Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 2
वामदेव उवाच । पुरा मंदरशैलेंद्रे नानाधातुविचित्रिते । नानासत्वसमाकीर्णे नानाद्रुमलताकुले
vāmadeva uvāca | purā maṃdaraśaileṃdre nānādhātuvicitrite | nānāsatvasamākīrṇe nānādrumalatākule
வாமதேவர் கூறினார்—முன்னொரு காலத்தில் மந்தர மலைராஜத்தில், பலவகைத் தாதுக்களால் அழகுறச் சித்தரிக்கப்பட்டு, பலவகை உயிர்களால் நிரம்பி, பல மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்திருந்த இடத்தில்।
Vāmadeva
Tirtha: Mandara (Mandarācala)
Type: peak
Listener: Sūta’s audience (best of sages) via reported speech
Scene: Vāmadeva begins a flashback: the majestic Mandara rises, streaked with colorful minerals; dense forests of varied trees and creepers; many creatures roam; the atmosphere is primeval and sacred.
FAQs
Holy narratives are grounded in sacred landscapes; nature itself becomes the stage for divine revelation.
Mount Mandara (Mandara-śaila) is highlighted as the sacred setting for the ensuing episode.
None; this verse establishes the sacred locale and atmosphere.