Adhyaya 34

Verse 1

स्कंद उवाच । आकर्णय क्षोणिसुर यथा स्थाणुरचीकरत् । गंगावरणयोः पुण्यात्संभेदात्तीर्थभूमिकाम्

ஸ்கந்தன் கூறினான்—ஓ க்ஷோணிசுர (அரசே), கேள்; கங்கை மற்றும் வருணை ஆகியவற்றின் புனித சங்கமத்தால் எழுந்த தீர்த்தபூமியை ஸ்தாணு (சிவன்) எவ்வாறு நிறுவினான்.

Verse 2

संगमे तत्र निष्णातः संगमेशं समर्च्य च । नरो न जातु जननी गर्भसंगमवाप्नुयात्

அந்த சங்கமத்தில் நீராடி, சங்கமேசரை முறையாக வழிபட்டால், மனிதன் இனி ஒருபோதும் தாயின் கருப்பையின் ‘சங்கமம்’ அடையான்—அதாவது மறுபிறவி இல்லை।

Verse 3

तत्र पादोदकं तीर्थं यत्र देवेन शार्ङ्गिणा । आदौ पादौ क्षलितौ तु मंदराच्चागतेन यत्

அங்கே ‘பாதோதகம்’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; மந்தர மலைத்திலிருந்து வந்த நீரால் சார்ங்கிணன் (விஷ்ணு) முதலில் தன் திருவடிகளை கழுவிய இடம் அது।

Verse 4

विप्णुपादोदके तीर्थे वारिकार्यं करोति यः । व्यतीपातेन नियतं भूयः सांसारिकी गतिः

விஷ்ணுவின் பாதோதகத் தீர்த்தத்தில் யார் ஜலதர்ப்பண முதலிய வாரிகாரியம் செய்கிறாரோ, அது அசுப வ்யதீபாத காலத்தில் செய்யப்பட்டால், அவர் நிச்சயமாக மீண்டும் சம்சாரச் சுழலில் வீழ்வார்.

Verse 5

कृतपादोदक स्नानः कृतकेशवपूजनः । वीतसंसारवसतिः काश्यामासीन्नरोत्तमः

பாதோதகத்தில் நீராடி, கேசவனை வழிபட்டு, அந்த நரசிறந்தவன் சம்சார வாசத்திலிருந்து விடுபட்டு காசியில் தங்கினான்.

Verse 6

काश्यां सा भूमिरुद्दिष्टा श्वेतद्वीप इति द्विजैः । तत्र पुण्यार्जनं कृत्वा श्वेतद्वीपाधिपो भवेत्

காசியில் அந்த நிலப்பகுதியை இருபிறப்பினர் ‘ஸ்வேதத்வீபம்’ என்று கூறுவர்; அங்கே புண்ணியம் சேர்த்தால் ஸ்வேதத்வீபத்தின் அதிபதியாகிறான்.

Verse 7

ततः पादोदकात्तीर्थात्तीर्थं क्षीराब्धिसंज्ञकम् । तत्रार्जित महापुण्यो वसेत्क्षीराब्धिरोधसि

பின்னர் பாதோதகத் தீர்த்தத்திலிருந்து ‘க்ஷீராப்தி’ எனப்படும் மற்றொரு தீர்த்தம் உண்டு; அங்கே மகாபுண்ணியம் பெற்றவன் க்ஷீராப்தியின் கரையில் வாசிப்பான்.

Verse 8

क्षीरोदाद्दक्षिणेभागे तीर्थं शंखाख्यनुत्तमम् । तत्र स्नातो भवेन्नूनं नाशंखादिनिधेः पतिः

க்ஷீரோதத்தின் தெற்கு பகுதியில் ‘சங்கு’ எனப்படும் ஒப்பற்ற தீர்த்தம் உள்ளது; அங்கே நீராடுபவன் நிச்சயமாக சங்கு முதலிய நிதிகளின் அதிபதியாகிறான்.

Verse 9

अर्वाक्च शंखतीर्थाद्वै चक्रतीर्थमनुत्तमम् । संसारचक्रे न पतेत्तत्तीर्थजलमज्जनात्

சங்கதீர்த்தத்தின் அருகே ஒப்பற்ற சக்கரதீர்த்தம் உள்ளது. அந்த தீர்த்தநீரில் மூழ்கி நீராடினால் உயிர் மீண்டும் சம்சாரச் சக்கரத்தில் விழாது.

Verse 10

गदातीर्थं तदग्रे तु संसारगदनाशनम् । तत्र श्राद्धादिकरणात्पश्येद्देवं गदाधरम्

அதன் முன்னே கதாதீர்த்தம் உள்ளது; அது சம்சாரமெனும் நோயை அழிக்கும். அங்கே ஸ்ராத்தம் முதலிய கர்மங்கள் செய்தால் பக்தன் கதாதரப் பெருமானை தரிசிப்பான்.

Verse 11

पद्माकृत्पद्मतीर्थं च तदग्रे पितृतृप्तिकृत् । तत्र स्नानादिकरणात्प्राप्नुयादघसंक्षयम्

அடுத்ததாக தாமரை வடிவான பத்மதீர்த்தம்; அது பித்ருக்களை திருப்திப்படுத்தும். அங்கே நீராடி விதிக்கர்மங்கள் செய்தால் பாவம் குறையும்.

Verse 12

ततस्तीर्थं महालक्ष्म्या महापुण्यफलप्रदम् । तत्राभ्यर्च्य महालक्ष्मीं निर्वाणकमलां लभेत्

பின்பு மகாலக்ஷ்மியின் தீர்த்தம்; அது மஹாபுண்யத்தின் பலனை அளிக்கும். அங்கே மகாலக்ஷ்மியை அர்ச்சித்தால் நிர்வாணத் தாமரையை அடைவான்.

