Adhyaya 8

Verse 1

गौतम उवाच । शृणु देवि पुरावृत्तं कैलासे मेरुधन्विना । आदिष्टस्तीर्थयात्रार्थमहं लिंगानि वीक्षितुम्

கௌதமர் கூறினார்—தேவி, கைலாசத்தில் மேருதனு தாங்கியவன் (சிவன்) நிகழ்த்திய பழைய நிகழ்வை கேள். தீர்த்தயாத்திரைக்காகவும் லிங்கங்களைத் தரிசிக்கவும் எனக்கு ஆணை வழங்கப்பட்டது।

Verse 2

रुद्रक्षेत्रे च केदारे तथा बदरिकाश्रमे । काश्यां पुण्येषु देशेषु तथा श्रीपर्वते शिवे

ருத்ரக்ஷேத்திரத்தில், கேதாரத்தில், மேலும் பதரீ ஆசிரமத்தில்; காசியிலும் பிற புண்ணிய தேசங்களிலும்; சிவனுக்குப் புனிதமான ஸ்ரீபர்வதத்திலும்—

Verse 3

कांचीमुख्यासु पुण्यासु पुरीष्वप्यगमं तदा । ऋषिभिर्विबुधैः सार्थैर्गणैर्योगिभिरुत्तमैः

அப்போது காஞ்சி முதன்மையான அந்தப் புனித நகரங்களுக்கும் நான் சென்றேன்; ரிஷிகள், தெய்வீகர்கள், கணங்கள், உத்தம யோகிகள் ஆகியோரின் கூட்டத்துடன்.

Verse 4

स्थापितानि च लिंगानि स्वयंभूनि च दृष्टवान् । तत्रतत्र महाभागे तीर्थानि शिवसन्निधौ

நான் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட லிங்கங்களையும், சுயம்புவான லிங்கங்களையும் கண்டேன். ஓ மகாபாகனே, அங்கங்குச் சிவன் சன்னிதியில் தீர்த்தங்கள் இருந்தன.

Verse 5

सेवमानः सशिष्योऽहं पर्यटन्पृथिवीमिमाम् । एवं तीर्थानि सर्वाणि गाहमानो व्रतान्वितः

சிஷ்யர்களுடன் நான் சேவை செய்து இந்தப் பூமியைச் சுற்றித் திரிந்தேன். இவ்வாறு விரதம் உடையவனாய் எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடி வழிபட்டேன்.

Verse 6

तपांसि यज्ञकर्माणि कुर्वन्भूमिं समाचरन् । शिवस्मरणसंयुक्तः शिवलिंगानि सन्नमन्

தவங்களும் யாகக் கிரியைகளும் செய்து நான் நிலமெங்கும் சென்றேன். சிவஸ்மரணத்துடன் சிவலிங்கங்களுக்கு வணங்கி நமஸ்கரித்தேன்.

Verse 7

सर्वाणि भुवि पुण्यानि देशमेतमुपाश्रयम् । अत्र देवं महादेवमविकेशं त्रियंबकम्

பூமியில் உள்ள எல்லாப் புண்ணியங்களும் இத்தேசத்தையே அடைகின்றன. இங்கே தேவன்—மகாதேவன்—அவிகேசன், திரியம்பகன் அருளுடன் உறைகின்றான்.

Verse 8

अरुणाद्रिरितिख्यातं पर्वतं लिंगमैक्षिषि । अत्र सिद्धा महात्मानो मुनयश्च दृढव्रताः

‘அருணாத்ரி’ எனப் புகழ்பெற்ற அந்த மலையை நான் லிங்கமாகவே கண்டேன். இங்கே சித்தர்கள், மகாத்மாக்கள், உறுதியான விரதமுடைய முனிவர்கள் வாழ்கின்றனர்.

Verse 9

कंदमूलफलाहारा दृष्टाः शोणाद्रि सेवकाः । अस्तौषमादिमं लिंगमरुणाद्रिमयं महत्

கிழங்கு, வேர், கனிகள் ஆகியவற்றை உணவாகக் கொண்ட சோணாத்ரியின் சேவகர்களை நான் கண்டேன். பின்னர் அருணாத்ரி வடிவான அந்த ஆதிமையான, மகத்தான லிங்கத்தை நான் போற்றினேன்.

Verse 10

आद्येन ब्रह्मणा पूर्वमर्चितं दिव्यचक्षुषा । असौ यस्ताम्रो अरुण उत बभ्रुः सुमंगलः

இவர் (அருணாசலநாதன்) முன்பு ஆதிப் பிரம்மனால் திவ்யக் கண்களால் வழிபடப்பட்டான். இவர் செம்புநிறன்—அருணன், பப்ரு—என்றும் சுமங்கலன், பேரருள் நலன் தருபவன்.

