Adhyaya 126

Verse 1

सूत उवाच । एवं तस्य तपस्थस्य पुत्र्या सह द्विजोत्तमाः । आजग्मुर्ब्राह्मणाः सर्वे चमत्कारपुरोद्भवाः

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு அவர் தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, மகளுடன் கூடிய இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவர்கள், சமத்காரபுரத்திலிருந்து வந்த எல்லா பிராமணர்களும் அவரிடம் வந்தடைந்தனர்।

Verse 2

ब्राह्मणा ऊचुः । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः । अभावात्पार्थिवेन्द्रस्य संजातश्च पराभवः

பிராமணர்கள் கூறினர்—எல்லா ஐயங்களிலும், குறிப்பாகத் தகராறுகளில், அரசேந்திரன் இல்லாததால் தோல்வியும் குழப்பமும் ஏற்பட்டுள்ளன।

Verse 3

ततश्च द्विजवर्यैः स संन्यस्तः पृथिवीपतिः । पृष्टश्च प्रार्थितश्चैव निजराज्यस्य रक्षणे । अन्यस्मिन्दिवसे प्राह कृतांजलिपुटः स्थितः

பின்னர் துறவுநிலை கொண்ட அந்தப் பூபதியிடம், சிறந்த பிராமணர்கள் தம் அரசைக் காக்குமாறு கேட்டு, பணிவுடன் வேண்டினர். மற்றொரு நாளில் அவர் கைகூப்பி நின்று உரைத்தார்।

Verse 4

राजोवाच । अनर्होऽहं द्विजश्रेष्ठाः संदेहं हर्तुमेव वः । रक्षां कर्तुं विशेषेण त्यक्तशस्त्रोऽस्मि चाधुना

அரசன் கூறினான்—ஓ இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவர்களே! உங்கள் ஐயங்களை நீக்க நான் தகுதியற்றவன்; மேலும் பாதுகாப்பு அளிப்பதில் இப்போது நான் மிகவும் தகுதியற்றவன், ஏனெனில் நான் ஆயுதங்களை விட்டு விட்டேன்।

Verse 5

ब्राह्मणा ऊचुः । सर्वे वयं महाराज भूपस्याप्यधिका यतः । अहंकारेण दर्पेण निजं स्थानं समाश्रिताः

பிராமணர்கள் கூறினர்—மகாராஜா! அரசனைவிட நாங்களே மேன்மை என எண்ணினோம்; அகங்காரம், கர்வம் காரணமாக எங்கள் நிலையையே பற்றிக் கொண்டோம்।

Verse 6

न कस्यचिन्महाराज कदापि च कथंचन । वर्तनायाश्च सन्देहः स्थानकृत्येऽपि संस्थितः

மகாராஜா! எவருக்கும் எந்நேரமும் எவ்விதத்திலும் வாழ்வாதாரம்-போஷணம் குறித்து ஐயம் இருக்கக் கூடாது; தம் நியமிக்கப்பட்ட கடமையில் நிலைத்திருந்தாலும் கூட।

Verse 7

असंख्याता कृता वृत्तिः पुराऽस्माकं महात्मना । ततः सा वृद्धिमानीता तत्परैः पार्थिवोत्तमैः

முன்னொரு காலத்தில் ஒரு மகாத்மா தானதர்மன் எங்கள் பராமரிப்பிற்காக அளவிலா உதவித் தொகையை நிறுவினார்; பின்னர் அதே நோக்கில் ஈடுபட்ட சிறந்த அரசர்கள் அதை மேலும் பெருக்கினர்।

Verse 8

त्वया चैव विशेषेण यावद्राजा बृहद्बलः । आनर्तविषये राजा यो यः स्यात्स प्रयच्छति

மேலும் குறிப்பாக உங்களால்—நீங்கள் மகாபலமுடைய அரசனாக ஆட்சி செய்யும் வரையில்—ஆனர்த்த நாட்டில் எந்த அரசன் இருந்தாலும், ஒவ்வொருவரும் உதவியும் தானமும் அளிக்கின்றனர்।

Verse 9

सर्वां वृत्तिं गृहस्थानां यथायोग्यं प्रयत्नतः । तवाग्रे किं वयं ब्रूमस्त्वं वेत्सि सकलं यतः