Verse 13

ततो गारुत्मतं तीर्थं संसारगरनाशनम् । कृतोदकक्रियस्तत्र वैकुंठे वसतिं लभेत्

அதன்பின் காருத்மத தீர்த்தம்; அது சம்சார விஷத்தை அழிக்கும். அங்கே உதககிரியைகள் செய்தவன் வைகுண்டத்தில் வாசம் பெறுவான்.

Verse 14

पंचतीर्थ्यां नरः स्नात्वा न देहं पांचभौतिकम् । गृह्णाति जातुचित्काश्यां पंचास्योवाथ जायते

பஞ்சதீர்த்தியில் நீராடியவன் காசியில் மீண்டும் எப்போதும் பஞ்சபௌதிக உடலை ஏற்கான்; மாறாக ‘பஞ்சாஸ்ய’ தெய்வீக ரூபம் பெறுவான்.

Verse 15

प्रह्लादतीर्थं तद्याम्ये महाभक्तिफलप्रदम् । तत्र वै स्नानमात्रेण विष्णोः प्रियतरो भवेत्

அதன் தெற்கில் பிரஹ்லாத தீர்த்தம் உள்ளது; அது மகாபக்தியின் பலனை அளிக்கும். அங்கு வெறும் நீராடுதலாலேயே விஷ்ணுவுக்கு மிகப் பிரியனாவான்.

Verse 16

अंबरीषं ततस्तीर्थं महापातकनाशनम् । तत्र वै शुभकर्माणो जना नो गर्भभाजनम्

அடுத்து அம்பரீஷ தீர்த்தம்; அது மகாபாதகங்களை அழிப்பது. அங்கு நற்கருமங்களில் ஈடுபடுவோர் மீண்டும் கருப்பைச் சேர்தல் (மறுபிறவி) அடையார்.

Verse 17

आदित्यकेशवं नाम तदग्रे तीर्थमुत्तमम् । कृताभिषेकस्तत्रापि लभेत्स्वर्गाभिषेचनम्

அதற்கு அடுத்து ‘ஆதித்ய-கேசவ’ எனப்படும் சிறந்த தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு அபிஷேகம் செய்தவன் சொர்க்கத்தில் அபிஷேகப் பெருமை பெறுவான்.

Verse 18

दत्तात्रेयस्य तत्रास्ति तीर्थं त्रैलोक्यपावनम् । योगसिद्धिं लभे तत्र स्नानमात्रेण भावतः

அங்கு தத்தாத்ரேய தீர்த்தமும் உள்ளது; அது மூவுலகையும் தூய்மைப்படுத்தும். பக்தி உணர்வுடன் அங்கு வெறும் நீராடுதலாலேயே யோகசித்தி உறுதியாகக் கிடைக்கும்.

Verse 19

ततो नारदतीर्थं च ब्रह्मविद्यैककारणम् । तत्र स्नानेन मुक्तः स्याद्दृष्ट्वा नारदकेशवम्

அதன்பின் நாரத-தீர்த்தம் உள்ளது; அது பிரம்மவித்தைக்கு ஒரே காரணமெனப் போற்றப்படுகிறது. அங்கே நீராடி, நாரத-கேசவனை தரிசித்தால் மனிதன் முக்தி அடைவான்.

Verse 20

ततो वामनतीर्थं च विष्णुसान्निध्यहेतुकम् । तत्र श्राद्धविधानेन मुच्यते पितृजादृणात्

அதன்பின் வாமன-தீர்த்தம்; அது விஷ்ணுவின் சான்னித்யத்தை அளிக்கும் காரணம். அங்கே ஸ்ராத்த விதியைச் செய்தால் பித்ரு-கடனிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 21

नरनारायणाख्यं हि ततस्तीर्थं शुभप्रदम् । तत्तीर्थमज्जनात्पुंसां गर्भवासः सुदुर्लभः

அதன்பின் நர-நாராயணன் எனப்படும் தீர்த்தம் உள்ளது; அது மங்களத்தை அளிப்பது. அந்த தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதருக்கு கர்ப்பவாசம் (மறுபிறப்பு) மிக அரிதாகும்.

Verse 22

यज्ञवाराहतीर्थं च ततो दक्षिणतः शुभम् । यत्र स्नातस्य वै पुंसां राजसूयफलं ध्रुवम्

அதிலிருந்து தெற்கே மங்களமான யஜ்ஞ-வராஹ தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே நீராடுபவர்க்கு ராஜசூய யாகத்தின் பலன் உறுதியாகக் கிடைக்கும்.

Verse 23

विदारनारसिंहाख्यं तीर्थं तत्रास्ति पावनम् । यत्रैकस्नानतो नश्येदघ जन्मशतार्जितम्

அங்கே விதார-நரசிம்ஹன் எனப்படும் புனித தீர்த்தமும் உள்ளது. அங்கே ஒருமுறை நீராடினாலே நூறு பிறவிகளில் சேர்த்த பாவம் அழியும்.

Verse 24

गोपीगोविंदतीर्थं च ततो वैष्णवलोकदम् । यस्मिन्स्नातो नरो विद्वान्न विंद्याद्गर्भवेदनम्

அதன்பின் கோபி-கோவிந்த தீர்த்தம்; அது வைஷ்ணவலோகத்தை அளிக்கும். அங்கே நீராடும் ஞானி மனிதன் மீண்டும் கர்ப்பவேதனையை அனுபவிக்கான்.

Verse 25

लक्ष्मीनृसिंहतीर्थं च गोपीगोविंद दक्षिणे । निर्वाणलक्ष्म्या यत्रत्यो व्रियते तु नरोत्तमः

கோபி-கோவிந்தத்தின் தெற்கில் லக்ஷ்மீ-நரசிம்ம தீர்த்தமும் உள்ளது. அங்கே உடலை விடும் நரசிறந்தவன் நிர்வாண-லக்ஷ்மி, அதாவது மோட்சச் செல்வத்தை அடைகிறான்.