Verse 11

इति वेदा स्तुवंति त्वामरुणाद्रीश संततम् । नमस्ताम्राय चारुणाय शिवाय परमात्मने

இவ்வாறு வேதங்கள் இடையறாது உம்மைத் துதிக்கின்றன, அருணாத்ரீசா. செம்புநிறன், ஒளிமிகு அருணனுக்கு வணக்கம்; பரமாத்மா சிவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 12

सर्ववेदस्वरूपाय नित्यायामृतमूर्त्तये । कालाय करुणार्द्राय दृष्टिपेयामृताब्धये

அனைத்து வேதங்களின் வடிவான நித்திய அமுதமூர்த்திக்கு வணக்கம். கருணையால் நனைந்த காலஸ்வரூபனே, கண்களால் பருகத்தக்க அமுதக் கடலே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 13

भक्तवात्सल्यपूर्णाय पुण्याय पुरभेदिने । दर्शनं तव देवेश सर्वधर्मफलप्रदम्

பக்தவாத்ஸல்யம் நிறைந்த புண்ணியஸ்வரூபனே, திரிபுரபேதகனே, உமக்கு வணக்கம். தேவேசா, உமது தரிசனமே எல்லா தர்மங்களின் பலனையும் அளிக்கிறது.

Verse 14

भुवि लब्धवता भूयो नान्यत्कार्यं तपः क्वचित् । भवता कर्मभूरेषा वर्ततेद्य निरोधिता

பூமியில் உம்மை அடைந்தவர்க்கு இனி எங்கும் வேறு தவம் வேண்டியதில்லை. உம்மால் இக்கர்மபூமி இப்போது அடக்கப்பட்டு கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

Verse 15

प्रार्थयते स्वयं वासान्देवाश्चात्र त्वदाश्रये । कालसंग्रहसंजातं फलं लब्धं मयाधुना

இங்கே உமது அடைக்கலத்தில் தேவர்களே தாமே வாசஸ்தலத்தை வேண்டுகின்றனர். இப்போது காலத்தின் நீண்டச் சேர்க்கையால் பழுத்த பலனை நான் பெற்றேன்.

Verse 16

अन्यत्कृतं तपः सर्वं त्वद्दर्शनफलं मम । ईदृशं तव देवेश रूपमत्यद्भुतोदयम्

நான் செய்த பிற எல்லா தவங்களும் உமது தரிசனமாகப் பலித்தன. தேவேசா, உமது இவ்வுருவம் மிக அதிசயமான உதயமாக வெளிப்படுகிறது.

Verse 17

एकमद्रिमयं लिंगं न क्वचिद्दृष्टवान्भुवि । सूर्येंद्वग्निसुसंयुक्त कोणत्रयमनोहरम्

பூமியில் எங்கும் இத்தகைய ஒரே மலைமய லிங்கத்தை நான் கண்டதில்லை. சூரியன், சந்திரன், அக்னியுடன் இணைந்த அந்த முக்கோண வடிவம் மிக மனோகரம்.

Verse 18

त्रिमूर्तिरूप देवेश दृश्यते ते वपुर्महत् । शक्तित्रयस्वरूपेण कालत्रयविधानकम्

தேவேசனே! உமது மாபெரும் திருமேனி திரிமூர்த்தி வடிவமாகவேத் தோன்றுகிறது. மும்மூர்த்தி சக்திகளின் இயல்பால் காலத்தின் மும்மடங்கு பிரிவை நீர் விதிக்கிறீர்.

Verse 19

त्रिवेदात्मं त्रिकोणांगं लिंगं ते दृष्टमद्भुतम् । त्रैलोक्यरक्षणार्थाय विततं रूपमास्थितः

உமது அதிசய லிங்கத்தை நான் கண்டேன்—அது மூன்று வேதங்களின் சாரமாய், முக்கோண அங்கங்களுடன் விளங்குகிறது. மும்முலகக் காவலுக்காக நீர் இந்தச் சர்வவியாபக விரிந்த வடிவை ஏற்றீர்.

Verse 20

दृश्यते वसुधाभागे शोणाद्रिरिति विश्रुतः । अजानतां च मर्त्यानां समालोकनमात्रतः

பூமியின் ஒரு பகுதியில் ‘சோணாத்ரி’ எனப் புகழ்பெற்ற மலை காணப்படுகிறது. அதன் மகிமை அறியாத மனிதர்க்கும் வெறும் தரிசனமட்டுமே புண்ணியப் பயன் தரும்.

Verse 21

वितरत्यखिलान्भोगान्व्याजकरुणानिधिः । अर्चया रहितं लिंगमन्यं शून्यमुदाहृतम्

அவர்—நிஷ்கபட கருணைக் கடல்—அனைத்து போகங்களையும் அருள்வார். ஆனால் அர்ச்சனை இன்றிய லிங்கம் ‘வேறு’ ஒன்றுபோல் வெறுமை, அதாவது பயனற்றது எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 22

इदं तु पूजितं देवैः सदा सर्ववरप्रदम् । प्रसीद करुणापूर्ण शोणाचल महेश्वर

தேவர்களால் பூஜிக்கப்படுவதும், எப்போதும் எல்லா வரங்களையும் அளிப்பதுமான இது (லிங்கம்). கருணை நிறைந்த சோணாசல மகேஸ்வரா, என்மீது அருள் புரிவாயாக.

Verse 23

त्रायस्व भवभीतं मां प्रपन्नं भक्तवत्सल । द्रष्टव्यं द्रष्टमेतत्ते रूपमत्यद्भुतं महत्

பக்தவச்சலனே! சம்சார பயத்தால் அஞ்சி சரணடைந்த என்னைக் காத்தருள்வீராக. காணவேண்டியதைக் கண்டுவிட்டேன்; உமது இந்த மிக அற்புதமான, மாபெரும் வடிவத்தை.

