Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 82
वेश्योवाच । न मे वांछास्ति भोगेषु भूमौ स्वर्गे रसातले । तव पादांबुजस्पर्शादन्यत्किंचिन्न वै वृणे
veśyovāca | na me vāṃchāsti bhogeṣu bhūmau svarge rasātale | tava pādāṃbujasparśādanyatkiṃcinna vai vṛṇe
வேசி கூறினாள்—பூமியிலும், சொர்க்கத்திலும், ரசாதலத்திலும் எனக்கு இன்பங்களின் ஆசை இல்லை. உமது தாமரைத் திருவடிகளின் ஸ்பரிசத்தைத் தவிர வேறொன்றையும் நான் வேண்டேன்.
Veśyā (the courtesan devotee)
Listener: Śiva (Gaurīśa)
Scene: The courtesan, adorned yet inwardly detached, bows low toward Śiva’s lotus feet, expressing total disinterest in worldly, heavenly, or nether pleasures; Śiva’s feet glow as the focal point.
FAQs
True devotion (bhakti) rejects all realms of pleasure and seeks only closeness to Śiva—symbolized by the touch of his lotus-feet.
No specific sacred site is mentioned; the verse glorifies Śiva-bhakti itself.
None explicitly; it is a vow-like declaration of exclusive devotion.