Adhyaya 42

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथातः सर्वतीर्थानां वैभवं प्रवदाम्यहम् । सेतुमध्यनिविष्टानामनुक्तानां मुनीश्वराः

ஸ்ரீ சூதர் கூறினார்—முனிவரே! இப்போது நான் எல்லாத் தீர்த்தங்களின் மகிமையை உரைப்பேன்; சேதுவின் நடுவில் அமைந்து இதுவரை சொல்லப்படாத தீர்த்தங்களின் மகிமையையே.

Verse 2

अस्ति तीर्थं महापुण्यं नाम्ना तु ऋणमोचनम् । ऋणानि त्रीणि नश्यंति नराणामत्र मज्जनात्

‘ருணமோசனம்’ எனப்படும் மிகப் புண்ணியத் தீர்த்தம் ஒன்று உள்ளது. இங்கு மூழ்கி நீராடினால் மனிதரின் மூன்று கடன்களும் அழிகின்றன.

Verse 3

द्विजस्य जायमानस्य ऋणानि त्रीणि संति हि । ऋषीणां देवतानां च पितॄणां च द्विजोत्तमाः

இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே! ஒரு த்விஜன் பிறக்கும் போதே மூன்று கடன்கள் உண்டு—ரிஷிகளுக்கானது, தேவர்களுக்கானது, பித்ருக்களுக்கானது.

Verse 4

ब्रह्मचर्याननुष्ठानादृषीणामृणवान्भवेत् । यज्ञादीनामकरणाद्देवानां च ऋणी भवेत्

பிரம்மச்சரியத்தை அனுஷ்டிக்காதால் மனிதன் ரிஷிகளுக்கு கடன்பட்டவனாகிறான். யாகம் முதலிய கர்மங்களை செய்யாதால் தேவர்களுக்கும் கடன்பட்டவனாகிறான்.

Verse 5

पुत्रानुत्पादनाच्चैव पितृणामृणवान्भवेत् । विनापि ब्रह्मचर्येण विना यागं विना सुतम्

புத்திரனைப் பெறாதால் மனிதன் பித்ருக்களுக்கு கடன்பட்டவனாகிறான். பிரம்மச்சரியம் இன்றியும், யாகம் இன்றியும், சுதன் இன்றியும்—கடன் பாரம் நீங்காது.

Verse 6

ऋणमोक्षाभिधे तीर्थे स्नानमात्रेण मानवाः । ऋषिदेवपितॄणां तु ऋणेभ्यो मुक्तिमाप्नुयुः

‘ரிணமோக்ஷ’ எனப்படும் தீர்த்தத்தில் வெறும் ஸ்நானமாத்திரத்தால் மனிதர்கள் ரிஷி, தேவர், பித்ரு—இவர்களுக்குரிய கடன்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவர்.

Verse 7

ब्रह्मचर्येण यज्ञेन तथा पुत्रोद्भवेन च । नैव तुष्यन्ति ऋषयो देवाः पितृगणास्तथा

பிரம்மச்சரியம், யாகம், மேலும் புத்திரப் பிறப்பு—இவற்றினாலும் ரிஷிகள், தேவர்கள், பித்ருகணங்கள் இத்தீர்த்தத்தின் மகிமையால் கிடைக்கும் அளவு திருப்தியடையார்.

Verse 8

ऋणमोक्षे यथा स्नानादतुलां तुष्टिमाप्नुयुः । किं चात्र मज्जनात्तीर्थे दरिद्रा अधमर्णिनः

‘ரிணமோக்ஷ’த்தில் ஸ்நானம் செய்தால் அவர்களுக்கு ஒப்பற்ற திருப்தி கிடைப்பதுபோல், இத்தீர்த்தத்தில் முழுகுவதால்—ஏழைகளும் தாழ்ந்த கடன்சுமையால் வாடுபவர்களும் பெறும் பலன் சொல்ல வேண்டுமா!