Verse 24

कृतार्थय कृपासिंधो शरण्य शरणागतम् । इति संस्तूयमानो मे देवः शोणाचलेश्वरः

கருணைக்கடலே! தஞ்சம் அளிப்பவரே! சரணடைந்த என்னை ஈடேற்றுவீராக. இவ்வாறு துதிக்கப்பட்ட என் இறைவனான சோணாசலேஸ்வரர்...

Verse 25

अदर्शयत्परं रूपं दिव्यमेहीत्युवाच माम् । प्रीतोऽस्मि भवतः स्तोत्रैर्भक्त्या च परया भृशम्

அவர் தனது பரம திவ்ய ரூபத்தைக் காட்டி, என்னிடம் 'வா!' என்று கூறினார். 'உனது துதிகளாலும், மேலான பக்தியாலும் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்.'

Verse 26

अत्रैव भवतो वासो नित्यमस्तु ममांतिके । संपूजय च मां नित्यं भुवि भोगैः सनातनैः

'உனது இருப்பிடம் இங்கேயே என் அருகில் நிரந்தரமாக இருக்கட்டும். மேலும் பூமியில் நிலையான வழிபாட்டுப் பொருட்களால் என்னை தினமும் பூஜிப்பாயாக.'

Verse 27

तपसा तप सर्वेषां महत्त्वमिह दर्शय । पूर्वं कैलासशिखरे वसंतं त्वां तपोन्वितम्

தவத்தால் தவம் இயற்றி, இவ்விடத்தின் பெருமையை அனைவருக்கும் காட்டுவாயாக. முன்பு கயிலை மலையின் சிகரத்தில் நீ தவத்துடன் வீற்றிருந்தாய்.

Verse 28

आदिशं पृथिवीभागं शोणाद्रौ पूजयेति माम् । सप्तर्षिपूजिता पूजा दिवि मे संप्रकाशते

"சோணாசலத்தில் என்னை வழிபடுவாயாக" என்று இப்பூவுலகப் பகுதி குறித்து நான் கட்டளையிட்டேன். சப்தரிஷிகளால் செய்யப்பட்ட அந்த வழிபாடு விண்ணுலகிலும் எனக்காகப் பிரகாசிக்கிறது.

Verse 29

तथा नित्यार्चनायुक्त प्रकाशय धरातले । सर्वेषामेव जंतूनां हिताय त्वं तपोऽधिकः

அவ்வாறே, நித்திய வழிபாட்டிற்கு உகந்த இடமாக இதனைப் பூமியில் பிரகாசிக்கச் செய்வாயாக. அனைத்து உயிரினங்களின் நன்மைக்காகவும் நீ தவத்தில் சிறந்தவளாக இருக்கிறாய்.

Verse 30

भुवि मां पूजयार्चाभिरागमोक्ताभिरादरात् । दिव्या मम महापूजा दृश्या हि दिवि दैवतैः

ஆகமங்களில் கூறப்பட்டுள்ள வழிபாட்டு முறைகளைக் கொண்டு, பூமியில் என்னை ஆதரவுடன் வழிபடுவாயாக. எனது இந்த மகாபூஜை தெய்வீகமானது; விண்ணுலகில் தேவர்களாலும் காணத்தக்கது.

Verse 31

प्रकाशनीया भवता पार्थिवी वसुधातले । माहात्म्यं पूर्वमेवोक्तं यथाहमरुणाचलः

இப்பூவுலகில் இந்தத் திருவுருவத்தை நீ வெளிப்படுத்த வேண்டும். நான் எவ்வாறு அருணாசலமாக இருக்கிறேன் என்ற இதன் பெருமை முன்னரே கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 32

स्थितो वसुंधराभागे मया प्रीतं तु ते भृशम् । ये वा संपूजयंति स्म पूर्वं मां सुकृताधिकाः

நான் பூமியின் ஒரு பகுதியில் நிலைத்திருந்தாலும், உன்னிடம் மிகுந்த பிரீதியடைந்தேன். முன்பு என்னை முறையாகப் பூஜித்தவர்கள் பெரும் புண்ணியச் செல்வம் உடையோர்.

Verse 33

तेभ्यस्त्वमधिको भूमौ प्रकाशस्व शिवार्चनम् । इत्यादिष्टो हि देवेशं प्रणम्य भवभक्तिमान्

‘பூமியில் நீ அவர்களைவிட உயர்ந்தவன்; ஆகவே சிவார்ச்சனையை எங்கும் பரப்பி விளங்கச் செய்.’ இவ்வாறு ஆணையுற்றவன் தேவேசனை வணங்கி சிவபக்தனானான்.

Verse 34

अन्वपृच्छं दयापूर्णमरुणाद्रीशमानमन् । अनासाद्यमिदं रूपमग्निरूपं महेश्वरम्

அப்போது கருணை நிறைந்த அருணாசலேஸ்வரனை வணங்கி நான் கேட்டேன்—‘மகேஸ்வரனின் இந்த அக்னிரூபம் அணுக இயலாதது….’

Verse 35

कथमद्यार्चयाम्येनं मर्त्यलोकोचितार्चनैः । आदेशमिममन्वर्थं कथं वा कल्पयाम्यहम्

இன்று மானிட உலகிற்கு ஏற்ற பூஜை முறைகளால் அவரை நான் எவ்வாறு வழிபடுவது? மேலும் இந்த ஆணையை உரியவாறு நான் எப்படிச் செயல்படுத்துவது?