Verse 26

तद्दक्षिणायां काष्ठायां शेषतीर्थमनुत्तमम् । महापापौघ शेषोपि न तिष्ठेद्यन्निमज्जनात्

அதன் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள காஷ்டாவில் ஒப்பற்ற சேஷ தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே மூழ்கினால் மகாபாபப் பெருக்கின் மீதமுள்ள சுவடும் நிலைக்காது.

Verse 27

शंखमाधवतीर्थं च तद्याम्यां दिशि चोत्तमम् । तत्तीर्थसेवनान्नृणां कुतः पापभयं महत्

மேலும் தெற்குத் திசையில் சிறந்த சங்க-மாதவ தீர்த்தம் உள்ளது. அந்தத் தீர்த்தத்தை நாடி சேவிப்போர்க்கு மகாபாபப் பயம் எங்கே உண்டாகும்?

Verse 28

ततोपि पावनतरं तीर्थं तत्क्षणसिद्धिदम् । नीलग्रीवाख्यमतुलं तत्स्नायी सर्वदा शुचिः

அவற்றைவிடவும் மிகப் புனிதமான, கணநேரத்தில் சித்தி அளிக்கும் ஒரு தீர்த்தம் உள்ளது. அது ஒப்பற்ற ‘நீலக்ரீவ’ எனப்படும்; அங்கே நீராடுபவன் எப்போதும் தூய்மையுடன் இருப்பான்.

Verse 29

तत्रोद्दालकतीर्थं च सर्वाघौघ विनाशनम् । ददाति महतीमृद्धिं स्नानमात्रेण तन्नृणाम्

அங்கே உத்தாலக தீர்த்தம் உள்ளது; அது பாவக் கூட்டத்தின் பெருக்கை அழிப்பது. அங்கே வெறும் நீராடுதலாலேயே மனிதர்க்கு மாபெரும் செழிப்பு மற்றும் நலன் அருளப்படுகிறது.

Verse 30

ततः सांख्याख्य तीर्थं च सांख्येश्वर समीपतः । तत्तीर्थसेवनात्पुंसां सांख्ययोगः प्रसीदति

அதன்பின் ‘சாங்க்ய’ எனப்படும் தீர்த்தம் சாங்க்யேஸ்வரரின் அருகில் உள்ளது. அந்தத் தீர்த்தத்தை அணுகி சேவித்தால் மனிதர்க்கு சாங்க்யயோகம் (விவேக மார்க்கம்) தெளிவும் அருளும் பெறும்.

Verse 31

स्वर्लोकाद्यत्र संलीनः स्वयं देव उमापतिः । अतः स्वर्लीनतीर्थं च स्वर्लीनेश्वर सन्निधौ

எங்கே ஸ்வர்கலோகத்திலிருந்தே தாமே உமாபதி (சிவன்) லயித்தார் எனக் கூறப்படுகிறது. ஆகவே ஸ்வர்லீனேஸ்வரரின் சன்னிதியில் அது ‘ஸ்வர்லீன தீர்த்தம்’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 32

तत्र स्नानेन दानेन श्रद्धया द्विजभोजनैः । जपहोमार्चनैः पुंसामक्षयं सर्वमेव हि

அங்கே நீராடுதல், தானம், நம்பிக்கையுடன் செய்யும் செயல்கள், பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம், மேலும் ஜபம்-ஹோமம்-அர்ச்சனை ஆகியவற்றால்—மனிதர்க்கு அனைத்தும் நிச்சயமாக அழியாப் புண்ணியமாகிறது.

Verse 33

महिषासुरतीर्थं च तत्समीपेति पावनम् । यत्र तप्त्वा स दैत्येंद्रो विजिग्ये सकलान्सुरान्

அதன் அருகில் தூய்மையான ‘மஹிஷாசுர தீர்த்தம்’ உள்ளது; அங்கே தவம் செய்து அந்த தைத்யேந்திரன் எல்லா தேவர்களையும் வென்றான்.

Verse 34

तत्तीर्थसेवकोद्यापि नारिभिः परिभूयते । न पातकैर्महद्भिश्च प्रार्थितं च फलं लभेत्

அத் தீர்த்தத்தைச் சேவிப்பவன் பெண்களால் இகழப்பட்டாலும், அவன் மகாபாதகங்களால் மாசுபடான்; அவன் வேண்டிய பலனையும் நிச்சயமாக அடைவான்.

Verse 35

बाणतीर्थं च तस्यारात्तत्सहस्रभुजप्रदम् । तत्र स्नातो नरो भक्तिं प्राप्नुयाच्छांभवीं स्थिराम्

அதன் அருகில் ‘பாண தீர்த்தம்’ உள்ளது; அது ‘சஹஸ்ரபுஜ’—அதாவது அபூர்வ வல்லமை—அளிக்கிறது. அங்கு நீராடும் மனிதன் சம்பு (சிவன்) மீது நிலையான பக்தியை அடைவான்.

Verse 36

गोप्रतारेश्वरं नाम तदग्रे तीर्थमुत्तमम् । अपुत्रोपि तरेद्यत्र स्नातो वैतरणीं सुखम्

அதன் முன்புறம் ‘கோப்ரதாரேஸ்வர’ எனும் சிறந்த தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு நீராடினால், புத்திரமில்லாதவனும் வைதரணியை எளிதில் கடக்கிறான்.

Verse 37

तीर्थं हिरण्यगर्भाख्यं तद्याम्ये सर्वपापहृत् । तत्र स्नातो हिरण्येन मुच्यते न कदाचन

தெற்கில் ‘ஹிரண்யகர்ப’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அது எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும். அங்கு நீராடுபவன் ‘ஹிரண்ய’—செல்வ ஆசை எனும் கட்டுகளால்—மீண்டும் ஒருபோதும் கட்டுப்படான்.