Verse 9

मुक्ता ऋणेभ्यः सर्वेभ्यो धनिनः स्युर्न संशयः । यदत्र मज्जनात्पुंसामृणमुक्तिः प्रजायते

எல்லா வகை கடன்களிலிருந்தும் விடுபட்டவர் ஐயமின்றி செல்வமிக்கவராகிறார்; ஏனெனில் இங்கு நீராடுவதால் ஆண்களுக்கு கடன்-விடுதலை உண்டாகிறது।

Verse 10

तस्मादुक्तमिदं तीर्थमृणमोचनसंज्ञया । अतोऽत्र ऋणिभिः सर्वैः स्नातव्यं तद्विमुक्तये

ஆகையால் இந்தத் தீர்த்தம் ‘கடன்-மோசன’ என்ற பெயரால் கூறப்படுகிறது; எனவே கடனால் பீடிக்கப்பட்ட அனைவரும் விடுதலைக்காக இங்கு நீராட வேண்டும்।

Verse 11

एतत्तीर्थसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । पांडवैः कृतमप्यत्र तीर्थमस्त्यपरं महत्

இந்தத் தீர்த்தத்துக்கு ஒப்பான தீர்த்தம் முன்பு இல்லை; இனியும் தோன்றாது. மேலும் இங்கே பாண்டவர்கள் நிறுவிய மற்றொரு மாபெரும் தீர்த்தமும் உள்ளது।

Verse 12

यत्रेष्टं धर्मपुत्राद्यैः पांडवैः पंचभिः पुरा । तदेतत्तीर्थमुद्दिश्य भुक्तिमुक्ति फलप्रदम्

பண்டைக் காலத்தில் தர்மபுத்திரன் முதலிய ஐந்து பாண்டவர்கள் யாகம் செய்த இடமே அந்தத் தீர்த்தம்; அதை சங்கல்பத்துடன் வழிபட்டால் இன்பமும் முக்தியும் எனும் பலனை அளிக்கும்।

Verse 13

दशकोटिसहस्राणि तीर्थान्यनुत्तमानि हि । पंचपांडवतीर्थेस्मिन्सान्निध्यं कुर्वते सदा

பத்து கோடி ஆயிரங்களான ஒப்பற்ற தீர்த்தங்கள் அனைத்தும் எப்போதும் இந்தப் பஞ்ச-பாண்டவ தீர்த்தத்தில் தங்கள் சாந்நித்யத்தை நிலைநிறுத்துகின்றன।

Verse 14

आदित्पा वसवो रुद्राः साध्याश्च समरुद्गणाः । पांडवानां महातीर्थे नित्यं सन्निहितास्तथा

ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், சாத்யர்கள் மற்றும் மருத்கணங்களுடன்—பாண்டவர்களின் மகாதீர்த்தத்தில் எப்போதும் சன்னிதியாக இருக்கின்றனர்.

Verse 15

अत्राभिषेकं यः कुर्यात्पितृदेवांश्च तर्पयेत् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्म लोके स पूज्यते

இங்கே அபிஷேக ஸ்நானம் செய்து பித்ரு-தேவர்களுக்கு தர்ப்பணம் அளிப்பவன், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு பிரம்மலோகத்தில் போற்றப்படுவான்.

Verse 16

अप्येकं भोजयेद्विप्रमेतत्तीर्थतटेऽमले । तेनासौ कर्मणा त्वत्र परत्रापि च मोदते

இந்த தீர்த்தத்தின் தூய கரையில் ஒரே ஒரு பிராமணருக்கே உணவளித்தாலும், அந்தக் கர்மத்தால் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் அவன் மகிழ்வான்.

Verse 17

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वाप्यन्य एव वा । अस्मिंस्तीर्थवरे स्नात्वा वियोनिं न प्रयाति वै

பிராமணன், க்ஷத்திரியன், வைசியன், சூத்ரன் அல்லது வேறு யாராயினும்—இந்தச் சிறந்த தீர்த்தத்தில் நீராடினால் கீழ்மையான பிறவியை அடையான்.

Verse 18

पांडवानां महातीर्थे पुण्ययोगेषु यो नरः । स्नायात्स मनुज श्रेष्ठो नरकं नैव पश्यति

புண்ணிய யோகங்களில் (புனித நேரங்களில்) பாண்டவர்களின் மகாதீர்த்தத்தில் நீராடுபவன் மனிதர்களில் சிறந்தவனாகி, நரகத்தை ஒருபோதும் காணான்.