Verse 36

उपायमादिश श्रीमन्नभिगम्यो यथा भवान् । इति विज्ञापितो देवः श्रीमाञ्छोणाचलेश्वरः

‘திருமிகு ஆண்டவனே, உம்மை அணுக இயலும் வழியை அருளிச் சொல்லும்.’ இவ்வாறு ஒளிமிகு ஸ்ரீ சோணாசலேஸ்வர தேவனை வேண்டினேன்.

Verse 37

अन्वग्रहीदशेषात्मा प्रणतं मां दयानिधिः । अहं तु सूक्ष्मलिंगानि प्रकाशिष्ये महीतले

அனைத்திற்கும் ஆத்மாவான கருணைநிதி இறைவன், நான் பணிந்தபோது என்மேல் அருள் செய்து—“பூமியில் நுண்ணிய லிங்கங்களை நான் வெளிப்படுத்துவேன்” என்று அருளினார்.

Verse 38

आगमोक्तक्रियाभेदैः पूजां मे प्रतिपादय । पंचावरणसंयुक्तं लिंगं मे सूक्ष्ममद्भुतम्

ஆகமங்களில் கூறப்பட்ட பல்வேறு கிரியைவிதங்களின்படி என் பூஜையை நிறுவி நடத்துவாயாக. என் நுண்ணிய, அதிசயமான லிங்கம் பஞ்சாவரணங்களுடன் கூடியது.

Verse 39

अरुणाद्रीश्वराभिख्यं संपूजय तपोबलैः । इत्यादिश्य महादेवः स्वयंभु विमलं महत्

‘அருணாத்ரீஸ்வர’ எனப் புகழ்பெற்ற அந்த லிங்கத்தை தவவலிமையால் முழுமையாகப் பூஜை செய். இவ்வாறு ஆணையிட்டு, சுயம்பு, மாபெரும், விமலமான மகாதேவன் (அந்த பரம சன்னிதியாக நிலைத்தான்).

Verse 40

रूपं मे दर्शयामास सूक्ष्मलिंगात्मना शिवः । आलोक्य विमलं लिंगं सूक्ष्मं तत्स्वयमुच्छ्रितम्

சிவன் நுண்ணிய லிங்க வடிவில் எனக்கு தன் திருவுருவை வெளிப்படுத்தினார். அந்தத் தூய, நுண்ணிய லிங்கத்தை நோக்கி, அது தானே எழுந்து உயர்ந்து நின்றதை நான் கண்டேன்.

Verse 41

अशेषाऽवरणोपेतं कृतार्थहृदयोऽभवम् । पुनर्व्यज्ञापयं देवं शम्भुमाश्रितवत्सलम्

அனைத்து ஆவரணங்களும் நீங்கியதால் என் உள்ளம் நிறைவு பெற்றது. பின்னர் சரணாகதவத்ஸலனான இறைவன் சம்புவை மீண்டும் நான் விண்ணப்பித்தேன்.

Verse 42

आगमोक्तप्रकाराणामनिरीक्ष्यत्वमागतम् । कथं तु तव रूपाणां नामभेदान्वियोजितान्

ஆகமங்களில் கூறப்பட்ட வழிபாட்டு முறைகளை நான் முறையாக ஆராய இயலவில்லை. அப்படியிருக்க, வேறு வேறு நாமங்களால் வேறுபடுத்தப்பட்ட உமது ரூபங்களை நான் எவ்வாறு அறிதல் பெறுவேன்?

Verse 43

जानीयां करुणामूर्ते स्वयमीश्वर मत्प्रभो । पूजकास्तव के वा स्युर्मंदिरं वात्र कीदृशम्

கருணாமூர்த்தியே, சுயம்பு ஈசுவரனே, என் பிரபுவே—இங்கே உம்மை வழிபடுவோர் யார்? இவ்விடத்தில் எத்தகைய ஆலயம் இருக்கும் என்பதை நான் அறிய விரும்புகிறேன்.

Verse 44

कथं स्तोत्रं कथं पूजा के वात्र परिचारकाः । स्थानरक्षा कथं वा स्यात्के वात्मपरिरक्षकाः

ஸ்தோத்திரம் எவ்வாறு செய்யப்பட வேண்டும், பூஜை எவ்வாறு நடத்தப்பட வேண்டும்? இங்கே பணிவிடையாளர்கள் யார்? இந்தத் தலம் எவ்வாறு பாதுகாக்கப்படும்—இதன் காவலரும் காப்பாளரும் யார்?

Verse 45

कथं वा मानुषी पूजा नित्या संवर्धते तव । आगता बहवो देवाः श्रद्धेयं मनुजैः कथम्

மனிதர்கள் செய்யும் உமது நித்திய பூஜை நாள்தோறும் எவ்வாறு வளர்ந்து செழிக்கும்? பல தேவர்கள் வந்துள்ளனர்—இது மனிதர்களுக்கு எவ்வாறு நம்பத்தக்கதும் பக்திக்குரியதுமாகும்?