Verse 38

ततः प्रणवतीर्थं च सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । जीवन्मुक्तो भवेत्तत्र स्नानमात्रेण मानवः

அதன்பின் ‘ப்ரணவ தீர்த்தம்’ வருகிறது; அது எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் சிறந்ததிலும் சிறந்தது. அங்கு வெறும் நீராடுதலாலேயே மனிதன் ஜீவன்முக்தன் ஆகிறான்.

Verse 39

ततः पिशंगिला तीर्थं दर्शनादपि पापहृत् । मुने ममाधिष्ठानं वै तदगस्तेऽति सिद्धिदम्

அதன்பின் ‘பிசங்கிலா’ எனும் தீர்த்தம்; அதன் தரிசனமட்டுமே பாவத்தை அகற்றும். முனிவரே, அது உண்மையில் என் அதிஷ்டானமே—அகஸ்தியரே, உமக்கு அறிந்த—பரமசித்தி அளிப்பது.

Verse 40

स्नात्वा पिशंगिला तीर्थे दत्त्वा दानं च किंचन । किं शोचति कृतात्पापादन्यत्रापि मृतो यदि

பிசங்கிலா தீர்த்தத்தில் நீராடி, சிறிதளவு தானமும் அளித்தவன், முன்செய்த பாவங்களை எண்ணி ஏன் வருந்த வேண்டும்? அவன் வேறிடத்தில் இறந்தாலும் வருத்தம் வேண்டாம்.

Verse 41

यो वै पिशंगिला तीर्थे स्नात्वा मामर्चयिष्यति । भविष्यति स मे मित्त्रं मित्रतेजः समप्रभम्

யார் பிசங்கிலா தீர்த்தத்தில் நீராடி அங்கே என்னை வழிபடுகிறாரோ, அவர் என் நண்பனாவார்—நட்பின் தேஜஸ்ஸுக்கு ஒப்ப ஒளிவிடுவார்.

Verse 42

ततस्त्रैविष्टपीदृष्टि निर्मलीकृत पुष्कलम् । तीर्थं पिलिपिलाख्यं वै मनोमलविनाशनम्

அதன்பின் ‘பிலிபிலா’ எனப்படும் வளமிகு தீர்த்தம் உள்ளது; விண்ணுலகத் தேவர்களின் தரிசனத்தால் அது தூய்மையடைந்து, மனமாசை அழிக்கிறது.

Verse 43

तत्र श्राद्धादिकरणाद्दीनानाथ प्रतर्पणात् । महतीं श्रियमाप्नोति मानवोतीव निश्चलाम्

அங்கே ஸ்ராத்தம் முதலிய கர்மங்களைச் செய்து, ஏழை மற்றும் ஆதரவற்றவர்களைத் திருப்திப்படுத்தினால், மனிதன் மகத்தான செல்வத்தை அடைவான்—மிகவும் நிலையானதாக.

Verse 44

ततो नागेश्वरं तीर्थं महाघपरिशोधनम् । तत्तीर्थमज्जनादेव भवेत्सर्वाघसंक्षयः

அதன்பின் நாகேஸ்வர தீர்த்தம் வருகிறது; அது மகாபாபங்களைச் சுத்திகரிப்பது. அந்தப் புனித நீரில் மூழ்கி நீராடுவதாலேயே எல்லாப் பாவங்களும் அழிகின்றன.

Verse 45

तद्दक्षिणे महापुण्यं कर्णादित्याख्यमुत्तमम् । तीर्थं यत्राप्लुतो मर्त्यो भास्करीं श्रियमावहेत्

அதன் தெற்கில் மிகப் புண்ணியமிக்க, உத்தமமான ‘கர்ணாதித்ய’ எனப்படும் தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே நீராடும் மனிதன் சூரிய ஒளிச்செல்வமும் செழிப்பும் பெறுவான்.

Verse 46

ततो भैरवतीर्थं च महाघौघक्षयप्रदम् । चतुरर्थोदयकरं सर्वविघ्ननिवारणम्

அதன்பின் பைரவ தீர்த்தம்; அது மகாபாபங்களின் பெருக்கை அழிப்பது. அது தர்மம்-அர்த்தம்-காமம்-மோட்சம் எனும் நான்கு புருஷார்த்தங்களின் உயர்வைத் தரி, எல்லா தடைகளையும் நீக்கும்.

Verse 47

भौमाष्टम्यां तत्र नरः स्नात्वा संतर्पयेत्पितॄन् । दृष्ट्वा च भैरवं कालं कलिं कालं च संजयेत्

பௌமாஷ்டமி நாளில் அங்கே மனிதன் நீராடி பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். காலரூபமான பைரவனைத் தரிசித்தால், அவன் கலியையும் வென்று, காலத்தையும் வெல்வான்.

Verse 48

तीर्थं खर्वनृसिंहाख्यं तीर्थाद्भरवतः पुरः । तत्र स्नातस्य वै पुंसः कुतोघजनितं भयम्

பைரவ தீர்த்தத்தின் முன்பாக ‘கர்வ-நரசிம்ஹ’ எனப்படும் தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே நீராடிய மனிதனுக்கு பாவத்தால் உண்டாகும் பயம் எங்கே நிலைக்கும்?

Verse 49

मृकंडस्य मुनेस्तीर्थं तद्याम्यामतिनिर्मलम । तत्र स्नानेन मर्त्यानां नापायमरणं क्वचित्

தெற்குத் திசையில் ம்ருகண்ட முனிவரின் மிகத் தூய தீர்த்தம் விளங்குகிறது. அங்கே நீராடினால் மனிதர்க்கு எந்நாளும் அபாயமோ அசுபமோ தரும் மரணம் நேராது.

