Adhyaya 21
Brahma KhandaDharmaranya MahatmyaAdhyaya 21

Adhyaya 21

அத்தியாயம் 21-ல் கோத்திர–ப்ரவர விதிகள் மற்றும் திருமணத் தகுதி பற்றிய தர்மசாஸ்திரக் கருத்துகள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. வ்யாசரின் உரையால் தொடங்கி, அந்தச் சூழலுடன் தொடர்புடைய தேவதைகள்/சக்திகள் (பல பெயர்களால் கூறப்படும் தேவிமூர்த்திகள் உட்பட) பட்டியலிடப்படுகின்றன; பின்னர் கோத்திர–ப்ரவரத்தின் நுண்ணிய விவரங்கள், ஒரே/வேறு ப்ரவர உதாரணங்களுடன் விளக்கப்படுகின்றன. அதன்பின் ஒரே கோத்திரம் அல்லது ஒரே ப்ரவரத்தில், மேலும் சில மாத்ருபக்க உறவுக் குழுக்களில் திருமணம் கடுமையாகத் தடை எனத் தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது. தடைசெய்யப்பட்ட திருமணத்தின் சமூக–யாஜ்ஞிக விளைவுகள்—பிராஹ்மண்ய நிலை இழப்பு, சந்ததியில் தாழ்வு-லட்சணம்—கூறப்பட்டு, அத்தகைய திருமணம் செய்தவர்களுக்கு குறிப்பாக சாந்த்ராயண விரதம் முதலிய பிராயச்சித்த விதிகள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. காத்யாயன, யாஜ்ஞவல்க்ய, கௌதமர் முதலியோரின் கருத்துகளை ஒட்டி, பித்ரு–மாத்ரு வம்சங்களில் எத்தனை தலைமுறை/தூரம் வரை பிரிவு வேண்டும், மூத்த/இளைய சகோதரர் திருமண முன்னுரிமை, “புனர்பூ” போன்ற இல்லற தர்ம வகைப்பாடுகள் ஆகியனவும் கூறப்படுகின்றன. தர்மமுறை இல்லற அமைப்பை காக்கவும், மீறலில் சுத்தி வழியைச் சொல்லவும் இவ்வத்தியாயம் பயன்படுகிறது.

Shlokas

Verse 1

व्यास उवाच । तया चोत्पादिता राजञ्छरीरा त्कुलदेवताः

வியாசர் கூறினார்—அரசே! அவளுடைய உடலிலிருந்து குலதேவதைகள், அதாவது காவல் தெய்வியரும் தோன்றினார்கள்.

Verse 2

गात्रा ९ शांता १० शेषदेवी ११ वाराही १२ भद्रयोगिनी १३

அவர்கள் பெயர்கள் இவ்வாறு—காத்ரா (9), சாந்தா (10), சேஷதேவி (11), வாராஹி (12), பத்திரயோகினி (13)।

Verse 3

तारणी १८ वन कानंदा १९ चामुंडा २० च सुरेश्वरी २१

மேலும்—தாரணி (18), வனகானந்தா (19), சாமுண்டா (20), மற்றும் சுரேஸ்வரி (21) என்றும் கூறப்பட்டன.

Verse 4

दारभट्टारिकेत्या २२ द्या प्रत्येका शतधा पुनः । उत्पन्नाः शक्तयस्तस्मिन्नानारूपान्विताः शुभाः । अतः परं प्रवक्ष्यामि प्रवरण्यथ देवताः

அவ்வாறு இன்னொருத்தி ‘தாரபட்டாரிகா’ (22) எனப் பெயரிடப்பட்டாள். பின்னர் ஒவ்வொருத்தியும் மீண்டும் நூறுமடங்காக வெளிப்பட்டனர்; அங்கே பல வடிவங்களுடன் கூடிய மங்கள சக்திகள் தோன்றின. இனி அவ் தெய்விகளில் முதன்மையானவர்களை வரிசையாக நான் கூறுவேன்.

Verse 5

आंगिरसबार्हस्पत्यभारद्वाज २२ मांडव्यसगोत्रस्य वत्ससवात्स्यसवात्स्यायनस ४ सामान्यलौगाक्षसगोत्रस्य गोत्रजा भद्रयोगिनी प्रवर ३ काश्यपवसिष्ठ अवत्सार २० कौशिकसगोत्रस्य गोत्रजा पक्षिणी प्रवर ३ विश्वामित्र अथर्व भारद्वाज २१ सामान्यप्रवर १ पैमग्यसभरद्वाज २ समानप्रवरा २ लौगाक्षसगार्ग्यायनसकाश्यपकश्यप ४ समानप्रवर ३ कौशिककुशिकसाः २ समानप्रवरः ४ औपमन्युलोगाक्षस २ समानप्रवराः

இங்கு பல கோத்திரங்களுடன் தொடர்புடைய ப்ரவரத் தொகுதிகள் (ரிஷி பரம்பரைகள்)—ஆங்கிரஸ–பார்ஹஸ்பத்ய–பாரத்வாஜ முதலியவை—எண்ணிக்கைகள் மற்றும் துணைக் கிளைகளுடன் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. தர்மப்படி திருமணத்தில் கோத்திரம், ப்ரவரம் ஆகியவற்றின் ஒருமை/வேறுபாட்டை நிர்ணயிக்க இது ஆதாரக் குறிப்பாகும்.

