Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 38
अथ कालवशात्तस्याः पतिस्तीव्र रुजार्दितः । रूपयौवनकांतोपि पंचत्वमगमन्मुने
atha kālavaśāttasyāḥ patistīvra rujārditaḥ | rūpayauvanakāṃtopi paṃcatvamagamanmune
பின்னர் காலத்தின் வலிமையால் அவளுடைய கணவன் கடும் வேதனையால் துன்புற்றான்; அழகு, யௌவனம், காந்தி இருந்தும், ஓ முனிவரே, பஞ்சத்துவத்தை அடைந்தான் (அதாவது இறந்தான்)।
Narrator addressing a sage (muni) as listener
Listener: muni (sage)
Scene: A handsome young husband writhing in severe pain, then lifeless; attendants and wife in shock; subtle depiction of pañca-bhūta dissolution (earth/water/fire/air/space motifs).
FAQs
Time overrules worldly advantages; beauty and youth cannot prevent death—encouraging detachment and dharmic living.
No tīrtha is referenced in this verse.
None; the verse states a doctrinal fact of impermanence under Kāla.