நீங்கள் முயற்சியுடன் இல்லறத்தார்க்கு அவரவர் தகுதிக்கேற்ப உரிய பராமரிப்பை முழுமையாக அளிக்கிறீர். உம்முன் நாங்கள் என்ன சொல்ல முடியும்? நீங்கள் அனைத்தையும் அறிவீர்।

Verse 10

यथा वृत्तिः पुरा दत्ता यथा संरक्षिता त्वया । तस्माच्चिन्तय राजेन्द्र स्थानं वर्तनसंभवम् । उपायं येन मर्यादा वृत्तिस्तस्मात्सुखेन तु

முன்னாளில் எவ்வாறு வாழ்வூதியம் (விருத்தி) அளிக்கப்பட்டதோ, அதைப் போல நீயும் அதை எவ்வாறு காத்தாயோ—அதனால், அரசேந்திரா, வாழ்வாதாரம் தொடர்ந்து நடைபெறத் தக்க இடமும் ஒழுங்கும் எது என்று சிந்தி. அந்த மூலத்திலிருந்தே மரியாதை-தர்மமும் விருத்தியும் எளிதாக, இடையூறு இன்றி நிலைத்திருக்குமாறு வழியை நிர்ணயி।

Verse 11

ततः स सुचिरं ध्यात्वा गर्तातीर्थसमुद्भवान् । आकार्योपमन्युवंशस्य संभवान्वेदपारगान्

பின்பு அவர் நீண்ட நேரம் தியானித்து, கர்தா-தீர்த்தத்திலிருந்து தோன்றிய, உபமன்யு வம்சத்தைச் சேர்ந்த, வேதங்களில் பாண்டித்யம் பெற்ற அந்த உயர்ந்தோர்களை அழைத்தார்।

Verse 12

प्रणिपातं प्रकृत्वाथ ततः प्रोवाच सादरम् । मदीयस्थान संस्थानां ब्राह्मणानां विशेषतः

அவர் வணங்கி, பின்னர் மரியாதையுடன் உரைத்தார்—குறிப்பாக என் ஆட்சிப்பரப்பில் நிறுவப்பட்டு சேவை ஆசனங்களில் அமர்ந்திருக்கும் பிராமணர்களை நோக்கி।

Verse 13

सर्वकृत्यानि कार्याणि भृत्यवद्विनयान्वितैः । नित्यं रक्षा विधातव्या युष्मदीयं वचोखिलम्

அனைத்து தேவையான காரியங்களும் பணிவுடன், சேவகர் போல, செய்யப்பட வேண்டும். மேலும் உங்கள் முழு வாக்கும் ஆணையும் தினமும் காக்கப்பட்டு நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும்।

Verse 14

एते संपालयिष्यन्ति मर्यादाकारमुत्तमम् । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः

இவர்கள் உயர்ந்த மரியாதை-ஒழுங்கை அமைத்து காக்கும் விதியைப் பேணுவார்கள்—எல்லா சந்தேகங்களிலும், குறிப்பாகத் தகராறுகளில்।

Verse 15

राजकार्येषु चान्येषु एते दास्यन्ति निर्णयम् । युष्मदीयं वचः श्रुत्वा शुभं वा यदि वाऽशुभम्

அரசுப் பணிகளிலும் பிற காரியங்களிலும் இவர்கள் உங்கள் ஆணையைச் செவிமடுத்து, நன்மையாயினும் தீமையாயினும் தீர்ப்பளிப்பர்.

Verse 16

एते पाल्याः प्रसादेन पुष्टिं नेयाश्च शक्तितः । ईर्ष्यां सर्वां परित्यज्य मदीयस्थानवृद्धये

இவர்களை அருள்மனத்துடன் பேணி, இயன்ற அளவு செழிப்பிற்கு நடத்துங்கள்; எல்லா பொறாமையையும் விட்டு, என் புனிதத் தலத்தின் வளர்ச்சிக்காகச் செயற்படுங்கள்.

Verse 17

बाढमित्येव तैः प्रोक्तः स राजा ब्राह्मणोत्तमान् । चमत्कापुरोद्भूतान्भूयः प्रोवाच सादरम्

அவர்கள் ‘அப்படியே’ எனச் சொன்னதும், அரசன் அதிசய நகரத்திலிருந்து தோன்றிய அந்தச் சிறந்த பிராமணர்களை மீண்டும் மரியாதையுடன் உரைத்தான்.

