Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 16
अतोऽस्माभिरिहानीता निरयं यातु वा न वा । अनया साधितो बाल्ये पुण्यलेशोऽस्ति वा न वा
ato'smābhirihānītā nirayaṃ yātu vā na vā | anayā sādhito bālye puṇyaleśo'sti vā na vā
ஆகையால் நாங்கள் அவளை இங்கே கொண்டு வந்தோம்—அவள் நரகத்திற்குச் செல்ல வேண்டுமா வேண்டாமா. சொல்லுங்கள்: அவள் சிறுவயதில் புண்ணியத்தின் மிகச் சிறிய துளியாவது செய்தாளா, இல்லையா?
Yamadūta
Listener: Śiva-dūtas (and implicitly the adjudicating authority)
Scene: A solemn tribunal-like moment: emissaries present an old woman; the narrator/authority figure questions whether she has any trace of childhood merit; scrolls or symbolic balance scales suggest karmic accounting; atmosphere tense yet compassionate.
FAQs
In Purāṇic ethics, even a minute merit can alter destiny; moral causality is subtle and decisive.
No site is mentioned; the verse frames a karmic inquiry within the Śiva–Yama narrative.
None directly; it alludes generally to merit (puṇya) gained through dharmic acts.