Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 99
ताः सर्वाश्चारुसर्वांग्यो विहरंत्यो मनोहरम् । दृष्ट्वा द्विजात्मजो दूरादुवाच नृपनंदनम्
tāḥ sarvāścārusarvāṃgyo viharaṃtyo manoharam | dṛṣṭvā dvijātmajo dūrāduvāca nṛpanaṃdanam
அவர்கள் அனைவரும் அழகிய அங்கங்களுடன் மனம்கவரும் விதமாக விளையாடுவதைப் பார்த்த பிராமணப் புதல்வன், தூரத்திலிருந்தே அரசநந்தனனிடம் கூறினான்.
Narrator; then the brāhmaṇa’s son begins speaking to the prince
Scene: The brāhmaṇa’s son, captivated yet cautious, gestures from a distance toward the prince’s son, as the gandharva maidens—radiant and well-formed—continue their playful movements in the clearing.
FAQs
The verse frames a dharmic warning: even when beauty is seen, one should respond with discernment and restraint.
No tīrtha is identified in this verse.
None; it transitions into counsel.