Adhyaya 43

Verse 1

। मेनकोवाच । अन्यास्ता नायिका विप्र यासां धर्मस्त्वयोदितः । स्वेच्छाचारविहारिण्यो वयं वेश्या दिवौकसाम्

மேனகா கூறினாள்—ஓ விப்ரரே, நீர் சொன்ன தர்மம் உடைய அந்த நாயிகைகள் வேறு; நாங்கள் சுயஇச்சையால் நடப்போர், தேவர்களின் வेश्यைகள்.

Verse 2

स त्वं वद महाभाग कस्माद्देशात्समागतः । मम चित्तहरो वापि तीर्थे धर्मिष्ठसंश्रये

ஆகவே, ஓ மகாபாகனே, சொல்வாயாக—நீ எந்த நாட்டிலிருந்து வந்தாய்? மேலும் மிகத் தர்மிஷ்டர்களின் அடைக்கலமான இந்த தீர்த்தத்தில் என் மனத்தை ஏன் கவர்ந்தாய்?

Verse 3

त्वां दृष्ट्वाहं महाभाग कामदेव समाकृतिम् । पुलकांचितसर्वांगी कामबाणप्रपीडिता

ஓ மகாபாகனே, காமதேவனை ஒத்த உன் உருவத்தைப் பார்த்தவுடன் என் உடல் முழுதும் மெய்சிலிர்த்தது; காமத்தின் அம்புகளால் நான் துன்புறுகிறேன்.

Verse 4

तस्माद्भजस्व मां रक्तां नो चेद्यास्यामि संक्षयम् । कामबाणप्रदग्धा वै पुरोऽपि तव तापस । ततः स्त्रीवधपापेन लिप्यसे त्वं न संशयः

ஆகையால், உன்மீது மையல் கொண்ட என்னை ஏற்றுக்கொள், இல்லையேல் நான் அழிந்து போவேன். ஓ தவசீலரே, காமத்தின் அம்புகளால் எரிக்கப்பட்டு உமக்கு முன்பாகவே நான் மடிவேன், அப்போது சந்தேகமின்றி பெண் கொலைப் பாவம் உம்மைச் சேரும்.

Verse 5

तापस उवाच । वयं व्रतधराः सुभ्रु ब्रह्मचर्यपरायणाः । मूर्खाः कामविधौ भद्रे निरताः शिवशासने

தவசீலர் கூறினார்: அழகிய புருவங்களைக் கொண்டவளே, நாங்கள் விரதம் பூண்டவர்கள், பிரம்மச்சரியத்தில் உறுதியானவர்கள். மங்கலமானவளே, காம விவகாரங்களில் நாங்கள் அறிவிலிகள், சிவனின் நெறியில் மட்டுமே நிலைத்திருப்பவர்கள்.

Verse 6

सर्वेषां व्रतिनां मूलं ब्रह्मचर्यमुदाहृतम् । विशेषाच्छिवभक्तानामेवं भूयो विधास्यसि

அனைத்து விரதங்களுக்கும் பிரம்மச்சரியமே ஆணிவேர் என்று கூறப்படுகிறது, குறிப்பாக சிவபக்தர்களுக்கு. ஆகையால், நீ மீண்டும் இத்தகைய செயலைச் செய்யாதே.

Verse 7

अपि वर्षशतं साग्रं यत्तपः कुरुते व्रती । सकृत्स्त्रीसंगमान्नाशं याति पाशुपतस्य च

ஒரு விரதி நூறு ஆண்டுகளுக்கு மேல் தவம் செய்திருந்தாலும், ஒருமுறை பெண்ணுடன் கூடுவதால் அவனது தவமும் பாசுபத விரதமும் அழிந்துவிடும்.

Verse 8

मां च पाशुपतं लुब्धा कस्मात्त्वं भीरु भाषसे । ईदृक्पापतमं कर्म गर्हितं शिवशासने

ஓ அச்சம் கொண்டவளே, ஆசை வயப்பட்டு ஒரு பாசுபதரான என்னிடம் ஏன் இப்படி பேசுகிறாய்? இத்தகைய கொடிய பாவச் செயல் சிவனின் நெறியில் கண்டிக்கத்தக்கது.

Verse 9

यः स्त्रीं भजति पापात्मा वृथा पाशुपतव्रती । सोऽतीतान्दश चाधाय पुरुषान्नरके पचेत्

வீணாகப் பாசுபத விரதத்தைக் கூறிக்கொண்டு பெண்ணுடன் சேரும் பாவி, இன்னும் பத்துப் பேரையும் வீழ்த்தி நரகத்தில் வெந்து துன்புறுவான்।

Verse 10

आस्तां तावत्समा संगं संस्पर्शं च वरानने । संभाषमपि पापाय स्त्रीभिः पाशुपतस्य च

அழகிய முகத்தாளே, நீண்ட நட்பும் தொடுதலும் வேண்டாம்—பாசுபத ஒழுக்கம் கடைப்பிடிப்பவனுக்கு பெண்களுடன் உரையாடுதலும் பாவக் காரணமே।

Verse 11

तस्माद् द्रुततरं गच्छ स्थानादस्माद्वरांगने । यत्रावाप्स्यसि चाभीष्टं तत्र त्वं गन्तुमर्हसि

ஆகையால், அழகிய அங்கங்களையுடையவளே, இவ்விடத்திலிருந்து இன்னும் விரைவாகப் புறப்படு. உன் விருப்பம் நிறைவேறும் இடத்திற்கே நீ செல்லத் தகுதியுடையவள்।