Verse 19

पांडवानां महातीर्थं सायं प्रातश्च यः स्मरेत् । स स्नातः सर्वतीर्थेषु गंगादिषु न संशयः

மாலைவும் காலையும் பாண்டவர்களின் அந்த மகாதீர்த்தத்தை யார் நினைவுகூர்கிறாரோ, அவர் கங்கை முதலான எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடியவரெனக் கருதப்படுகிறார்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 20

इंद्रादिदेवता भिश्च यत्रेष्टं दैत्यशांतये । तदन्यद्देवतीर्थाख्यं विद्यते गंधमादने

தைத்யர்களை அமைதிப்படுத்த இன்றன் முதலான தேவர்கள் யாக-வழிபாடு செய்த இடம்; அந்த மற்றத் தலம் கந்தமாதனத்தில் ‘தேவதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்று உள்ளது।

Verse 21

देवतीर्थे नरः स्नात्वा सर्वपापविमोचितः । प्राप्नुयादक्षयांल्लोकान्सर्व कामसमन्वितान्

தேவதீர்த்தத்தில் நீராடும் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைந்த அழிவில்லா உலகங்களை அடைவான்।

Verse 22

जन्मप्रभृति यत्पापं स्त्रिया वा पुरुषेण वा । कृतं तद्देवकुंडेस्मिन्स्नानात्सद्यो विनश्यति

பிறப்பிலிருந்து பெண்ணோ ஆணோ செய்த எந்தப் பாவமாயினும், இந்த தேவகுண்டத்தில் நீராடினால் உடனே அழிந்துவிடும்।

Verse 23

यथा सुराणां सर्वेषा मादिर्वै मधुसूदनः । तथादिः सर्वतीर्थानां देवकुंडमनुत्तमम्

எல்லாத் தேவர்களிலும் மதுசூதனன் (விஷ்ணு) முதன்மையானவன் போல, எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் ஒப்பற்ற தேவகுண்டமே தலைசிறந்தது।

Verse 24

यस्तु वर्षशतं पूर्णमग्निहोत्रमुपासते । यस्त्वेको देवकुंडेस्मिन्कदाचित्स्नान माचरेत्

யார் முழு நூறு ஆண்டுகள் அக்னிஹோத்திரத்தை அனுஷ்டிக்கிறாரோ, யார் இந்த தேவகுண்டத்தில் ஒருமுறை라도 ஸ்நானம் செய்கிறாரோ—

Verse 25

सममेव तयोः पुण्यं नात्र संदेहकारणम् । दुर्लभं देवतीर्थेस्मिन्दानं वासश्च दुर्लभः

அவ்விருவரின் புண்ணியம் சமமே—இங்கே சந்தேகத்திற்குக் காரணமில்லை. இந்த தேவதீர்த்தத்தில் தானம் அரிது; அங்கே வாசமும் அரிது.

Verse 26

देवतीर्थाभिगमनं स्नानं चाप्य तिदुर्लभम् । देवतीर्थं समासाद्य देवर्षिपितृसेवितम्

தேவதீர்த்தத்தை அணுகுவதும் அங்கே ஸ்நானம் செய்வதும் மிக அரிது. தேவர்கள், ரிஷிகள், பித்ருக்கள் சேவிக்கும் அந்த தேவதீர்த்தத்தை அடைந்து,

Verse 27

अश्वमेधमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति । द्विदिनं त्रिदिनं चापि पंच वाथ षडेव वा

அவன் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனை அடைந்து விஷ்ணுலோகத்திற்குச் செல்கிறான்—இரண்டு நாள், மூன்று நாள், ஐந்து அல்லது ஆறு நாள் தங்கினாலும்.

Verse 28

उषित्वा देवकुंडस्थतीरे नरकनाशने । न मातृयोनिमाप्नोति सिद्धिं चाप्नोत्यनुत्तमाम्

நரகநாசகமான தேவகுண்டத்தின் கரையில் தங்கி இருப்பவன் மீண்டும் மாத்ருயோனியில் புகுவதில்லை; ஒப்பற்ற சித்தியை அடைகிறான்.

Verse 29

त्रिरात्रस्नानतो ह्यत्र वाजपेयफलं भवेत् । देवतीर्थस्मृतेः सद्यः पापेभ्यो मुच्यते नरः

இங்கே மூன்று இரவுகள் நீராடினால் வாஜபேய யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். மேலும் தேவதீர்த்தத்தை நினைத்தாலே மனிதன் உடனே பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 30

अर्चयित्वा पितॄन्देवानेतत्तीर्थतटे नरः । सर्वकामसमृद्धिः स्यात्सर्वयज्ञफलं लभेत्

இந்தத் தீர்த்தக் கரையில் மனிதன் பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் அர்ச்சித்தால், எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி, எல்லா யாகங்களின் பலனையும் பெறுவான்.