Verse 46

प्रसीद परमेशान स्वयमाज्ञापयाखिलम् । एवं विज्ञापितो देवः शोणाद्रीशः स्वयं प्रभुः

பரமேசனே, அருள்புரிவாயாக; அனைத்தையும் நீயே தானாக ஆணையிடுவாயாக. இவ்வாறு விண்ணப்பிக்கப்பட்டபோது, சுயம்பிரபுவான சோணாத்ரீசன் தேவன் பதிலளிக்கத் தயாரானான்.

Verse 47

आज्ञापयत्तदा देवो विश्वकर्माणमागतम् । सृज त्वं नगरं दिव्यमरुणाख्यं गुणाधिकम्

அப்போது ஆண்டவன் வந்த விஸ்வகர்மாவை ஆணையிட்டான்— “நீ ‘அருண’ எனப் பெயருடைய தெய்வீக நகரத்தை உருவாக்கு; அது நற்குணங்களிலும் மங்களச் சிறப்புகளிலும் அனைத்தையும் மிஞ்சியதாக இருக்கட்டும்।”

Verse 48

मंदिरं मम दिव्यं च महामणिगणोज्ज्वलम् । तौर्यत्रिकं सपर्यांगं तन्मे सर्वं प्रकल्पय

“எனது தெய்வீக ஆலயத்தையும் அமைக்கவும்; அது மகாமணிக் கூட்டங்களால் ஒளிவீசட்டும். மேலும் மூவகை வாத்திய இசையும், பூஜைக்கான முழு உபகரணங்களும் உடன்— அவையனைத்தையும் எனக்காகச் சீராக ஏற்பாடு செய்।”

Verse 49

आबभाषे शिवः श्रीमान्नामभेदार्चनक्रमम् । व्रतं च करुणामूर्त्तिररुणाद्रीश्वरः शिवः

பின்னர் கருணாமூர்த்தியான அருணாத்ரீஸ்வரர், திருவுடைய சிவன்— தமது நாம வேறுபாடுகள், அர்ச்சனையின் முறையான வரிசை, வ்ரதங்களின் விதி ஆகியவற்றையும் உரைத்தார்।

Verse 50

शृणु तन्मे च ये सृष्टा पूजार्थं परिचारकाः । शृणु गौतम सर्वं मे मानुषं पूजनक्रमम्

பூஜைக்காக உருவாக்கப்பட்ட பரிசாரகர்கள் பற்றியும் என் சொல்லைக் கேள். ஓ கௌதமா, மனிதர்கள் செய்யும் என் முழுமையான பூஜை முறையை கேள்।

Verse 51

य एष सर्वलोकानां क्षेमाय प्रथते भुवि । इदं तेजोमयं लिंगमतुलं दृश्यते महत्

அனைத்து உலகங்களின் நலனுக்காக பூமியில் விரிந்து வெளிப்படும் அந்த இறைவனின்— இங்கே இந்த மகத்தான, ஒப்பற்ற, ஒளிமயமான லிங்கம் காணப்படுகிறது।

Verse 52

अरुणाद्रीश्वराभिख्यं पूज्यतां सततं त्वया । शक्तिर्ममोत्तरे भागे पूज्या नित्योदया मुदा

நீ எப்போதும் ‘அருணாத்ரீஸ்வர’ எனப் புகழப்படும் இறைவனை வழிபடு. மேலும் என் வடபகுதியில் என் சக்தியான ‘நித்யோதயா’வையும் மகிழ்ச்சியுடன் தினமும் ஆராதனை செய்.

Verse 53

दधती स्थानमाहात्म्यमपीतकुचनामिका । अरुणाचलराजोयमविभागः प्रियान्वितः

இந்தப் புனிதத் தலத்தின் மஹிமையைத் தாங்குபவள் ‘அபீதகுசா’ என அழைக்கப்படுகிறாள். இந்த அரசரான அருணாசலம் பிரியையுடன் ஒன்றாய், பிரிக்கமுடியாததாக உள்ளது.

Verse 54

उत्सवार्थो महादेवः पूज्यो भोगसुतावृतः । बोधदो भक्तलोकस्य दत्ताभयकरः शिवः

திருவிழாவிற்காக போகன், சுதன் ஆகியோருடன் மகாதேவனை வழிபட வேண்டும். சிவன் பக்தர்களுக்கு ஞானத்தை அளித்து, அபயத்தை அருள்கிறான்.

Verse 55

सारंगं परशुं विभ्रत्प्रसन्नवदनः सदा । उमास्कन्देश्वरः शम्भुर्दिव्यरत्नविभूषणः

எப்போதும் பிரசன்ன முகத்துடன் வில் மற்றும் பரசுவைத் தாங்கி, தெய்வ ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சம்பு—உமாஸ்கந்தேஸ்வரன்—வழிபடத்தக்கவன்.

