Adhyaya 138

Verse 1

ऋषय ऊचुः । किं कृतं धर्मराजेन तपोध्यानादिकं च यत् । मांडव्यशापनाशाय तदस्माकं प्रकीर्तय

ரிஷிகள் கூறினர்—மாண்டவ்யரின் சாபத்தை நீக்க தர்மராஜன் செய்த தவம், தியானம் முதலியவை என்ன? அதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்।

Verse 2

सूत उवाच । मांडव्य शापमासाद्य धर्मराजः सुदुःखितः । तपस्तेपे द्विजश्रेष्ठास्तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थितः

சூதர் கூறினார்—மாண்டவ்யரின் சாபத்தை அடைந்து தர்மராஜன் மிகுந்த துயருற்றான். ஓ இருபிறப்பினருள் சிறந்தவர்களே, அவன் அந்தக் க்ஷேத்திரத்தில் நிலைத்து தவம் செய்தான்।

Verse 3

प्रासादं देवदेवस्य संविधाय कपर्दिनः । अव्यग्रं पूजयामास पुष्पधूपानुलेपनैः

தேவர்களின் தேவனான கபர்தி (சிவன்) க்காக ஒரு பிராசாத-ஆலயத்தை அமைத்து, அவன் சிதறாத மனத்துடன் மலர்கள், தூபம், சந்தன அனுலேபனம் ஆகியவற்றால் வழிபட்டான்।

Verse 4

ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व यदीप्सितम्

பின்னர் நீண்ட காலத்திற்குப் பின் மகேஸ்வரர் அவன்மேல் திருப்தியடைந்து கூறினார்—“நான் வரம் அளிப்பவன்; உனக்கு வேண்டியதை வேண்டிக் கொள்.”

Verse 5

धर्मराज उवाच । अहं देव पुरा शप्तो मांडव्येन महात्मना । स्वधर्मे वर्तमानोऽपि सर्वदोषविवर्जितः

தர்மராஜன் கூறினான்—“தேவா! முன்பு மகாத்மா மாண்டவ்யர் என்னைச் சபித்தார்; நான் என் ஸ்வதர்மத்தில் நிலைத்திருந்தும், எல்லாத் தோஷங்களும் அற்றவனாய் இருந்தேன்.”

Verse 6

कुपितेन च तेनोक्तं शूद्रयोनौ भविष्यसि

அவர் கோபமுற்று என்னிடம் கூறினார்—“நீ சூத்ர யோனியில் பிறப்பாய்.”

Verse 7

तत्रापि च महद्दुःखं ज्ञातिनाशसमुद्रवम् । मच्छापजनितं सद्यो जातिजं समवाप्स्यसि

“அங்கேயும் உறவினர் அழிவால் எழும் பெருந்துயரை நீ அடைவாய்; என் சாபத்தால் உண்டான, பிறப்பால் வரும் அந்த வேதனை உடனே உனக்கு ஏற்படும்.”

Verse 8

तस्मात्त्राहि सुरश्रेष्ठ तस्या योनेः सकाशतः । कथं चैतद्विधो भूत्वा तस्यां जन्म करोम्यहम्

“ஆகையால், தேவர்களில் சிறந்தவனே! அந்த யோனியிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்று. நான் இவ்வாறிருக்க, அந்த நிலையிலே பிறப்பை எவ்வாறு ஏற்க முடியும்?”

Verse 9

तत्रापि च महदुःखं ज्ञातिनाशसमुद्भवम् । एतदर्थे सुरश्रेष्ठ मया चाराधितो भवान्

அந்தப் பிறவியிலும் உறவினரின் அழிவிலிருந்து எழும் பெருந்துயரம் உண்டாகும். இதற்காகவே, தேவர்களில் சிறந்தவனே, நான் பக்தியுடன் உம்மை ஆராதித்தேன்।

Verse 10

श्रीभगवानुवाच । न तस्य सन्मुनेर्वाक्यं शक्यते कर्तुमन्यथा । तस्माच्छूद्रोऽपि भूत्वा त्वं न संतानमवाप्स्यसि

