Adhyaya 175

Verse 1

सूत उवाच । एवं संशोचते यावदात्मानं परिगर्हयन् । ततस्तु ब्रह्मणा प्रोक्तः स्वयमभ्येत्य भो द्विजाः

சூதர் கூறினார்: அந்தணர்களே, அவன் இவ்வாறு துயருற்றுத் தன்னைத்தானே பழித்துக்கொண்டிருந்தபோது, பிரம்மதேவர் தாமாகவே வந்து அவனிடம் கூறினார்.

Verse 2

त्वया शंका न कर्तव्या सुतस्यास्य कृते द्विज । अज्ञानादेव ते जातो दैवयोगेन बालकः

ஓ த்விஜரே! இப்பிள்ளை உமது மகன் என்பதில் ஐயம் கொள்ளாதீர். அறியாமையினாலேயே, தெய்வவிதியின் சேர்க்கையால் இக்குழந்தை உமக்குப் பிறந்தது.

Verse 3

याज्ञवल्क्य उवाच । तथापि देव मे शुद्धिर्हृदयस्य न जायते । तस्माद्वद सुरश्रेष्ठ प्रायश्चित्तं विशुद्धये

யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்—ஓ தேவா! ஆயினும் என் இதயத்தில் தூய்மை எழுவதில்லை. ஆகவே, ஓ தேவர்களில் சிறந்தவரே, முழு பரிசுத்தத்திற்கான பிராயச்சித்தத்தை அருளிச் சொல்லும்.

Verse 4

ब्रह्मोवाच । यदि ते चित्तशुद्धिस्तु न कथंचित्प्रवर्तते । तत्स्थापय महाभाग लिंगं देवस्य शूलिनः

பிரம்மா கூறினார்—உனக்கு மனத் தூய்மை எவ்விதத்திலும் ஏற்படாவிடில், ஓ மகாபாகனே, சூலதாரி தேவன் (சிவன்) லிங்கத்தை நிறுவு.

Verse 5

अज्ञानाज्ज्ञानतोवापि यत्पापं कुरुते नरः । ब्रह्महत्यादिकं चापि स्त्रीवधाद्वापि यद्भवेत्

அறியாமையாலோ அறிந்தே செய்தாலோ மனிதன் செய்யும் எந்தப் பாவமாயினும்—பிரம்மஹத்தி முதலியனவோ, பெண் கொலை வரையிலோ—எத்தகைய குற்றம் எழினும்;

Verse 6

पंचेष्टिकामयं वापि यः कुर्याद्धरमन्दिरम् । तस्य तन्नाशमायाति तमः सूर्योदये यथा

ஐந்து இஷ்டக் காமங்களால் தூண்டப்பட்டேனும் யார் ஹரன் (சிவன்) ஆலயத்தை அமைக்கிறாரோ, அவருடைய அந்தக் களங்கம் அழிகிறது—சூரியோதயத்தில் இருள் மறைவதுபோல்.

Verse 7

विशेषेण महाभाग हाटकेश्वरसंभवे । क्षेत्रे तत्र सुमेध्ये तु सर्वपातकनाशने

சிறப்பாக, ஓ மகாபாகனே! ஹாடகேஸ்வரர் அவதாரத்துடன் தொடர்புடைய அந்த மிகப் புனிதக் க்ஷேத்திரத்தில், அது மிகுந்த மேத்யமாய் எல்லாப் பாபங்களையும் நாசம் செய்கிறது।

Verse 8

कलिकाले च संप्राप्ते यत्र पापं न विद्यते । अहमप्यत्र वांछामि यज्ञं कर्तुं द्विजोत्तम

கலியுகம் வந்தபோதிலும் எங்கு பாபம் இல்லைவோ, அங்கே நானும் யாகம் செய்ய விரும்புகிறேன், ஓ த்விஜோத்தமனே।

Verse 9

आनयिष्यामि तत्तीर्थं पुष्करं चात्मनः प्रियम् । कलिकालभयाच्चैतद्यावन्नो व्यर्थतां व्रजेत्

எனக்கு அருமையான தீர்த்தமான புஷ்கரத்தை நான் இங்கே கொண்டு வருவேன்; கலிகாலப் பயத்தால் இந்தப் புண்ணியம் வீணாகிப் போகாதிருக்கட்டும்।

Verse 10

कलिकाले तु संप्राप्ते तीर्थानि सकलानि च । यास्यंति व्यर्थतां विप्र मुक्त्वेदं क्षेत्रमुत्तमम्

கலியுகம் வந்தபோது, ஓ விப்ரனே! இந்த உத்தமக் க்ஷேத்திரத்தைத் தவிர மற்ற எல்லாத் தீர்த்தங்களும் பலனற்றவையாகும்।

Verse 11

सूत उवाच । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । याज्ञवल्क्योऽपि तच्छ्रुत्वा पितामहवचोऽ खिलम्

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு சொல்லி நான்முகன் (பிரம்மா) பின்னர் கண் முன்னிருந்து மறைந்தார். யாஜ்ஞவல்க்யரும் பிதாமஹரின் எல்லா வாக்குகளையும் முழுமையாகக் கேட்டு।

Verse 12

लिंगं संस्थापयामास ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम् । अब्रवीच्च ततो वाक्यं मेघगंभीरया गिरा

இக்க்ஷேத்திரம் ஒப்பற்றது என அறிந்து அவர் லிங்கத்தை நிறுவினார். பின்னர் மேகமுழக்கமென ஆழ்ந்த குரலில் அவர் வாக்குரைத்தார்.

Verse 13

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां यो लिंगं मामकं त्विदम् । स्नापयिष्यति सद्भक्त्या तस्य पापं प्रयास्यति

அஷ்டமி, சதுர்தசி நாள்களில் என் இவ்விலிங்கத்தை உண்மைப் பக்தியுடன் அபிஷேகம் செய்வோர் பாவம் அகலும்.

Verse 14

परदारकृतं यच्च मात्रापि च समं कृतम् । क्षालयिष्यति तत्पापं स्नापितं पूजितं परैः

பரஸ்த்ரீகமனத்தால் உண்டான பாவமும், தாய்க்கு எதிரான குற்றத்திற்குச் சமமான கொடிய பாவமும்—இதை அபிஷேகம் செய்து முறையாகப் பூஜித்தால் கழுவி நீங்கும்.

Verse 15

अस्मिन्नहनि संप्राप्ते तस्य पक्षसमुद्भवम् । प्रयास्यति कृतं पापं यदज्ञानाद्विनिर्मितम्

இந்தப் புனித நாள் வந்தவுடன் அந்தப் பக்ஷத்தில் சேர்த்த பாவங்கள் நீங்கும்; அறியாமையால் செய்த குற்றங்கள் கரைந்து போகும்.

Verse 16

ततःप्रभृति विख्यातो याज्ञव ल्क्येश्वरः शुभः । तस्मिन्क्षेत्रे द्विजश्रेष्ठा हाटकेश्वरसंज्ञके

அந்நாள்முதல், ஓ த்விஜச்ரேஷ்டா, ‘ஹாடகேஸ்வர’ எனப்படும் அந்தக் க்ஷேத்திரத்தில் ‘யாஜ்ஞவல்க்யேஸ்வர’ எனும் திருவுடையான் புகழ்பெற்றான்.

Verse 175

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये याज्ञवल्क्येश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்தமஹாபுராணத்தின் ஏகாசீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் “யாஜ்ஞவல்க்யேஸ்வர உற்பத்தி மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனும் நூற்றெழுபத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।