Adhyaya 227

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । नरकाणां स्वरूपं च श्रुत्वा मे भयमागतम् । कथं मुक्तिर्भवेत्तेषां पापानामपि पार्थिव । व्रतैर्वा नियमैर्वापि होमैर्वा तीर्थसंश्रयैः

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—நரகங்களின் இயல்பைச் செவியுற்றதும் எனக்கு அச்சம் வந்தது. அரசே, பாவிகளுக்குக் கூட விடுதலை எவ்வாறு உண்டாகும்—விரதங்களாலா, நியமங்களாலா, ஹோமங்களாலா, அல்லது தீர்த்தத் தஞ்சத்தாலா?

Verse 2

भीष्म उवाच । गंगायामस्थिपातोऽत्र येषां संजायते नृणाम् । न तेषां नारको वह्निः प्रभवेन्मध्यवर्तिनाम्

பீஷ்மர் கூறினார்—இங்கே கங்கையில் யாருடைய அஸ்திகள் கரைக்கப்படுகின்றனவோ, அவர்கள்மீது நரகத்தின் தீ ஆட்சி செய்யாது—அவர்கள் நடுநிலைத் துன்பப் பகுதிக்குரியவர்களாயினும்.

Verse 3

गंगायां क्रियते श्राद्धं येषां नाम्ना स्वकैः सुतैः । ते विमानं समाश्रित्य प्रयांति नरकोपरि

யாருடைய பெயரால் அவர்களது சொந்த மகன்கள் கங்கையில் ஸ்ராத்தம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் தெய்வீக விமானத்தைத் தஞ்சம்கொண்டு நரகத்திற்கும் மேலாகக் கடந்து செல்கின்றனர்.

Verse 4

पापं कृत्वा प्रकुर्वंति प्रायश्चित्तं यथोदितम् । हेम यच्छंति वा भूप न तेषां नरको भवेत्

பாவம் செய்து, சாஸ்திரம் கூறியபடி முறையாகப் பிராயச்சித்தம் செய்பவர்கள், அல்லது அரசே, பொன்னைத் தானமாக அளிப்பவர்கள்—அவர்கள் நரகத்திற்குரியவராக மாட்டார்கள்.

Verse 5

शेषाः स्वकर्मणः प्राप्त्या सेवंते च यथोचितम् । स्वर्ग वा नरकं वापि सेवन्ते ते नराधिप

ஆனால் மற்றவர்கள் தம் தம் கர்மப் பயனின்படி உரிய அனுபவத்தை அடைகின்றனர்—மனிதர்களின் தலைவனே, அவர்கள் சொர்க்கமோ நரகமோ எதுவாயினும் அதையே அனுபவிக்கின்றனர்.

Verse 6

धारातीर्थे म्रियंते ये स्वामिनः पुरतः स्थिताः । ते गच्छंति परं स्थानं नरकाणां सुदूरतः

தாராதீர்த்தத்தில் தம் ஸ்வாமியின் முன்னிலையில் நின்று உடலைத் துறப்போர், நரகங்களிலிருந்து மிகத் தொலைவான பரமபதத்தை அடைவர்।

Verse 7

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नैमिषे नागरे पुरे । प्रयागे वा प्रभासे वा यस्त्यजेत्तनुमा त्मनः । महापातकयुक्तोऽपि नरकं न स पश्यति

வாரணாசி, குருக்ஷேத்திரம், நைமிஷம், நாகரபுரம், பிரயாகம் அல்லது பிரபாசத்தில் உடலைத் துறப்பவன், மகாபாதகங்கள் இருந்தாலும் நரகத்தை காணான்।

Verse 8

नीलो वा वृषभो यस्य विवाहे संनियुज्यते । स्वपुत्रेण न संपश्येन्नरकं ब्रह्महाऽपि सः

யாருடைய திருமணத்தில் அவரின் சொந்த மகன் விதிப்படி நீல (கருநிற) காளையை நியமிக்கிறானோ, அவன் பிராமணஹத்தி செய்தவனாயினும் நரகத்தை காணான்।

Verse 9

प्रायोपवेशनं कृत्वा हृदयस्थे जनार्दने । यस्त्यजेत्पुरुषः प्राणान्नरकं न स पश्यति

இதயத்தில் உறையும் ஜனார்தனனை நினைத்து பிராயோபவேசனம் செய்து உயிரைத் துறப்பவன் நரகத்தை காணான்।