ஸ்ரீபகவான் கூறினார்—அந்த சன்முனியின் வாக்கை மாற்ற இயலாது. ஆகவே நீ சூத்ரனாக ஆனாலும் சந்ததி பெறமாட்டாய்।

Verse 11

ज्ञातिक्षयं प्रदृष्ट्वापि नैव दुःखमवाप्स्यसि । यतो निषिध्यमानापि न करिष्यंति ते वचः

உறவினரின் அழிவைக் கண்டாலும் நீ துயரமடையமாட்டாய்; ஏனெனில் எச்சரித்தாலும் அவர்கள் உன் சொல்லை ஏற்கமாட்டார்கள்।

Verse 12

एतस्मात्कारणाच्चित्ते न ते दुःखं भविष्यति । ज्ञातिजं धर्मराजैतत्सत्यमेव मयोदितम्

இந்தக் காரணத்தாலே உன் மனத்தில் துயரம் எழாது. தர்மராஜனே, இது உறவினரால் தொடர்புடைய துயரமே—நான் உண்மையையே சொன்னேன்।

Verse 13

स्थित्वा वर्षशतं प्राज्ञ त्वं शूद्रो धर्मवत्सलः । उपदेशान्बहून्दत्त्वा ज्ञातिभ्यो हितकाम्यया । अपि श्रद्धा विहीनेषु पापात्मसु सदैव हि

அறிவாளனே, நீ சூத்ரனாக இருந்தாலும் தர்மத்தில் அன்புடையவனாய் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வாய். அவர்களின் நலன் கருதி உறவினருக்கு பல உபதேசங்களை அளிப்பாய்; அவர்கள் எப்போதும் பாவமிகுந்தவர்களும் நம்பிக்கையற்றவர்களுமாயினும்।

Verse 14

ततो वर्षशते पूर्णे ब्रह्मद्वारेण केवलम् । आत्मानं सम्यगुत्सृज्य मोक्षमेव प्रयास्यसि

அப்போது நூறு ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபின், பிரம்மத்வாரம் வழியாகவே நீ முறையாக உடலைத் துறந்து, மோட்சத்தையே அடைவாய்।

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान्गतश्चादर्शनं ततः । धर्मराजोऽपि तं शापं भेजे मांडव्यसंभवम्

இவ்வாறு கூறி அந்த பகவான் பின்னர் கண்முன்னிருந்து மறைந்தார். தர்மராஜனும் மாண்டவ்யரால் எழுந்த அந்த சாபத்தை அனுபவித்தான்.

Verse 16

तदा विदुररूपेण ह्यवतीर्य धरातले । मांडव्यस्य वचः सत्यं स चकार महामतिः

அப்போது அந்த மகாமதி விதுரரூபமாகப் பூமியில் அவதரித்து, மாண்டவ்யரின் சொல்லை உண்மையாக்கினார்.

Verse 17

जातो भगवता साक्षाद्व्यासेनामिततेजसा । पाराशर्येण विप्रेण दासीगर्भसमुद्भवः

அவன் நேரே பகவானின் ஏற்பாட்டால், அளவற்ற ஒளியுடைய வியாசர்—பராசரரின் புதல்வனான அந்தணர்—ஒரு பணிப்பெண்ணின் கருவிலிருந்து பிறந்தான்.

Verse 18

एतद्वः सर्वमाख्यातं धर्मराजसमुद्भवम् । आख्यानं यदहं पृष्टः सर्वपातकनाशनम्

தர்மராஜனின் வெளிப்பாட்டைச் சார்ந்த இந்த முழுக் கதையையும் நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்—என்னிடம் கேட்கப்பட்ட அந்த ஆக்யானம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும்.

Verse 138

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धर्मराजेश्वरोत्पत्तिवर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरशततमोअध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தின் ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் “தர்மராஜேஸ்வரர் தோற்ற வர்ணனை” எனும் நூற்று முப்பத்தெட்டாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.