Verse 6

त्यजेत्समानप्रवरां सगोत्रां मातुः सपिंडामचिकित्स्यरोगाम् । अजातलोम्नीं च तथान्यपूर्वां सुतेन हीनस्य सुतां सुकृष्णाम्

ஒரே ப்ரவரமும் ஒரே கோத்திரமும் உடைய கன்னியையும், தாய்வழி சபிண்ட உறவினியையும், குணப்படாத நோயால் பாதிக்கப்பட்டவளையும் வதுவாகத் தவிர்க்க வேண்டும். உடல் முதிர்ச்சியின் குறி (ரோமம்) இன்னும் தோன்றாதவளையும், முன்பு திருமணமானவளையும், மகன் இல்லாத ஆணின் மகளையும்—அவள் அழகியவளாக இருந்தாலும்—ஏற்கக் கூடாது.

Verse 7

एक एव ऋषिर्यत्र प्रवरेष्वनुवर्तते । तावत्समानगोत्रत्वमृते भृग्वंगिरोगणात्

ப்ரவரங்களில் ஒரே ஒரு ரிஷி-பெயர் கூட பொதுவாகத் தொடர்ந்தால், அந்த அளவிற்கு கோத்திர ஒருமை உண்டு எனக் கொள்ள வேண்டும்—ஆனால் ப்ருகு மற்றும் ஆங்கிரஸக் கணங்களில் மரபுச் சிறப்பு விதிவிலக்கு உண்டு.

Verse 8

भद्रकाली च ५ माहेशी ६ सिंहोरी ७ धनमर्द्दनी

மேலும் (தேவியின் பெயர்கள்): பத்ரகாளி (5), மாஹேசி (6), சிம்ஹோரி (7), மற்றும் தனமர்த்தினி.

Verse 9

समानगोत्रप्रवरां कन्यामूढ्वोपगम्य च । तस्यामुत्पाद्य चांडालं ब्राह्मण्यादेव हीयते

ஒரே கோத்திரமும் ஒரே ப்ரவரமும் உடைய கன்னியை மணந்து அவளுடன் இணைந்து அவளில் பிள்ளை பெற்றால், அந்தப் பிள்ளை சாண்டாளனாகும்; அந்த ஆணும் பிராமணத் தன்மையிலிருந்து வீழ்வான்.

Verse 10

कात्यायनः । परिणीय सगोत्रा तु समानप्रवरां तथा । त्यागं कृत्वा द्विजस्तस्यास्ततश्चांद्रायणं चरेत्

காத்யாயனர் கூறுகிறார்—ஒரு த்விஜன் ஒரே கோத்திரமும் ஒரே ப்ரவரமும் உடைய பெண்ணை மணந்திருந்தால், அவளைத் துறந்து பின்னர் சாந்திராயணப் பிராயச்சித்தத்தை ஆற்ற வேண்டும்।

Verse 11

उत्सृज्य तां ततो भार्यां मातृवत्परिपालयेत्

அந்த மனைவியை விலக்கி வைத்த பின், அவளைத் தாயைப் போலப் பேணி பாதுகாக்க வேண்டும்।

Verse 12

याज्ञवल्क्यः । अरोगिणीं भ्रातृमतीमसमानार्षगोत्रजाम् । पंचमात्सप्तमार्दूर्ध्वं मातृतः पितृत स्तथा

யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறுகிறார்—நோயற்ற, சகோதரர்கள் உள்ள, வேறு ஆர்ஷ-கோத்திரத்தில் பிறந்த பெண்ணை மணம் செய்ய வேண்டும். தாய் வழியும் தந்தை வழியும் ஐந்தாம் தலைமுறையைத் தாண்டி ஏழாம் தலைமுறை வரை திருமணம் அனுமதிக்கப்படுகிறது।

Verse 13

असमानप्रवरैर्विवाह इति गौतमः । यद्येकं प्रवरं भिन्नं मातृगोत्रवरस्य च । तत्रोद्वाहो न कर्तव्यः सा कन्या भगिनी भवेत्