Verse 18

युष्माकं वर्तनार्थाय सर्वकृत्येषु सर्वदा । एते विप्रा मया दत्ता गर्तातीर्थसमुद्भवाः

உங்கள் வாழ்வாதாரமும் ஒழுங்கான நடப்பும் பொருட்டு, எப்போதும் எல்லாக் கடமைகளிலும், கர்த்தாதீர்த்தத்திலிருந்து தோன்றிய இப் பிராமணர்களை நான் உங்களுக்குக் கொடுத்தேன்.

Verse 19

एतेषां वचनात्सर्वं युष्मदीयं प्रजायताम् । प्रतिष्ठा जायते नूनं चातुश्चरणसूचिता

இவர்களின் ஆலோசனையால் உங்களுக்குரிய அனைத்தும் நிறைவேறுக; அப்பொழுது நிச்சயமாக நான்கு அடித்தளங்களால் குறிக்கப்படும் உறுதியான நிறுவலும் புகழும் உண்டாகும்.

Verse 20

नान्यथा ब्राह्मणश्रेष्ठाः स्वल्पं वा यदि वा बहु । प्रोक्तं लक्षमितैरन्यैर्युष्मदीयपुरोद्भवैः

ஓ பிராமணச் சிறந்தோரே! இது வேறல்ல—விஷயம் சிறிதாயினும் பெரிதாயினும். உங்கள் நகரத்திலிருந்து தோன்றிய பலரும் இதையே கூறியுள்ளனர்.

Verse 21

सूत उवाच । ततस्ते ब्राह्मणा हृष्टास्तानादाय द्विजोत्तमान् । तेषां मतेन चक्रुश्च सर्वकृत्यानि सर्वदा

சூதர் கூறினார்—அப்போது அந்தப் பிராமணர்கள் மகிழ்ந்து அந்தச் சிறந்த இருபிறப்பினரை ஏற்றுக் கொண்டனர்; பின்னர் அவர்களின் ஆலோசனைப்படி எப்போதும் எல்லாக் கடமைகளையும் செய்தனர்.

Verse 22

ततस्तत्र पुरे जाता मर्यादा धर्मवर्द्धिनी । सर्वकृत्येषु सर्वेषां तथा वृद्धिः पुरस्य च

அப்போது அந்த நகரில் தர்மத்தை வளர்க்கும் முறையான ஒழுங்கும் எல்லையும் உருவாயின. எல்லாக் கடமைகளிலும் அனைவரும் செழித்தனர்; நகரமும் வளர்ந்தது.

Verse 23

तेऽपि तेषां प्रसादेन गर्त्तातीर्थभवा द्विजाः । परां विभूतिमास्थाय मोदन्ते सुखसंयुताः

அவர்களின் அருளால் கர்த்தாதீர்த்தத்தில் தோன்றிய அந்த இருபிறப்பினரும் உன்னத செல்வத்தை அடைந்து, இன்பம் நிறைந்து மகிழ்ந்தனர்.

Verse 24

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्पुरोत्तमम् । समभ्येत्य द्विजान्सर्वांस्ततः प्रोवाच सादरम्

சில காலம் கடந்தபின் அந்த அரசன் அந்த நகரின் சிறந்தோரிடம் சென்று, எல்லா இருபிறப்பினரின் முன்னிலையில் பணிவுடன் உரைத்தான்.

Verse 25

युष्मदीयप्रसादेन क्षेत्रेऽत्र सुमहत्तपः । कृतं स्वर्गं प्रयास्यामि सांप्रतं तु द्विजोत्तमाः

உங்கள் அருளால் இப்புண்ணிய க்ஷேத்திரத்தில் நான் மாபெரும் தவம் செய்தேன். இப்போது, ஓ த்விஜோத்தமர்களே, நான் ஸ்வர்க்கத்திற்குப் புறப்படுகிறேன்.