Verse 50

ततः पंचनदाख्यं वै सर्वतीर्थनिषेवितम् । तीर्थं यत्र नरः स्नात्वा न संसारी पुनर्भवेत्

அதன்பின் ‘பஞ்சநத’ எனப்படும் தீர்த்தம் வருகிறது; அது எல்லாத் தீர்த்தங்களாலும் போற்றப்பட்டு நாடப்படுவது. அங்கே நீராடியவன் மீண்டும் சம்சாரப் பந்தத்தில் அகப்படான்.

Verse 51

ब्रह्मांडोदरवर्तीनि यानि तीर्थानि सर्वतः । ऊर्जे यत्र समायांति स्वाघौघ परिनुत्तये

பிரபஞ்சப் பரப்பில் எங்கெங்கும் உள்ள தீர்த்தங்கள் அனைத்தும், ஊர்ஜ (கார்த்திக) மாதத்தில் அங்கே வந்து கூடுகின்றன; தங்களின் சேர்க்கைப் பாவக் குவியலை அகற்றுவதற்காக.

Verse 52

सर्वदा यत्र सर्वाणि दशम्यादिदिनत्रयम् । तिष्ठंति तीर्थवर्याणि निजनैर्मल्यहेतवे

அது அத்தகைய இடம்; அங்கே எப்போதும் தசமி முதலான மூன்று நாட்கள் உயர்ந்த தீர்த்தங்கள் தங்களின் தூய்மைக்காகத் தங்குகின்றன.

Verse 53

भूरिशः सर्वतीर्थानि मध्य काशि पदेपदे । परं पांचनदः कैश्चिन्महिमानापि कुत्रचित्

காசியின் நடுவில் அடியடியாக எண்ணற்ற தீர்த்தங்கள் உள்ளன; ஆயினும் பஞ்சநதமே பரமம்—அதன் மகிமை எங்கும் ஒப்பற்றது என்று சிலர் உரைக்கின்றனர்.

Verse 54

अप्येकं कार्तिकस्याहस्तत्र वै सफलीकृतम् । जपहोमार्चनादानैः कृतकृत्यास्त एव हि

அங்கே கார்த்திக மாதத்தில் ஒரு நாளே கழித்தாலும் அது நிச்சயமாகப் பயனளிக்கிறது. ஜபம், ஹோமம், அர்ச்சனை, தானம் ஆகியவற்றால் அவர்கள் கृतக்ருத்யர் ஆவர்.

Verse 55

सर्वाण्यपि च तीर्थानि युगपत्तुलितान्यपि । नाधिजन्मुः पंचनद्याः कलाया अपि तुल्यताम्

எல்லா தீர்த்தங்களையும் ஒரே நேரத்தில் எடைபோட்டாலும், பஞ்சநதையின் புண்ணிய-மகிமையின் ஒரு கலையளவிற்கும் சமமாகாது.

Verse 56

स्नात्वा पांचनदे तीर्थे दृष्ट्वा वै बिंदुमाधवम् । न जातु जायते धीमाञ्जननी जठराजिरे

பஞ்சநதா தீர்த்தத்தில் நீராடி, பிந்துமாதவனைத் தரிசித்த ஞானி, இனி ஒருபோதும் தாயின் கருப்பை எனும் வயிற்றுச் சிறையில் பிறப்பதில்லை.

Verse 57

ततो ज्ञानहदं तीर्थं जडानामपि जाड्यहृत् । तत्र स्नातो नरो जातु ज्ञानभ्रंशं न चाप्नुयात्

அதன்பின் ‘ஞானஹத’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அது மந்தரின் மந்தத்தையும் அகற்றும். அங்கே நீராடிய மனிதன் ஒருபோதும் ஞானச் சிதைவடையான்.

Verse 58

तत्र ज्ञानह्रदे स्नात्वा दृष्ट्वा ज्ञानेश्वरं नरः । ज्ञानं तदधिगच्छेद्वै येन नो बाध्यते पुनः

அங்கே ஞானஹ்ரதத்தில் நீராடி, ஞானேஸ்வரனைத் தரிசித்த மனிதன், இனி மீண்டும் துன்புறாதவாறு அந்த ஞானத்தை நிச்சயமாக அடைகிறான்.

Verse 59

ततोस्ति मंगलं तीर्थं सर्वामंगलनाशनम् । तत्रावगाहनं कृत्वा भवेन्मंगलभाजनम्

அதன்பின் ‘மங்கள’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அது எல்லா அமங்களத்தையும் அழிப்பது. அங்கே முழுகி நீராடினால் ஒருவர் மங்களத்தின் பாத்திரமாகிறார்.

Verse 60

अमंगलानि नश्येयुर्भवेयुर्मंगलानि च । स्नातुर्वै मंगले तीर्थे नमस्कर्तुश्च मंगलम्

அமங்களங்கள் அழிந்து மங்களப் பயன்கள் தோன்றும். மங்கள தீர்த்தத்தில் நீராடுபவருக்கும் அங்கே வணங்குபவருக்கும் மங்களம் உறுதியாகும்.

Verse 61

मयूखमालिनस्तीर्थं तदग्रे मलनाशनम् । तत्राप्लुतो गभस्तीशं विलोक्य विमलो भवेत्

‘மயூகமாலின்’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அதன் முன்னே ‘மலநாசன’ எனும் மற்றொரு தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே நீராடி கபஸ்தீசனை தரிசித்தால் ஒருவர் தூய்மையடைவார்.

Verse 62

मखतीर्थं तु तत्रैव मखैश्वर समीपतः । मखजं पुण्यमाप्नोति तत्र स्नातो नरोत्तमः

அங்கேயே மகேஸ்வரன் அருகில் ‘மக தீர்த்தம்’ உள்ளது. அங்கே நீராடும் சிறந்த மனிதன் யாகத்தால் உண்டாகும் புண்ணியத்தை அடைவான்.

