Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 10
अथांतरिक्षपदवीं सिंचंतमिव रश्मिभिः । दिव्यं विमानमानीतमद्राक्षं शिवकिंकरैः
athāṃtarikṣapadavīṃ siṃcaṃtamiva raśmibhiḥ | divyaṃ vimānamānītamadrākṣaṃ śivakiṃkaraiḥ
அப்போது சிவகிங்கரர்கள் கொண்டு வந்த திவ்ய விமானத்தை நான் கண்டேன்; அது தன் கதிர்களால் ஆகாயப் பாதைகளைத் தெளித்து நனைப்பதுபோல் இருந்தது।
Narrator (first-person voice in the passage; exact attribution not in excerpt)
Scene: A radiant vimāna glides in the mid-sky, its rays ‘sprinkling’ the aerial pathways; Śiva’s attendants escort it, creating a haloed corridor of light against a deep-blue firmament.
FAQs
It signals divine oversight: Śiva’s grace and his attendants can intervene at decisive moments, especially at the threshold of death.
No tīrtha is named in this verse; the focus is on a celestial event (vimāna) and Śaiva attendants.
None is stated here.