Verse 56

आभया भासयंल्लोकानविकुण्ठश्रियान्वितः । शक्तेरुत्सवभद्रे च संपूज्या सुंदरेश्वरी

அபயத்தால் உலகங்களை ஒளிரச் செய்து, குறையாத திருவுடன் கூடிய சுந்தரேஸ்வரியை சக்தியின் மங்களத் திருவிழாவில் முறையாக முழுமையாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 57

सर्वभूषणसंयुक्ता शृङ्गाररसवर्द्धनी । बालो गणपतिः पूज्यः पुरस्ताद्भूतिनन्दनः

எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மங்களமான சிருங்கார ரசத்தை வளர்க்கும் பூதிநந்தன பால கணபதியை முன்னிலையில் வழிபட வேண்டும்।

Verse 58

मदंतिकमलंकुर्वन्भक्ष्यैर्भोज्यैर्बहूदयैः । मत्पार्श्वमविमुंचंती शोणरेखांचितेक्षणा

என் அருகிலுள்ள இடத்தை பலவகை இனிப்புகளும் உணவுகளும் கொண்டு அலங்கரித்து, சிவந்த கோடுகளால் குறியிடப்பட்ட கண்களையுடைய அவள் என் பக்கத்தை விட்டு விலகாள்।

Verse 59

उत्सवार्था परा शक्तिरंतिकस्थैव पूज्यताम् । मुखरांघ्रिपतिः श्रीमान्नृत्यंस्तांडवपण्डितः

திருவிழாவிற்காக அருகில் நிற்கும் பராசக்தியை நிச்சயமாக வழிபட வேண்டும்; மேலும் ஒலிக்கும் திருவடிகளின் அதிபதி, தாண்டவத்தில் வல்ல நர்த்தனமாடும் ஸ்ரீமான் இறைவனும் போற்றத்தக்கவன்।

Verse 60

उत्सवार्थं समभ्यर्च्यश्चक्षुरग्रेऽमृतेश्वरः । शक्तिश्चान्या महाभागा संपूज्या भूविनायका

திருவிழாவிற்காக கண்முன்னே அம்ருதேஸ்வரரை முறையாக அர்ச்சித்து, மற்றொரு மகாபாக்ய சக்தியையும் பூவிநாயகன் (கணேசன்) ஐயும் முழுமையாக வழிபட வேண்டும்।

Verse 61

द्वारे नन्दी महाकालः पुरस्तात्सूर्यसंनिभः । भक्तानां मम सर्वेषां पूजनं चापि कल्प्यताम्

வாயிலில் நந்தியும் மகாகாலனும் வழிபடப்பட வேண்டும்; முன்னிலையில் சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடன் (தேவன்) நிற்கிறான். மேலும் என் எல்லா பக்தர்களுக்கும் பூஜை ஏற்பாடு செய்யப்படுக।

Verse 62

दक्षिणे मातरः पूज्या विघ्नशास्तृसमन्विताः । संपूज्यो नैरृते कोणे विघ्ननाशो विनायकाः

தெற்கு திசையில், விக்னங்களை ஒழுங்குபடுத்தும் அதிபதியுடன் மாத்ரு தேவியரை வழிபட வேண்டும். தென்மேற்கு மூலையில், விக்னநாசகன் விநாயகரை முறையாக முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 63

स्कन्दः शक्तिधरश्चैवैशानकोणे समर्च्यताम् । लिंगानि च मनोज्ञानि पूजनीयान्यनन्तरम्

ஈசான மூலையில், தெய்வீக வேல்தாங்கிய ஸ்கந்தனை நிச்சயமாக வழிபட வேண்டும். அதன் பின் மனம் கவரும் லிங்கங்களையும் வரிசையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 64

मंदिरं मम संपूज्य दक्षिणामूर्ति दक्षिणम् । पश्चिमे विष्णुरूपांकमग्निरूपान्वितं तथा

என் ஆலயத்தை முறையாக முழுமையாகப் பூஜித்த பின், தெற்கில் தக்ஷிணாமூர்த்தியை வழிபட வேண்டும். மேற்கில் விஷ்ணுரூபம் பொறிக்கப்பட்டதும், அக்்னிரூபத்துடன் இணைந்ததும் உள்ளது.

Verse 65

उत्तरे ब्रह्मरूपांकं पूर्वे सारंगभूयुतम् । सर्वदेवगुणोपेतं सर्वशक्तिसमन्वितम्

வடக்கில் பிரம்மரூபம் பொறிக்கப்பட்டது; கிழக்கில் சார்ங்கம் (வில்லு) உடன் இணைந்தது. அது எல்லாத் தேவகுணங்களும் நிறைந்ததும், அனைத்துச் சக்திகளும் ஒன்றியதும் ஆகும்.

Verse 66

अपीतकुचनाथायाः सर्वशक्तिसमन्वितम् । मंदिरं गुरु संपूज्य दिक्पालकवधूवृतम्

அனைத்துச் சக்திகளும் இணைந்த அபீதகுசநாதாவின் மதிப்பிற்குரிய ஆலயத்தை முறையாக முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்; அது திசைக்காவலர்களின் துணைவியரால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 67

मंदिरस्यावनार्थाय देवीर्वैभवनायकाः

கோவிலைப் பாதுகாப்பதற்காக, செல்வத்தின் தலைவிகளான தேவியர் உள்ளனர்.

Verse 68

क्षेत्रपालं तु संपूज्य सर्वावरणसंयुतम् । पुत्रस्य त्राणमायाता पूज्यारुणगिरीश्वरी

அனைத்து ஆவரணங்களுடன் க்ஷேத்ரபாலரை வழிபட்டு, போற்றுதலுக்குரிய அருணகிரி ஈஸ்வரி தன் மகனைக் காக்க வந்தாள்.