Verse 63

तत्पार्श्वे बिंदुतीर्थं च परमज्ञानकारणम् । तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा लभेत्सुकृतमुत्तमम्

அதன் அருகில் ‘பிந்து தீர்த்தம்’ உள்ளது; அது பரம ஞானத்திற்குக் காரணம். அங்கே ஸ்ராத்தம் முதலிய கர்மங்களைச் செய்தால் உயர்ந்த சுக்ருதப் புண்ணியம் கிடைக்கும்.

Verse 64

पिप्पलादस्य च मुनेस्तीर्थं तद्याम्यदिक्स्थितम् । स्नात्वा शनेर्दिने तत्र दृष्ट्वावै पिप्पलेश्वरम्

தெற்குத் திசையில் முனி பிப்பலாதரின் தீர்த்தம் அமைந்துள்ளது. சனிக்கிழமையில் அங்கு நீராடி பிப்பலேஸ்வரரை தரிசித்தால் கூறிய பலன் கிடைக்கும்.

Verse 65

पिप्पलं तत्र सेवित्वा अश्वत्थ इति मंत्रतः । शनिपीडां न लभते दुःस्वप्नं चापि नाशयेत्

அங்கு ‘அஸ்வத்த’ மந்திரத்தை ஜபித்து அரசமரத்தை (பிப்பலம்) சேவித்தால் சனியின் பீடை வராது; தீய கனவுகளும் அழியும்.

Verse 66

ततस्ताम्रवराहाख्यं तीर्थं चैवातिपावनम् । यत्र स्नानेन दानेन न मज्जेदघसागरे

பின்னர் ‘தாம்ர-வராஹ’ எனப்படும் மிகப் புனிதமான தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு நீராடி தானம் செய்தால் பாவக் கடலில் மூழ்கமாட்டான்.

Verse 67

तदग्रे कालगंगा च कलिकल्मषनाशिनी । तस्यां स्नात्वा नरो धीमांस्तत्क्षणान्निरघो भवेत्

அதன் முன்புறம் ‘காலகங்கை’ உள்ளது; அது கலியுகக் கல்மஷத்தை அழிக்கிறது. அதில் நீராடும் ஞானி அந்தக் கணமே பாவமற்றவனாகிறான்.

Verse 68

इंद्रद्युम्नं महातीर्थमिंद्रद्युम्नेश्वराग्रतः । तोयकृत्यं तत्र कृत्वा लोकमैंद्रमवाप्नुयात

இந்த்ரத்யும்னேஸ்வரரின் முன் ‘இந்த்ரத்யும்ன’ எனும் மகாதீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு நீர்க் கிரியைகள் (தர்ப்பணாதி) செய்து இந்திரலோகத்தை அடையலாம்.

Verse 69

ततस्तु रामतीर्थं च वीररामेश्वराग्रतः । तत्तीर्थस्नानमात्रेण वैष्णवं लोकमाप्नुयात्

பின்னர் வீர ராமேஸ்வரருக்கு முன்னால் ராம தீர்த்தம் உள்ளது. அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடுவதன் மூலம் ஒருவர் வைணவ உலகத்தை அடைகிறார்.

Verse 70

तत ऐक्ष्वाकवं तीर्थं सर्वाघौघविनाशनम् । तत्र स्नानेन पूतात्मा जायते मनुजोत्तमः

பின்னர் அனைத்து பாவங்களையும் அழிக்கும் ஐக்ஷ்வாகவ தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு நீராடுவதால் ஆன்மா தூய்மையடைந்து மனிதர்களில் சிறந்தவனாகிறான்.

Verse 71

मरुत्ततीर्थं तत्प्रांते मरुत्तेश्वरसन्निधो । तत्र स्नात्वा तमर्च्येशं महदैश्वर्यमाप्नुयात्

அதன் எல்லையில் மருத்தேஸ்வரருக்கு அருகில் மருத்த தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு நீராடி அந்த இறைவனை வழிபட்டால் பெரும் செல்வத்தை அடையலாம்.

Verse 72

मैत्रावरुणतीर्थं च ततः पातकनाशनम् । तत्र पिंडप्रदानेन पितॄणां भवति प्रियः

பின்னர் பாவங்களை அழிக்கும் மைத்ராவருண தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு பிண்டம் அளிப்பதன் மூலம், ஒருவர் முன்னோர்களுக்குப் பிரியமானவர் ஆகிறார்.

Verse 73

ततोग्नितीर्थविमलमग्नीश पुरतो महत् । अग्निलोकमवाप्नोति तत्तीर्थपरिमज्जनात्

பின்னர் அக்னீசருக்கு முன்னால் மாசற்ற, பெரிய அக்னி தீர்த்தம் உள்ளது. அந்தத் தீர்த்தத்தில் மூழ்கி நீராடுவதால் அக்னி லோகத்தை அடையலாம்.

Verse 74

अंगारतीर्थं तत्रैव अंगारेश्वरसन्निधौ । तत्रांगार चतुर्थ्यां नु स्नात्वा निष्पापतामियात्

அங்காரேஸ்வரருக்கு அருகில் அங்கார தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு அங்காரக சதுர்த்தியன்று நீராடினால் பாவங்கள் நீங்கும்.

Verse 75

ततो वै कलितीर्थं च कलशेश्वरसन्निधौ । स्नात्वा तल्लिंगमभ्यर्च्य कलिकालान्न बिभ्यति

அதன்பின் கலசேஸ்வரருக்கு அருகில் கலிதீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு நீராடி அந்த லிங்கத்தை வழிபட்டால் கலிகால பயம் இருக்காது.

Verse 76

चंद्रतीर्थं च तत्रैव चंद्रेश्वरसमीपतः । तत्र स्नात्वार्च्य चंद्रेशं चंद्रलोकमवाप्नुयात्

அங்கேயே சந்திரேஸ்வரருக்கு அருகில் சந்திர தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு நீராடி சந்திரேஸ்வரரை வழிபட்டால் சந்திரலோகம் கிட்டும்.

