர்களாய் அங்கே தவம் செய்தனர்; ஐராவதன் தலைமையிலான உலகைத் தாங்கும் யானைகளும் உடன் இருந்து அந்தத் தீர்த்தத்தின் அதிகாரமும் மகிமையும் நிலைபெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. இவ்வத்தியாயத்தின் மையம் விதிப்படி செய்யும் சம்யக் ஸ்நானம். பக்தியுடன் முறையாக கஜதீர்த்தத்தில் நீராடுபவன், ‘கஜதானம்’ செய்ததற்குச் சமமான புண்ணியப் பலனை அடைவான் என்று தெளிவான பலश्रுதி வழங்கப்படுகிறது. இவ்வாறு தீர்த்தப் புவியியல், முன்மாதிரி தவ வரலாறு, புண்ணிய சமத்துவக் கணக்கு ஆகியவை ஒருங்கே எடுத்துரைக்கப்படுகின்றன।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गजतीर्थमनुत्तमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं दिग्गजैर्भावितात्मभिः
புலஸ்த்யர் கூறினார்—அரசர்களில் சிறந்தவனே, அதன் பின் ஒப்பற்ற கஜதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே முற்பண்டைக் காலத்தில் திசைகளின் யானைகள், மனம் அடக்கி, தவம் செய்தன.
Verse 2
भूभारधरणैश्चान्यैरैरावणमुखैर्नृप । तत्र स्नातो नरः सम्यग्गजदानफलं लभेत्
அரசே, ஐராவதன் முதலான பூமியின் பாரம் தாங்கும் யானைகளால் போற்றப்படும் அந்தத் தீர்த்தத்தில் முறையாக நீராடுபவன், யானை தானம் செய்ததற்குச் சமமான புண்ணியத்தை அடைவான்.
Verse 44
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गजतीर्थप्रभाववर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் மூன்றாம் அர்புதகண்டத்தில் ‘கஜதீர்த்தப் பிரபாவ வர்ணனம்’ எனும் நாற்பத்துநான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।