Verse 69

काली बहुविधाश्चान्या देवता विधिपालकाः । उत्सवा विविधाः कल्प्याः प्रतिमासमहोदयाः

பல வடிவங்களில் உள்ள காளி மற்றும் விதிகளைக் காக்கும் பிற தெய்வங்களையும் வழிபட வேண்டும்; ஒவ்வொரு மாதமும் பல்வேறு சிறப்பு விழாக்களை நடத்த வேண்டும்.

Verse 70

सृजस्व कन्यका दिव्याः शिवदेवार्हणे रताः । नृत्तगीतकलाभिज्ञा रूपसौभाग्यसंयुताः

சிவபெருமானை வழிபடுவதில் ஈடுபாடு கொண்ட, ஆடல் பாடல் கலைகளில் வல்ல, அழகும் நற்பேறும் கொண்ட தெய்வீகப் பெண்களைப் படைப்பாயாக.

Verse 71

चारुविभ्रमसंयुक्ताः कामदा नित्यपावनाः । शिष्यानादिश वेदज्ञान्सदाचारसमुज्ज्वलान्

அவர்கள் அழகிய நளினம் கொண்டவர்களாகவும், விரும்பியதை அருள்பவர்களாகவும், என்றும் தூய்மையானவர்களாகவும் இருக்கட்டும்; நல்லொழுக்கத்துடன் விளங்கும் வேதமறிந்த சீடர்களை நியமிப்பாயாக.

Verse 72

दिव्योपचारसंसिद्ध्यै सुभगाञ्छुद्धचेतसः । दीक्षितान्विमलाञ्छुद्धाञ्छैवागमविशारदान्

தெய்வீக உபசாரங்கள் நிறைவேறுவதற்காக, நல்வாழ்வுடைய, தூய மனத்தையுடைய, தீட்சை பெற்ற, மாசற்ற, பரிசுத்த—சைவ ஆகமங்களில் தேர்ந்தவர்களை நியமிக்க வேண்டும்।

Verse 73

शैवाचारप्रसिद्ध्यर्थमादिशाभ्यर्चने मम । मार्द्दलाञ्छांखिकान्वैणांस्तालिकान्वेणुवादकान्

சைவாசாரத்தின் புகழ் நிலைபெறவும், என் வழிபாட்டிற்கும், மிருதங்க வாத்தியக்காரர், சங்கு ஊதுபவர், வீணை வாசிப்பவர், தாளம் பிடிப்பவர், புல்லாங்குழல் வாசிப்பவர் ஆகியோரை நியமிக்க வேண்டும்।

Verse 74

शौल्बिकान्सृज सद्विद्यांश्चतुर्विद्याविशारदान् । क्षत्रियान्विविधान्वैश्याञ्छूद्रांश्च शिवसंमतान्

அளவியல் மற்றும் வேதி/கோவில் வடிவவியலில் தேர்ந்த ‘சௌல்பிகர்’களை உருவாக்கு—நல்ல ஞானம் உடையவர்களாகவும் நான்கு கல்வித் துறைகளில் தேர்ந்தவர்களாகவும்; மேலும் பலவகை க்ஷத்திரியர், வைசியர், சிவன் ஏற்ற சூத்திரர் ஆகியோரும் உருவாகட்டும்।

Verse 75

चत्वारश्च मठाः कल्प्याश्चतुर्दिक्तीर्थवासिनाम् । मुनीनां शिवभक्तानां निराशानां निवासतः

நான்கு திசைகளின் தீர்த்தங்களில் வாழும் சிவபக்தியும் ஆசையற்ற வைராக்யமும் கொண்ட முனிவர்கள் தங்குவதற்காக நான்கு மடங்கள் நிறுவப்பட வேண்டும்।

Verse 76

तेषु स्थिता मुनींद्रा मे रक्षंतु शिवपूजनम् । भिक्षमाणाः पुनः शैवा भक्ताः पाशुपता अपि

அம்மடங்களில் தங்கியுள்ள என் முனிவர்தலைவர்கள் சிவபூஜையைப் பாதுகாக்கட்டும்; மேலும் பிச்சையால் வாழும் சைவ பக்தர்கள்—பாசுபதர்களும் கூட—அதனைப் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 77

पालयंतु सदान्ये च युक्ताः कापालिका अपि । सर्वेषां जायमानानां जातानां संभविष्यताम्

மற்றவர்களும், எப்போதும் ஒழுக்கத்துடன் கூடிய காபாலிகர்களும், பிறக்கப்போகும், பிறந்த மற்றும் இனி வரப்போகும் அனைத்து உயிர்களுக்காகவும் இதைக் காக்கட்டும்.

Verse 78

अव्याहताज्ञमारक्ष्यमिदं स्थानं महीभृताम् । बकुलश्च महानत्र दृश्यते दिव्यभूरुहः

தடையற்ற கட்டளைகளைக் கொண்ட மன்னர்களால் இந்த இடம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; இங்கே ஒரு பெரிய மற்றும் தெய்வீக மகிழ மரம் காணப்படுகிறது.

Verse 79

अत्र भक्ता वितन्वन्तु शिवकार्यविनिश्चयम् । अत्र मे दीयते द्रव्यमप्रेक्षितपराप्तये

இங்கே பக்தர்கள் சிவபெருமானின் பணிகளை மேற்கொண்டு நிறைவேற்றட்டும்; இங்கே உயர்ந்த நன்மையை அடைவதற்காக எனக்குப் பொருட்கள் அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன.