கௌதமர் கூறுகிறார்—திருமணம் வேறு ப்ரவரம் உடையவருடன் செய்யப்பட வேண்டும். தாயின் கோத்திர-ப்ரவரத்துடன் ஒரு ப்ரவரமாவது ஒத்துப்போனால், அங்கே திருமணம் செய்யக் கூடாது; அந்தப் பெண் சகோதரியாகக் கருதப்பட வேண்டும்।

Verse 14

दाराग्निहोत्रसंयोगं कुरुते योऽग्रजे स्थिते । परिवेत्ता स विज्ञेयः परिवित्तिस्तु पूर्वजः

மூத்த சகோதரன் திருமணம் ஆகாமல் இருக்க, யார் திருமணம் செய்து இல்லற அக்னி-ஹோத்திரச் சேர்க்கையை ஏற்கிறாரோ, அவர் ‘பரிவேத்தா’ எனப்படுகிறார்; முன்னிருந்த மூத்தவர் ‘பரிவித்தி’ என அழைக்கப்படுகிறார்।

Verse 15

सदा पौनर्भवा कन्या वर्ज नीया कुलाधमा । वाचा दत्ता मनोदत्ता कृतकौतुकमंगला

மீண்டும் மீண்டும் ‘பௌனர்பவா’ எனத் திருப்பி அளிக்கப்பட்ட கன்னி, குலதர்மம் காக்கும் வரனால் எப்போதும் விலக்கப்பட வேண்டும். அதுபோல வாக்கால் தத்தமாக்கப்பட்டவள், மனத்தால் தத்தமாக்கப்பட்டவள், அல்லது கௌதுகமங்கலம் (நிச்சயதார்த்தச் சடங்கு) நடந்தவள்—இவளை மற்றொருவர் ஏற்கக் கூடாது।

Verse 16

उदकस्पर्शिता याच याच पाणिगृहीतका । अग्निं परिगता या च पुनर्भूः प्रसवा च या

உதகஸ்பர்ஷ (நீர்தொடுதல்) சடங்கு நடந்தவள், அல்லது பாணிகிரஹணம் (கைபிடித்தல்) செய்யப்பட்டவள், அல்லது அக்னியைச் சுற்றி வந்தவள்—இவள் விலக்கத்தக்கவள். அதுபோல ‘புனர்பூ’ பெண் மற்றும் பிரசவித்த (சந்தானமுடைய) பெண்ணும் விலக்கத்தக்கவர்।

Verse 17

योगेश्वरी १४ मोहलज्जा १५ कुलेशी १६ शकुलाचिता

‘யோகேஸ்வரி’, ‘மோஹலஜ்ஜா’, ‘குலேஷீ’, ‘சகுலாசிதா’—இவை பட்டியலில் 14–17 என எண்ணப்பட்ட பெயர்/உபாதைகள் ஆகும்।

Verse 18

अथावटंकाः कथ्यंते गोत्र १ पात्र २ दात्र ३ त्राशयत्र ४ लडकात्र १५ मंडकीयात्र १६ विडलात्र १७ रहिला १८ भादिल १९ वालूआ २० पोकीया २१ वाकीया २२ मकाल्या २३ लाडआ २४ माणवेदा २५ कालीया २६ ताली २७ वेलीया २८ पांवलन्डीया २९ मूडा ३० पीतूला ३१ धिगमघ ३२ भूतपादवादी ३४ होफोया ३५ शेवार्दत ३६ वपार ३७ वथार ३८ साधका ३९ बहुधिया ४०

இப்போது ‘அவடங்கங்கள்’ கூறப்படுகின்றன—கோத்ர, பாத்ர, தாத்ர, த்ராசயத்ர, லடகாத்ர, மண்டகீயாத்ர, விடலாத்ர, ரஹிலா, பாதில, வாலூஆ, போகீயா, வாகீயா, மகால்யா, லாடஆ, மாணவேதா, காலீயா, தாலீ, வேலீயா, பாம்வலண்டீயா, மூடா, பீதூலா, திகமக, பூதபாதவாதீ, ஹோஃபோயா, சேவார்தத, வபார, வதார, சாதகா, பஹுதியா—எனப் பரம்பரையில் 40 வரை பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது।

Verse 19

मातुलस्य सुतामूढ्वा मातृगोत्रां तथैव च । समानप्रवरां चैव त्यक्त्वा चांद्रायणं चरेत्

ஒருவன் மாதுலன் (மாமா) மகளை, அல்லது தாயின் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த பெண்ணை, அல்லது ஒரே பிரவரமுடைய பெண்ணை மணந்திருந்தால்—அவளைத் துறந்து, சாந்திராயணப் பிராயச்சித்தத்தை ஆற்ற வேண்டும்।