Verse 26

नास्माकमन्वये कश्चित्सांप्रतं वर्तते नृपः । तस्याहं लिंगमेतद्वै दर्शयामि द्विजोत्तमाः

எங்கள் அரச வம்சத்தில் இப்போது எந்த அரசனும் இல்லை. ஆகவே, ஓ த்விஜோத்தமர்களே, அவன் பதிலாக இந்த லிங்கத்தையே உங்களுக்குக் காட்டுகிறேன்.

Verse 27

पूजार्थं चापि वृत्त्यर्थं भोगार्थं च विशेषतः । तस्माद्युष्माभिरेवास्य पूजा कार्या प्रयत्नतः । रथयात्रा विशेषेण दयां कृत्वा ममोपरि

பூஜைக்காகவும், வாழ்வாதார ஆதரவுக்காகவும், குறிப்பாக தர்மப் போக-சமృద్ధிக்காகவும்—ஆகவே நீங்கள் முயற்சியுடன் இதன் பூஜையைச் செய்ய வேண்டும்; சிறப்பாக ரதயாத்திரை நடத்தி என்மேல் கருணை காட்டுங்கள்.

Verse 28

ब्राह्मणा ऊचुः । सप्त विंशतिलिंगानि यथेष्टानि महीतले । चमत्कारसुतानां च पूज्यंते सर्वदैव तु

பிராமணர்கள் கூறினர்—பூமியில் விருப்பத்திற்கேற்ப இருபத்தேழு லிங்கங்கள் உள்ளன; சாமத்காரரின் புதல்வர்களின் லிங்கங்களும் எப்போதும் பூஜிக்கப்படுகின்றன.

Verse 29

अष्टाविंशतिमं तद्वदेतल्लिंगं तवोद्भवम् । सर्वदा पूजयिष्यामो निश्चिन्तो भव पार्थिव

அதேபோல், உங்களிலிருந்து தோன்றிய இந்த லிங்கம் இருபத்தெட்டாவது. இதை நாம் எப்போதும் பூஜிப்போம்; கவலை வேண்டாம், ஓ அரசே.

Verse 30

अस्य यात्रां करिष्यामः कार्तिके मासि सर्वदा । बलिपूजोपहारांश्च गीतवाद्यानि शक्तितः

நாம் கார்த்திக மாதத்தில் எப்போதும் இத்தெய்வத்தின் யாத்திரையை நடத்துவோம். இயன்ற அளவில் பலி, பூஜை, காணிக்கைகள், பாடல்கள் மற்றும் வாத்தியங்களை அர்ப்பணிப்போம்.

Verse 31

एवमुक्तः स तैर्हृष्टो गत्वात्मीयं तदाश्रमम् । स्नापयित्वाथ तल्लिंगं पूजां चक्रे प्रभक्तितः

அவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அவர் மகிழ்ந்தார். தன் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று அந்த லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்து, பின்னர் பேர்பக்தியுடன் பூஜை செய்தார்.

Verse 32

सूत उवाच । एवं समर्पितं लिंगं तेन तद्धरसंभवम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां वंशोच्छेदे स्थिते द्विजाः

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு அந்தத் தாங்கியவரிடமிருந்து தோன்றிய லிங்கத்தை அவர் ஒப்படைத்தார். ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, அந்தச் சிறந்த பிராமணர்களின் வம்சங்கள் அழிவின் நிலைக்கு வந்தபோது…

Verse 33

सकलं कार्तिकं मर्त्यो यस्तच्छ्रद्धासमन्वितः । स्नापयेत्पूजयेच्चापि स नूनं मुक्तिमाप्नुयात्

யார் ஒருவர் நம்பிக்கையுடன் முழுக் கார்த்திக மாதமும் அந்த லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்து பூஜை செய்கிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக முக்தியை அடைவார்.

Verse 34

सोमस्य दिवसे प्राप्ते वर्षं यावत्कृतक्षणः । तस्य पूजां करोत्येवं स्नापयित्वा विधानतः । सोऽपि मुक्तिं व्रजेन्मर्त्य एतत्तातान्मया श्रुतम्

திங்கட்கிழமை வந்தபோது, ஒருவர் ஒரு ஆண்டு முழுவதும் இந்த நியமத்தைப் பேணி—விதிப்படி லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்து இவ்வாறு பூஜை செய்தால்—அவரும் முக்தியை அடைவார். அன்பர்களே, இதை நான் மரபாகக் கேட்டேன்.