Verse 80

यत्तदक्षय्यफलदमारक्ष्यं शिवसेवकैः । भक्तैर्विज्ञापितं चार्थं श्रोष्यामि पुरतः स्थितैः

அழியாத பலனைத் தருவதும், சிவத்தொண்டர்களால் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியதுமான அந்த விண்ணப்பத்தை, என் முன் நிற்பவர்களிடமிருந்து நான் கேட்பேன்.

Verse 81

सर्वं संपादयिष्यामि तेषां चित्तानुकूलकम् । अपराधसहस्राणि क्षंस्ये मां स्वर्चतामहम्

அவர்களின் மனதிற்குப் பிடித்தவாறு அனைத்தையும் நான் நிறைவேற்றுவேன். என்னைச் சிறப்பாக வழிபடுபவர்களின் ஆயிரக்கணக்கான குற்றங்களை நான் மன்னிப்பேன்.

Verse 82

आगमोक्ता च पूजेयं मानुषी निर्मिता यतः । ग्रहीष्ये तामहं सर्वामर्चां सर्वागमोदिताम्

இந்தப் பூஜை ஆகமங்களில் விதிக்கப்பட்டதும் மனிதரால் முறையாக அமைக்கப்பட்டதும் ஆகையால், எல்லா ஆகமங்களும் உரைத்த இந்த முழுமையான அர்ச்சனை முறையையும் நான் முழுதாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்।

Verse 83

संकल्पितं भवेत्कर्म प्रीतिकृन्मम सेवकैः । आगमार्थानशेषांस्त्वमालोक्य समयोचितान्

என் சேவகர்கள் சங்கல்பித்த கருமம் தொடங்கட்டும்; அது அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரட்டும். நீ எல்லா ஆகம விதிகளையும் ஆராய்ந்து, காலநிலைச் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு ஒழுங்குபடுத்து।

Verse 84

विधायाभ्यर्चनाभेदांल्लोकरक्षाकृते मुने । कर्तव्या महती पूजा पौर्णमास्यां तु सादरम्

முனிவரே, உலகரட்சைக்காக அர்ச்சனையின் வகைவேறுபாடுகளையும் முறைகளையும் நிறுவி, பௌர்ணமி நாளில் பக்தியுடன் ஒரு மகத்தான பூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 85

सत्राणि विविधान्यत्र कर्तव्यानि सहस्रशः । विविधानि च दानानि शक्त्या चैवास्य सन्निधौ

இங்கே ஆயிரமாயிரம் வகையான சத்திரங்கள் (தர்மார்த்த அன்னதானச் சேவை) நடத்தப்பட வேண்டும்; மேலும் அவருடைய சன்னிதியில், தம் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப, பலவகை தானங்களும் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 86

अव्युच्छिन्नप्रदीपस्य दातारो मम सन्निधौ । तेजोमयमिदं रूपं मम यांति न संशयः

என் சன்னிதியில் இடையறாத அகண்ட தீபத்தை அளிப்போர் என் ஒளிமயமான திருவுருவை அடைவார்கள்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 87

जलजं तरुजं पुष्पं कक्षजं च लतोद्भवम् । ददते ये च भक्त्या मे ते भविष्यंति भूभृतः

பக்தியுடன் எனக்கு நீரில் பிறந்த, மரங்களில் மலர்ந்த, புதர்களில் உண்டான, கொடிகளில் தோன்றிய மலர்களை அர்ப்பணிப்போர் எதிர்காலத்தில் பூமியைத் தாங்கும் அரசர்களாவர்।

Verse 88

तेषां पुरोगतः साक्षादहं जेष्यामि विद्विषः । यस्य यस्य तु देशस्य यो यो राजा तपोधिकः

அவர்களின் முன்பாக நான் நேரடியாகச் சென்று அவர்களுடைய பகைவர்களை வெல்வேன். மேலும் எந்த எந்த நாட்டில் எந்த எந்த அரசன் தவத்தில் சிறந்தவனோ—

Verse 89

तत्तत्समर्द्धितं रम्यं संभवं ददतेऽत्र मे । मत्संनिधिमुपागत्य दुरात्मानोऽपि भूमिपाः

இங்கே என் சன்னிதியில் அவர்கள் அதே செழுமையான, இனிய செல்வங்களை அடைகிறார்கள். எனக்கு அருகே வந்தால் தீய மனமுடைய அரசர்களும்—

Verse 90

शिवभक्ता भृशं पूर्णा भविष्यंति न संशयः

சந்தேகமில்லை; சிவபக்தர்கள் மிகுந்த நிறைவும் கृतார்த்தமும் அடைவார்கள்।

Verse 91

इति शंभुमुखोत्थितं वचः समुपश्रुत्य विधूतकल्मषः । अहमानतवान्व्यजिज्ञपं कुतुकाच्छोणगिरीश्वरं शिवम्

சம்புவின் வாயிலிருந்து எழுந்த வாக்குகளை கேட்டதும் என் பாவங்கள் நீங்கின. பின்னர் நான் வணங்கி, ஆவலால் சோணகிரீஸ்வரன் சிவனை வினவினேன்।