Verse 31

एतत्तीर्थसमं पुण्यं न भूतं न भविष्यति । तस्मादवश्यं स्नातव्यं देवतीर्थे मुमुक्षुभिः

இந்தத் தீர்த்தத்துக்கு ஒப்பான புண்ணியம் முன்பு இல்லை; இனியும் இருக்காது. ஆகவே முக்தியை நாடுவோர் தேவதீர்த்தத்தில் நிச்சயமாக நீராட வேண்டும்.

Verse 32

ऐहिकामुष्मिकफलप्राप्तिकामैश्च मानवैः । देवतीर्थस्य माहात्म्यं संक्षिप्य कथितं द्विजाः

ஓ த்விஜர்களே! இவ்வுலகமும் மறுவுலகமும் ஆகிய பலன்களை விரும்பும் மக்களுக்காக தேவதீர்த்தத்தின் மகிமை இங்கே சுருக்கமாக கூறப்பட்டது.

Verse 33

विस्तरेणास्य माहात्म्यं मया वक्तुं न पार्य्यते । सुग्रीवतीर्थं वक्ष्यामि रामसेतौ विमुक्तिदे

இதன் மகிமையை விரிவாகச் சொல்ல எனக்கு இயலாது. இப்போது ராமசேதுவில் உள்ள முக்தி அளிக்கும் சுக்ரீவதீர்த்தத்தை நான் விளக்குகிறேன்.

Verse 34

अत्र स्नात्वा नरो भक्त्या सूर्यलोकं समश्नुते । सुग्रीवतीर्थे स्नानेन हयमेधफलं भवेत्

இங்கே பக்தியுடன் நீராடினால் மனிதன் சூரியலோகத்தை அடைவான். சுக்ரீவதீர்த்தத்தில் நீராடினால் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 35

ब्रह्महत्यादि पापानां निष्कृतिश्चापि जायते । सुग्रीवतीर्थगमनाद्गोसहस्रफलं लभेत्

பிரம்மஹத்தி முதலான பாபங்களுக்கும் பரிகாரம் உண்டாகும். சுக்ரீவதீர்த்தத்திற்குச் சென்றால் ஆயிரம் பசுதானத்தின் புண்ணியபலன் கிடைக்கும்.

Verse 36

स्मरणात्तस्य वेदानां पारायणफलं लभेत् । दिनोपवासमात्रेण तस्य तीर्थस्य तीरतः

அந்த தீர்த்தத்தை நினைத்தாலே வேத பாராயணத்தின் பலன் கிடைக்கும். மேலும் அந்தப் புனித தீர்த்தத்தின் கரையில் ஒருநாள் உபவாசம் செய்தால்கூட அதே புண்ணியம் உண்டாகும்.

Verse 37

महापात कनाशः स्यात्प्रायश्चित्तं विना द्विजाः । तत्राभिषेकं कुर्वाणः पितृदेवांश्च तर्पयेत्

ஓ த்விஜர்களே! தனியான பிராயச்சித்தம் இன்றியே மகாபாதகங்கள் நாசமடையும். அங்கே அபிஷேக நீராடல் செய்து பித்ரர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 39

आप्तोर्यामस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं भवेत् । सुग्रीवतीर्थस्नानेन नरमेधफलं लभेत

ஆப்தோர்யாம யாகத்தின் பலன் எட்டுமடங்காகும். சுக்ரீவதீர்த்தத்தில் நீராடினால் நரமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 40

सुग्रीवतीर्थमा हात्म्यमेवं वः कथितं द्विजाः । वैभवं नलतीर्थस्य त्विदानीं प्रब्रवीमि वः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே! இவ்வாறு சுக்ரீவ தீர்த்தத்தின் மஹிமையை உங்களுக்குச் சொன்னேன். இப்போது நல தீர்த்தத்தின் திவ்ய வைபவத்தை உங்களுக்குக் கூறுகிறேன்.

Verse 41

नलतीर्थे नरः स्नानात्स्वर्गलोकं समश्नुते । नलतीर्थे सकृत्सनानात्सर्वपापाविमोचितः

நல தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் ஸ்வர்கலோகத்தை அடைகிறான். அங்கே ஒருமுறை நீராடினாலே எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.

Verse 42

अग्निष्टोमातिरात्रादिफलमाप्नोत्यनुत्तमम् । त्रिरात्रमुषितस्तस्मिंस्तर्पयन्पितृदेवताः

அக்னிஷ்டோமம், அதிராத்திரம் முதலிய யாகங்களின் ஒப்பற்ற பலனை அவன் பெறுகிறான். அங்கே மூன்று இரவுகள் தங்கி பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்தால் (அப்புண்ணியம் கிடைக்கும்).