Verse 10

प्रायोपवेशनं यो च चित्रेश्वरनिवेशने । कुर्वन्ति नरकं नैव ते गच्छंति कदाचन

சித்ரேஸ்வரன் திருநிவாசத்தில் பிராயோபவேசனம் செய்பவர்கள் எக்காலத்திலும் நரகத்திற்குச் செல்லார்।

Verse 11

दीनांधकृपणानां च पथिश्रममुपेयुषाम् । तीर्थयात्रापराणां च यो यच्छति सदाऽशनम् । काले वा यदि वाऽकाले नरकं न स पश्यति

ஏழை, குருடர், வறியவர், வழிப்பயணச் சோர்வுற்றவர் மற்றும் தீர்த்தயாத்திரையில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு எப்போதும்—நேரத்திலோ நேரமல்லாத போதிலோ—அன்னம் அளிப்பவன் நரகத்தை காணான்।

Verse 12

जलधेनुं च यो दद्याद्धृषसंस्थे दिवाकरे । तिलधेनुं मृगस्थे च नरकं न स पश्यति

சூரியன் த்ருஷ ராசியில் இருக்கும் போது ‘ஜலதேனு’ தானம் செய்து, சூரியன் மிருக ராசியில் இருக்கும் போது ‘திலதேனு’ தானம் செய்பவன் நரகத்தை காணான்।

Verse 13

सोमे सोमग्रहे चैव सोमनाथस्य दर्शनात् । समुद्रे च सरस्वत्यां स्नात्वा न नरकं व्रजेत्

சந்திர காலத்திலும் சந்திர கிரகணத்திலும்—சோமநாதன் தரிசனத்தால்—மேலும் கடலிலும் சரஸ்வதியிலும் நீராடினால், நரகத்திற்கு செல்லான்।

Verse 14

सन्निहित्यां कुरुक्षेत्रे राहुग्रस्ते दिवाकरे । सूर्यवारेण यः याति नरकं न स पश्यति

சூரியன் ராகுவால் பிடிக்கப்படும் (கிரகண) வேளையில், ஞாயிற்றுக்கிழமை குருக்ஷேத்திரத்தின் சன்னிஹிதிக்கு செல்லும்வன் நரகத்தை காணான்।

Verse 15

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः करोति प्रदक्षिणाम् । त्रिपुष्करस्य मौनेन नरकं न स पश्यति

கார்த்திக மாதத்தில் க்ருத்திகா-யோகம் நிகழும் போது யார் பிரதட்சிணை செய்கிறாரோ, மேலும் திரிபுஷ்கரத்தில் மௌன விரதம் அனுஷ்டிக்கிறாரோ, அவர் நரகத்தை காணார்।

Verse 16

मृगसंक्रमणे ये तु सूर्यवारेण संस्थिते । चण्डीशं वीक्षयंति स्म न ते नरकगामिनः

மிருக-சங்கிரமணத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமை அங்கு இருந்து சண்டீசரை தரிசிப்போர் நரகத்திற்குச் செல்லார்.

Verse 17

गां पंकाद्ब्राह्मणीं दास्यात्साधून्स्तेनाद्द्विजं वधात् । मोचयन्ति च ये राजन्न ते नरकगामिनः

அரசே! சேற்றிலிருந்து பசுவையும், அடிமைத்தனத்திலிருந்து பிராமணியையும், திருடனிடமிருந்து சாதுக்களையும், கொலையிலிருந்து இருமுறை பிறந்தவரையும் மீட்போர் நரகத்திற்குச் செல்லார்.

Verse 18

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । यथा न नरकं याति पुरुषस्तु स्वकर्मणा । यथा च नरकं याति स्वल्पपापोऽपि मानवः

மனிதர்களின் அரசே! நீ கேட்ட அனைத்தையும் நான் கூறினேன்—ஒருவன் தன் செயல்களால் எவ்வாறு நரகத்திற்குச் செல்லாமல் இருப்பான்; மேலும் சிறிதளவு பாவமுள்ளவனும் எவ்வாறு நரகத்தை அடையக்கூடும் என்பதையும்.

Verse 227

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे भीष्मयुधिष्ठिरसंवादे नरकयातनानिरसनोपायवर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட தொகுப்பில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வரக் க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் ஸ்ராத்தகல்பத்தில், பீஷ்ம-யுதிஷ்டிர உரையாடலில் ‘நரகயாதனை நீக்கும் வழிமுறைகள் விளக்கம்’ எனும் 227ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.