Adhyaya 57

Verse 1

नारद उवाच । ततो विप्रा नारदश्च समाराध्य महेश्वरम् । महीनगरके पुण्ये स्थापयामास शंकरम्

நாரதர் கூறினார்—பின்னர் அந்தப் பிராமணர்களும் நாரதரும் முறையாக மஹேஶ்வரனை ஆராதித்து, மஹீநகரம் எனும் புனிதத் தலத்தில் சங்கரனை நிறுவினர்.

Verse 2

लोकानां च हितार्थाय केदारं लिंगमुत्तमम् । अत्रीशादुत्तरे भागे महापातकनाशनम्

அனைத்து உலகங்களின் நலனுக்காக அங்கு உத்தமமான கேதார லிங்கம் உள்ளது; அது அத்ரீஶரின் வடபுறத்தில் அமைந்து, மகாபாதகங்களை அழிக்கிறது.

Verse 3

अत्रिकुण्डे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । अत्रीशं च नमस्कृत्य केदारं यः प्रपश्यति

அத்ரிகுண்டத்தில் நீராடி, விதிப்படி ஸ்ராத்தம் செய்து, அத்ரீஶருக்கு வணங்கி, பின்னர் கேதாரனை தரிசிப்பவன்—(மிகுந்த புண்ணியத்தை அடைவான்).

Verse 4

मातुः स्तन्यं पुनर्नैव स पिबेन्मुक्तिभाग्भवेत् । ततो रुद्रो नीलकंठं नारदाय महात्मने

அவன் இனி மீண்டும் தாயின் பாலை அருந்தான்; முக்தியில் பங்குடையவன் ஆவான். அப்போது ருத்ரன் மகாத்மா நாரதருக்கு நீலகண்டனைப் பற்றி உரைத்தான்.

Verse 5

स्वयं दत्त्वा स्वयं तस्थौ महीनगरके शुभे । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा नीलकंठं प्रपश्यति

தானே அருள் வழங்கி, தானே புனிதமான மஹீநகரகத்தில் தங்கினான். கோடிதீர்த்தத்தில் நீராடும் மனிதன் நீலகண்டனை தரிசிக்கிறான்.

Verse 6

जयादित्यं नमस्कृत्य रुद्रलोकमवाप्नुयात् । जयादित्यं पूजयंति कूपे स्नात्वा नरोत्तमाः

ஜயாதித்யனை வணங்கினால் ருத்ரலோகம் அடையலாம். கிணற்றில் நீராடி உயர்ந்தோர் ஜயாதித்யனைப் பூஜிக்கின்றனர்.

Verse 7

न तेषां वंशनाशोऽस्ति जयादित्यप्रसादतः । इदं ते कथितं पार्थ महीनगरकस्य च

ஜயாதித்யன் அருளால் அவர்களின் குலநாசம் இல்லை. பார்தா, மஹீநகரகத்தைப் பற்றியும் இதை உனக்குச் சொன்னேன்.

Verse 8

आख्यानं सकलं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

இந்த முழு ஆக்யானத்தை கேட்டால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखंडे नीलकंठमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், முதல் மாஹேஸ்வரகண்டத்தின் கௌமாரிகாகண்டத்தில் “நீலகண்ட மஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனப்படும் ஐம்பத்தேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।