Verse 43

सूर्यवद्भासते विप्रा वाजिमेधफलं लभेत् । नीलतीर्थं प्रवक्ष्यामि महापातकनाशनम्

ஓ விப்ரர்களே! இது சூரியனைப் போல ஒளிர்கிறது; இதனால் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். இப்போது மகாபாதகங்களை அழிக்கும் நீல தீர்த்தத்தை நான் உரைக்கிறேன்.

Verse 44

अग्निपुत्रेण नीलेन कृतं सेतौ विमुक्तिदम् । नीलतीर्थे नरः स्नानात्सर्वपापविमोचितः

அக்னியின் புதல்வன் நீலன் சேதுவில் இதை அமைத்தான்; இது முக்தியை அளிப்பது. நீல தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.

Verse 45

बहुवर्ण्यस्य यागस्य फलं शतगुणं लभेत् । नीलतीर्थे नरः स्नात्वा सर्वा भीष्टप्रदायिनि

பலரும் போற்றும் யாகத்தின் பலன் நூறுமடங்கு கிடைக்கும். எல்லா வேண்டுதல்களையும் அருளும் நீலதீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் மாபெரும் புண்ணியம் பெறுவான்.

Verse 46

अग्निलोकमवाप्नोति सर्वकामसमृद्धिमान् । गवाक्षेण कृतं तीर्थं गंधमादनपर्वते

அவன் அக்னிலோகத்தை அடைந்து, எல்லா விருப்பங்களின் செழிப்பும் பெற்றவனாகிறான். கந்தமாதன மலைமேல் கவாக்ஷன் நிறுவிய தீர்த்தம் உள்ளது.

Verse 47

विद्यते स्नानमात्रेण नरकं नैव याति सः । अगदेन कृतं तीर्थमस्ति सेतौ विमुक्तिदे

வெறும் நீராடுதலாலேயே அவன் நரகத்திற்கு செல்லான். சேதுவில் அகதன் நிறுவிய, விடுதலை அருளும் தீர்த்தம் உள்ளது.

Verse 48

अत्र स्नानेन मनुजो देवेंद्रत्वं समश्नुते । गजेन गवयेनात्र शरभेण महौजसा

இங்கு நீராடினால் மனிதன் தேவர்களில் இந்திரப் பதவியை அடைவான். இங்கு கஜன், கவயன், மாபெரும் வலிமை கொண்ட சரபன் (தீர்த்தங்களை) நிறுவினர்.

Verse 49

कुमुदेन हरेणापि पनसेन बलीयसा । कृतानि यानि तीर्थानि तथाऽन्यैः सर्ववानरैः

குமுதன், ஹரன், வலிமைமிக்க பனசன், மேலும் பிற எல்லா வானர வீரர்களும் நிறுவிய தீர்த்தங்களும் மிகப் புனிதமானவையே.

Verse 50

रामसेतौ महापुण्ये गन्धमादनपर्वते । तेषु तीर्थेषु यः स्नाति सोऽमृतत्वं समश्नुते

மகாபுண்ணியமான ராமசேதுவிலும் கந்தமாதன மலைப்பகுதியிலும்—அந்த தீர்த்தங்களில் யார் நீராடுகிறாரோ, அவர் அமரத்துவம் எனும் மோக்ஷத்தை அடைகிறார்.

Verse 51

विभीषणकृतं तीर्थमस्ति पापविमोचनम् । महादुःखप्रशमनं महारोगनिबर्हणम्

விபீஷணன் நிறுவிய ஒரு தீர்த்தம் உள்ளது; அது பாவங்களை நீக்கி, பெருந்துயரைத் தணித்து, கொடிய நோய்களை அகற்றுகிறது.

Verse 52

महापातकसंघानामनलोपममुत्तमम् । कुंभीपाकादिनरकक्लेशनाशनकारणम्

இது மகாபாதகக் கூட்டங்களுக்கு அக்கினியைப் போன்ற உத்தமமானது; கும்பீபாகம் முதலான நரக வேதனைகளை அழிக்கும் காரணமாகிறது.

Verse 53

दुःस्वप्र नाशनं धन्यं महादारिद्र्यबाधनम् । तत्र यो मनुजः स्नायात्तस्य नास्तीह पातकम्

இந்த பாக்கியமான தீர்த்தம் தீய கனவுகளை அழித்து, கடும் வறுமையைத் தடுக்கிறது. அங்கு யார் நீராடுகிறாரோ, அவருக்கு இவ்வாழ்வில் பாவம் எதுவும் நில்லாது.

