Adhyaya 110

Verse 1

श्रीदेव्युवाच । नैतेष्वपि सुरश्रेष्ठ सर्वेषु भुवि मानवाः । अपि दीर्घायुषो भूत्वा स्नातुं शक्ताः कथंचन

ஸ்ரீதேவி கூறினாள்—தேவர்களில் சிறந்தவனே! பூமியில் மனிதர்கள் நீண்ட ஆயுள் பெற்றாலும், இத்தனை தீர்த்தங்களிலும் நீராட எந்த விதத்திலும் இயலார்.

Verse 2

एतेषामपि साराणि मम तीर्थानि कीर्तय । येषु स्नातो नरः सम्यक्सर्वेषां लभते फलम्

இவற்றில் சாரமான என் முதன்மை தீர்த்தங்களைப் புகழ்ந்து கூறு; அவற்றில் முறையாக நீராடும் மனிதன் எல்லாத் தீர்த்தங்களின் பலனையும் பெறுவான்.

Verse 3

ईश्वर उवाच । एतेषां मध्यतो देवि तीर्थाष्टकमनुत्तमम् । अस्ति स्नातैर्नरैस्तत्र सर्वेषां लभ्यते फलम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவி, இவற்றின் நடுவே ஒப்பற்ற தீர்த்தாஷ்டகம் உள்ளது; அங்கே நீராடுவோர்க்கு எல்லாத் தீர்த்தங்களின் பலனும் கிடைக்கும்.

Verse 4

नैमिषं चैव केदारं पुष्करं कृमिजांगलम् । वाराणसी कुरुक्षेत्रं प्रभासं हाटकेश्वरम्

நைமிஷம், கேதாரம், புஷ்கரம், க்ருமிஜாங்கலம், வாராணசி, குருக்ஷேத்திரம், பிரபாசம், ஹாடகேஸ்வரம்—இவையே (எட்டு) புகழ்பெற்ற புண்யக்ஷேத்திரங்கள்.

Verse 5

अष्टास्वेतेषु यः स्नातः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सत्यमेतन्मयोदितम्

இந்த எட்டு (க்ஷேத்திரங்களில்) முறையான உறுதியான பக்தியுடன் நீராடுபவன், எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடியவனாகவே கருதப்படுவான்—இது நான் உரைக்கும் உண்மை.

Verse 6

श्रीदेव्युवाच । कलिकाले महादेव भविष्यति कथंचन । स्नानं तस्मान्मम ब्रूहि यत्सारं तीर्थमेव हि

ஸ்ரீதேவி கூறினாள்—மகாதேவா, கலியுகத்தில் உயிர்களின் நிலை எவ்வாறு இருக்கும்? ஆகவே உண்மையில் சாரமான அந்த ஸ்நானத்தையும் அந்த தீர்த்தத்தையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

Verse 7

अष्टानामपि चैतेषां देवदेव त्रिलोचन । यद्यहं वल्लभा भक्ता तथा चित्तानुवर्तिनी

தேவர்களின் தேவனே, மும்முகக் கண்களையுடையவனே! நான் உன் பிரியமானவளும் பக்தையுமாய் உன் மனத்திற்கேற்ப நடப்பவளுமாயின், இந்த எட்டினுள் (எனக்குச் சொல்வாயாக)…

Verse 8

ईश्वर उवाच । अष्टानामपि देवेशि क्षेत्राणामस्ति चोत्तमम् । एतेषामपि तत्क्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவேசி! இந்த எட்டு புனிதக் க்ஷேத்ரங்களிலும் ஒன்று மிகச் சிறந்தது; அவற்றுள் அந்தக் க்ஷேத்ரம் ‘ஹாடகேஸ்வர’ எனப் பெயர்பெற்றது.

Verse 9

यत्र सर्वाणि क्षेत्राणि संस्थितानि ममाज्ञया । तथान्यानि च तीर्थानि कलिकालेऽपि संस्थिते

அங்கே என் ஆணையால் எல்லாக் க்ஷேத்ரங்களும் நிலைபெற்றுள்ளன; அதுபோல மற்ற தீர்த்தங்களும் கலியுகத்திலும் நிலைத்திருக்கின்றன.

Verse 10

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्क्षेत्रं सेव्यमेव हि । मानुषैर्मोक्षमिच्छद्भिः सत्यमेतन्म योदितम्

ஆகையால், எல்லா முயற்சியுடனும் அந்தக் க்ஷேத்ரத்தை நிச்சயமாகச் சேவிக்க வேண்டும்; மோட்சம் விரும்பும் மனிதர்களுக்காக—இது நான் உரைத்த உண்மை.

Verse 11

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातमष्टषष्टिसमुद्भवम् । समुच्चयं द्विजश्रेष्ठा नामदेवसमन्वितम्

சூதர் கூறினார்—த்விஜசிரேஷ்டர்களே! அறுபத்தெட்டிலிருந்து தோன்றிய இந்தச் சங்கிரகத்தை, தெய்வ நாமங்களுடன் கூடியதாக, நான் முழுமையாக உங்களுக்குக் கூறினேன்.

Verse 13

यश्चैतत्पठते भक्त्या ह्यष्टषष्टिसमुद्भवम् । स्नानजं लभते पुण्यं शृण्वानः श्रद्धयान्वितः

பக்தியுடன் அறுபத்தெட்டிலிருந்து தோன்றிய இந்தப் பாடத்தை ஓதுபவன், தீர்த்தஸ்நானத்தால் உண்டாகும் புண்ணியத்தை அடைகிறான்; நம்பிக்கையுடன் கேட்பவனும் அதே பயனைப் பெறுகிறான்.

Verse 110

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य ऽष्टषष्टितीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையின் ஆறாம் பகுதியான நாகரகண்டத்தில், ஸ்ரீ ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் “அஷ்டஷஷ்டி தீர்த்தங்களின் மாஹாத்ம்ய வர்ணனை” எனும் நூற்று பத்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।