Verse 77

तदग्रे वीरतीर्थं च वीरेश्वर समीपतः । यदुक्तं प्राक्तवपुरस्तीर्थानामुत्तमं परम्

அதற்கு முன்னால் வீரேஸ்வரருக்கு அருகில் வீரதீர்த்தம் உள்ளது. இது தீர்த்தங்களில் மிகச் சிறந்தது என்று முன்பே கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 78

विघ्नेशतीर्थं च ततः सर्वविघ्नविघातकृत् । जातुचित्तत्र संस्नातो न विघ्नैरभिभूयते

அதன்பின் அனைத்து தடைகளையும் நீக்கும் விக்னேஷ தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு நீராடுபவர் ஒருபோதும் தடைகளால் பாதிக்கப்படுவதில்லை.

Verse 79

हरिश्चंद्रस्य राजर्षस्ततस्तीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातो नरो जातु न सत्याच्चयवते कचित्

அதன்பின் ராஜரிஷி ஹரிச்சந்திரரின் ஒப்பற்ற தீர்த்தம். அங்கே நீராடியவன் எந்நேரமும் சத்தியத்திலிருந்து வழுவான் அல்லன்.

Verse 80

हरिश्चंद्रस्य तीर्थे तु यच्छ्रेयः समुपार्जितम् । तदक्षयफलं वीर इह लोके परत्र च

வீரனே! ஹரிச்சந்திரரின் தீர்த்தத்தில் ஈட்டப்படும் புண்ணியம் அழியாப் பலன் தரும்; இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் அதுவே.

Verse 81

ततः पर्वततीर्थं च पर्वतेश समीपतः । सर्वपर्वफलं तस्य स्नात्वा पर्वण्यपर्वणि

பின்பு பர்வதேஷரின் அருகில் பர்வத தீர்த்தம். அங்கே நீராடினால்—திருநாள் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும்—எல்லா பண்டிகைகளின் பலனும் கிடைக்கும்.

Verse 82

कंबलाश्वतरं तीर्थं तत्र सर्वविषापहम् । तत्र स्नातो भवेन्मर्त्यो गीतविद्याविशारदः

அடுத்ததாக கம்பலாஶ்வதர எனும் தீர்த்தம்; அது எல்லா விஷங்களையும் நீக்கும். அங்கே நீராடிய மனிதன் கீத-வித்தையில் தேர்ச்சி பெறுவான்.

Verse 83

ततः सारस्वतं तीर्थं सर्वविद्योपपादकम् । तिष्ठेयुः पितरस्तत्र सह देवर्षिमानवैः

பின்பு ஸாரஸ்வத தீர்த்தம்; அது எல்லா கல்விகளையும் அருள்வது. அங்கே பித்ருக்கள் தேவரிஷிகளும் உயர்ந்த மனிதர்களும் உடன் தங்குவர்.

Verse 84

उमातीर्थं तु तत्रैव सर्वशक्तिसमन्वितम् । औमेयलोकप्राप्त्यै स्यात्स्नानमात्रेण निश्चितम्

அங்கேயே உமாதீர்த்தம் உள்ளது; அது எல்லாச் சக்திகளாலும் நிறைந்தது. வெறும் நீராடுதலாலேயே உமையின் தெய்வலோகப் பெறுதல் உறுதியாகும்.

Verse 85

ततस्त्रिलोकी विख्यातं त्रिलोक्युद्धरणक्षमम् । तीर्थं श्रेष्ठतरं वीर यदाख्या मणिकर्णिका

அதன்பின், மூவுலகிலும் புகழ்பெற்று மூவுலகையும் உயர்த்த வல்ல மிகச் சிறந்த தீர்த்தம் வருகிறது—வீரனே—அதன் பெயர் மணிகர்ணிகா.

Verse 86

चक्रपुष्करिणीतीर्थं तदादौ विष्णुना कृतम् । तदाख्या कर्णनादेव सर्वैः पापैः प्रमुच्यते

சக்ரபுஷ்கரிணீ எனப்படும் தீர்த்தம் பழங்காலத்தில் விஷ்ணுவால் அமைக்கப்பட்டது. அதன் பெயரைச் செவியுற்றாலே எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும்.

Verse 87

स्वर्गौकसस्त्रिसंध्यं वै जपंति मणिकर्णिकाम् । यन्नामग्रहणं पुंसां श्रेयसं परमाय हि

சுவர்க்கவாசிகள் மூன்று சந்திகளிலும் ‘மணிகர்ணிகா’ என ஜபிக்கின்றனர். அவளது நாம உச்சரிப்பே மனிதருக்கு பரம நன்மையை அளிக்கிறது.

Verse 88

यैः श्रुता यैः स्मृता वीर यैर्दृष्टा मणिकर्णिका । त एव कृतिनो लोके कृतकृत्यास्त एव हि

வீரனே, யார் மணிகர்ணிகாவைப் பற்றி கேட்டாரோ, நினைத்தாரோ, கண்டாரோ—அவர்களே இவ்வுலகில் பாக்கியவான்கள்; அவர்களே வாழ்வின் பயனை நிறைவேற்றியவர்கள்.

Verse 89

त्रिलोके ये जपंतीह मानवा मणिकर्णिकाम् । जपामि तानहं वीर त्रिकालं पुण्यकर्मणः

வீரனே! மூவுலகிலும் இங்கு மணிகர்ணிகையின் நாமத்தை ஜபிக்கும் மனிதர்களை, புண்ணியகர்மிகளாகிய அவர்களை நான் தானே மூன்று காலமும் நினைந்து ஜபிக்கிறேன்।

Verse 90

इष्टं तेन महायज्ञैः सहस्रशतदक्षिणैः । पंचाक्षरी महाविद्या येनोक्ता मणिकर्णिका

அவன் நூறு-ஆயிரம் தக்ஷிணைகளுடன் மகாயாகங்களை முறையாகச் செய்தான்; மேலும் பஞ்சாக்ஷரீ மகாவித்யையான ‘மணிகர்ணிகா’ என்பதையும் அவனே உச்சரித்தான்।

Verse 91

महादानानि दत्तानि तेन वै पुण्यकर्मणा । येनाहमर्चितो वीर संप्राप्य मणिकर्णिकाम्

அந்த புண்ணியகர்மன் நிச்சயமாக மகாதானங்களை அளித்தான்; வீரனே, மணிகர்ணிகையை அடைந்து அவன் என்னை வழிபட்டான்.