Verse 54

स वैकुंठमवाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जितम् । विभीषणस्य सचिवैः कृतं तीर्थचतुष्टयम्

அவர் மீள்வரவு (மறுபிறவி) அற்ற வைகுண்டத்தை அடைகிறார். விபீஷணனின் அமைச்சர்கள் நான்கு தீர்த்தங்களின் தொகுதியை நிறுவினர்.

Verse 55

तत्र स्नानेन मनुजः सर्वपापैः प्रमुच्यते । सरयूश्च नदी विप्रा गंधमादनपर्वते

அங்கே நீராடினால் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான். ஓ விப்ரே, கந்தமாதன மலைமேல் சரயூ நதியும் உள்ளது.

Verse 56

रामनाथं महादेवं सेवितुं वर्तते सदा । तत्र स्नात्वा नराः सर्वे सर्वपातकवर्जिताः

ராமநாத மகாதேவன் அங்கே எப்போதும் வழிபடத்தக்கவனாய் நிலைகொண்டுள்ளான். அங்கே நீராடிய அனைவரும் எல்லாப் பாதகங்களிலிருந்தும் விடுபடுவர்.

Verse 57

सर्वयज्ञतपस्तीर्थसेवाफलमवाप्नुयुः । दशकोटिसहस्राणि तीर्थानि द्विजसत्तमाः

ஓ இருமுறைப் பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே, இங்கே எல்லா யாகம், தவம், தீர்த்தசேவை ஆகியவற்றின் பலனும் கிடைக்கும். ஓ சிறந்த பிராமணர்களே, இங்கே பத்துக் கோடி ஆயிரக் கணக்கான தீர்த்தங்கள் உள்ளன.

Verse 58

वसंत्यस्मिन्महापुण्ये गन्धमादनपर्वते । गंगाद्याः सरितः सर्वास्तथा वै सप्तसागराः

இந்த மகாபுண்ணிய கந்தமாதன மலையில் கங்கை முதலான எல்லா நதிகளும் வாசம் செய்கின்றன; அதுபோலவே உண்மையாக ஏழு கடல்களும் உள்ளன.

Verse 59

ऋष्याश्रमाणि पुण्यानि तथा पुण्यवनानि च । अनुत्तमानि क्षेत्राणि हीरशंकरयोस्तथा

அங்கே முனிவர்களின் புனித ஆசிரமங்களும், புண்ணிய வனங்களும் உள்ளன. மேலும் ஹீரா மற்றும் சங்கரருடன் தொடர்புடைய ஒப்பற்ற க்ஷேத்திரங்களும் உள்ளன.

Verse 60

सान्निध्यं कुर्वते नित्यं गन्धमादनपर्वते । उपवीतांतरं तीर्थं प्रोक्तवांश्चतुराननः

கந்தமாதன மலைவில் பகவான் எப்போதும் தம் சாந்நித்யத்தை நிலைநிறுத்துகிறார். ‘உபவீதாந்தர’ எனும் தீர்த்தத்தை நான்முகன் பிரம்மா அறிவித்தான்.

Verse 61

त्रयस्त्रिंशत्कोट्योऽत्र देवाः पितृगणैः सह । सर्वैश्च मुनिभिः सार्द्धं यक्षैः सिद्धैश्च किन्नरैः । वसंति सेतौ देवस्य रामच न्द्रस्य चाज्ञया

இங்கே முப்பத்துமூன்று கோடி தேவர்கள் பித்ருகணங்களுடன் வாழ்கின்றனர்; எல்லா முனிவர்களுடனும், யக்ஷர், சித்தர், கின்னரர் உடனும்—தெய்வீக ராமசந்திரனின் ஆணையால் சேதுவில் தங்குகின்றனர்.

Verse 62

श्रीसूत उवाच । एवमुक्तं द्विजश्रेष्ठा तीर्थानां वैभवं मया

ஸ்ரீசூதர் கூறினார்—ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! இவ்வாறு தீர்த்தங்களின் வைபவத்தை நான் உரைத்தேன்.

Verse 63

इदं पठन्वा शृण्वन्वा दुःखसंघाद्विमुच्यते । कैवल्यं च समाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जितम्

இதைப் படித்தாலும் கேட்டாலும் துயரக் கூட்டத்திலிருந்து விடுபடுவான்; மேலும் மீள்பிறவி அற்ற கைவல்யம் (மோட்சம்) அடைவான்.