Verse 92

मणिकर्ण्यंबुभिर्येन तर्पिताः प्रपितामहाः । तेन श्राद्धानि दत्तानि गयायां मधुपायसैः

மணிகர்ணிகையின் நீரால் யார் பித்ருக்களைத் திருப்திப்படுத்தினாரோ, அவர் கயையில் தேன் கலந்த பாயசத்தால் ஸ்ராத்தம் செய்ததுபோல் ஆகும்।

Verse 93

मणिकर्णीजलं येन संपीतं शुद्धबुद्धिना । किं तस्य सोमपानैस्तैः पुनरावृत्तिलक्षणैः

தூய அறிவுடன் மணிகர்ணிகையின் நீரை அருந்தியவனுக்கு, மீண்டும் பிறப்பைச் சுட்டும் அந்த சோமபானங்களால் என்ன பயன்?

Verse 94

ते स्नाताः सर्वतीर्थेषु महापर्वसुभूरिशः । तथा च सर्वावभृथैर्यैः स्नाता मणिकर्णिका

மணிகர்ணிகையில் நீராடியவர்கள், எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடியவர்களே; எண்ணற்ற மகாபர்வ நாட்களில் நீராடி, எல்லா அவப்ருத ஸ்நானங்களையும் நிறைவேற்றியவர்களே.

Verse 95

तैः सुराः पूजिताः सर्वे ब्रह्मविष्णुमुखा मखैः । यैः स्वर्णकुसुमैरत्नैरर्चिता मणिकर्णिका

தங்க மலர்களாலும் ரத்தினங்களாலும் மணிகர்ணிகையை அர்ச்சித்தவர்கள், யாகங்களால் பிரம்மா-விஷ்ணு முதலிய எல்லாத் தேவர்களையும் வழிபட்டவர்களே.

Verse 96

अहं तेनोमया सार्धं दीक्षां संप्राप्य शांभवीम् । अर्चितः प्रत्यहं येन पूजिता णिकर्णिका

உமையுடன் சாம்பவீ தீட்சையைப் பெற்று, அவன் தினந்தோறும் என்னை அர்ச்சிக்கிறான்; அவனால் மணிகர்ணிகையும் வணங்கப்படுகிறது.

Verse 97

तपांसि तेन तप्तानि शीर्णपर्णादिना चिरम् । सेविता श्रद्धया येन श्रीमती मणिकर्णिका

உலர்ந்த இலைகள் முதலியவற்றால் வாழ்ந்து நீண்ட காலம் தவம் செய்தவன், பக்தி-நம்பிக்கையுடன் ஸ்ரீமதியான மணிகர்ணிகையைச் சேவித்தான்.

Verse 98

दत्त्वा दानानि भूरीणि मखानिष्ट्वा तु भूरिशः । चिरं तप्त्वाप्यरण्येषु स्वर्गैश्वर्यान्महीं पुनः

மிகுந்த தானங்களை அளித்து, பல யாகங்களை செய்து, காடுகளில் நீண்ட தவம் செய்தாலும், சொர்க்கத்தின் ஐஸ்வரியங்களை அனுபவித்த பின் உயிர் மீண்டும் பூமிக்கே திரும்புகிறது.

Verse 99

विपुलेत्र महीपृष्ठे पंचक्रोश्यां मनोहरा । संश्रिता मणिकर्णीयैस्ते याताश्चानिवर्तकाः

இந்த விரிந்த பூமிப்பரப்பில், காசியின் மனம்கவரும் பஞ்சக்ரோஷி வட்டத்திற்குள், மணிகர்ணிகையின் பக்தர்களைச் சரணடைந்தோர் அனாவர்த்தகராய் முன்னே செல்வர்—மோட்சம் பெற்று மீண்டும் திரும்பார்।

Verse 100

दानानां च व्रतानां च क्रतूनां तपसामपि । इदमेव फलं मन्ये यदाप्या मणिकर्णिका

தானம், விரதம், யாகம், தவம்—இவற்றின் உண்மையான பயன் இதுவே என நான் கருதுகிறேன்: மணிகர்ணிகையை அடைந்து அதன் புனித நீரைப் பெறுதல்।

Verse 110

एतेषामपि तीर्थानां चतुर्णामपि सत्तम । पंचमं मणिकर्ण्याख्यं मनावेयवशुद्धिदम्

நல்லோரில் சிறந்தவரே! இந்நான்கு தீர்த்தங்களுக்கிடையிலும் ‘மணிகர்ணீ’ (மணிகர்ணிகா) எனப்படும் ஐந்தாம் தீர்த்தம் உள்ளது; அது மனமும் உடலும் மிக நுண்ணிய அங்கம் வரை தூய்மையளித்து முழு நிர்மலத்தையும் தரும்।

Verse 117

इति वीरेश्वराख्यानं तीर्थाख्यानप्रसंगतः । कथितं ते पुरागस्ते कामेशं कथयाम्यतः

இவ்வாறு தீர்த்தங்களின் வர்ணனைச் சூழலில், அகஸ்தியரே, வீரேஸ்வரத்தின் வரலாறு உமக்கு சொல்லப்பட்டது. இனி அதன் பின் காமேசனின் மகிமையை நான் உரைக்கிறேன்।